Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας

ΤΟ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

2011-10-08T16:24:00.006+03:00

Την ώρα που γινόταν δρομολόγιο ταξί Πλατάνια- Κοπανάκι για τη
μία(!) και μοναδική μαθήτρια νηπιαγωγείου, οι 7 μαθητές του Δημοτικού
Σχολείου της Αυλώνας από Πλατάνια, Σιδηρόκαστρο και Βανάδα
έμεναν στα σπίτια τους γιατί δεν πραγματοποιούνταν δρομολόγια ταξί.
Την ίδια ώρα το βοηθητικό προσωπικό του σχολείου (καθαρίστρια) δε
γνώριζε τι σχεδιάζεται και το μάθαινε από τον πίνακα ανακοινώσεων
του σχολείου, όπου κάποια δασκάλα είχε γράψει:"Τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου
2011 το σχολείο έκλεισε". Τα κλειδιά δεν έχουν παραδοθεί και ο
Πρόεδρος Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνας δεν έχει ενημερωθεί
για την παράδοση.
Διαβάστε πώς κάλυψε δημοσιογραφικά ο κ. Ηλίας Γιαννόπουλος στην
εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ το τόσο σοβαρό ζήτημα- σκάνδαλο αυτές τις μέρες.
Και ο νοών νοείτο.

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ, 08-10-2011, αρ. φύλλου 33664

«Έδωσαν - πήραν», τα κατάφεραν όπως αποδεικνύεται, όσοι και όποιοι (αν) ίσως επεδίωκαν, από καιρό, να καταργήσουν το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας Τριφυλίας. Τελικά, πριν από λίγες μόλις μέρες το «έκλεισαν» στα λουμωχτά! Θυμίζουμε πως το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας για μια σειρά από υπαρκτούς, αντικειμενικούς, σοβαρούς και σημαντικούς λόγους είχε αποφύγει και ξεπεράσει το προωθούμενο «λουκέτο» κατά τις μεταβολές, συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων που προηγήθηκαν.

Ποιοι και γιατί επιδίωκαν το «λουκέτο» στο συγκεκριμένο σχολείο μένει να απαντηθεί στο μέλλον, αλλά χωρίς να υπάρξει παρέμβαση, ακόμη και μεθόδευση «έξωθεν» ή και «εκ των έσω», δεν καταργείται έτσι, στα «λουμωχτά», ένα σχολείο ένα μήνα, περίπου, μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Η εύκολη δικαιολογία (κατ' άλλους πρόφαση εν αμαρτία), η οποία ωστόσο προήλθε από ένα υπαρκτό πρόβλημα, αυτό της μεταφοράς των μαθητών από τον τόπο διαμονής τους (τα Πλατάνια, το Σιδηρόκαστρο και τη Βανάδα) στο Δημοτικό Σχολείο στην Αυλώνα, σε συνδυασμό με τις αλλεπάλληλες επαφές και επικοινωνίες των αρμοδίων του Δήμου και της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αν οι πληροφορίες μας αληθεύουν, με τους γονείς, οδήγησαν - «καθοδήγησαν» τους τελευταίους (μονόδρομος ήταν, άλλωστε, όπως είχε η προβληματική κατάσταση, ενώ με τα πλέον μελανά χρώματα τους τονιζόταν ο κίνδυνος να χάσουν τη σχολική χρονιά τα παιδιά τους, αφού δε γινόταν η μεταφορά στο σχολείο τους) να αποφασίσουν να εγκαταλείψουν, έστω και δίχως να το επιθυμούν, το σχολείο της Αυλώνας και να εγγράψουν τα παιδιά τους σε Δημοτικό Σχολείο της Κυπαρισσίας. Πλέον μεταφέρονται με λεωφορείο της γραμμής του ΚΤΕΛ μέχρι το σταθμό του και από εκεί, με άλλο λεωφορείο, στο σχολείο.
Αφορμή, λοιπόν, για το «λουκέτο» στο σχολείο δόθηκε με το πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών λόγω της εμπλοκής ΚΤΕΛ και ιδιοκτητών ταξί. Τώρα που, όπως θα έχετε διαβάσει και δει στα τοπικά ΜΜΕ, μετά από συνεννοήσεις των εμπλεκομένων και αρμοδίων, ξεπεράστηκαν τα προβλήματα, βρέθηκε λύση και εκτελούνται και τα δρομολόγια με τα ταξί, το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας «έκλεισε». Το «έκλεισαν»! Ποιοι; Με ποιες αποφάσεις, ποιες διαδικασίες; Πώς «κλείνει», έτσι, ένα σχολείο;
Εκπαιδευτικός (μόνιμη δασκάλα) είχε αναλάβει τα καθήκοντά της κανονικά από την αρχή, αλλά και ακόμη και μετά την απόσπασή της, την Τρίτη, πήγε στο σχολείο αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, σύμφωνα με όσα πληροφορηθήκαμε, η οποία ωστόσο δεν έκανε μάθημα ποτέ λόγω των προβλημάτων και του «λουκέτου» που μπήκε και τοποθετήθηκε, ακολούθως, σε Τμήμα Ενισχυτικής Διδασκαλίας στην Κυπαρισσία. Τι, ακριβώς, συνέβη; Γιατί και πώς έκλεισε το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας; Ποια είναι η θέση των τοπικών Αρχών και αρχόντων; Ποια είναι η θέση των αρμοδίων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για το «λουκέτο» στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας;

Του Ηλία Γιαννόπουλου

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ, 28-09-2011, αρ.φύλλου 33655

Δεν μπορούν να πάνε στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας

Χωρίς μαθητές έχει μείνει το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας, αφού είναι αδύνατη η μεταφορά τους με ίδια μέσα και έξοδα των γονέων τους από τη Βανάδα, το Σιδηρόκαστρο και τα Πλατάνια Τριφυλίας.
Το πρόβλημα που ανέκυψε, μετά την εμπλοκή που παρουσιάστηκε στη μεταφορά τους, είναι τεράστιο και μέχρι σήμερα λύση δεν έχει βρεθεί, με αποτέλεσμα οι μικροί μαθητές, παρά τη θέλησή τους όπως και των γονιών τους, να μην μπορούν να μεταβούν στο σχολείο τους και να χάνουν τα μαθήματά τους.

Σημειώνουμε πως, σύμφωνα με πληροφορίες του «Θ», στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας φοιτούν επτά μικροί μαθητές (ένας από τη Βανάδα που δεν έχει παρακολουθήσει ούτε ένα μάθημα αφού είναι αδύνατη η μεταφορά του από τους γονείς του, δύο από τα Πλατάνια, από τους οποίους μόνον ο ένας παρακολουθεί τα μαθήματα και τέσσερις από το Σιδηρόκαστρο, οι γονείς των οποίων από την προηγούμενη εβδομάδα αδυνατούν να μεταφέρουν τα παιδιά τους με ίδια μέσα στο σχολείο).
Μιλώντας χθες με γονείς, εξέφρασαν την αγανάκτηση και τη διαμαρτυρία τους, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Ως γονείς μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας (από Σιδηρόκαστρο, Βανάδα και Πλατάνια) εκφράζουμε την αγανάκτησή μας απέναντι σε κάθε υπεύθυνο για τη μεταφορά των παιδιών μας στο σχολείο. Από την αρχή της χρονιάς περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει με τις μετακινήσεις και μέχρι τώρα επιβαρυνόμαστε εμείς. Δηλώνουμε αποφασισμένοι να διαμαρτυρηθούμε. Δε θα στείλουμε μέχρι το τέλος της εβδομάδας τα παιδιά μας στο σχολείο, γιατί είναι αδύνατο να τα μεταφέρουμε καθημερινά εμείς. Ζητάμε να λυθεί άμεσα το ζήτημα αυτό και να αναλάβουν οι υπεύθυνοι τις ευθύνες τους. Έχουμε πια φτάσει σε σημείο απελπισίας, γιατί μας αναγκάζουν (για πόσο ακόμα;) να κρατάμε τα παιδιά στο σπίτι, ενώ θα έπρεπε να είναι στο σχολείο! Να τονίσουμε ότι το σχολείο λειτουργεί μόνο με μεταφερόμενους μαθητές φέτος, οι οποίοι δε θα μπορούν να πηγαίνουν».
Αξίζει να σημειώσουμε πως, όπως αναφέρεται σε έγγραφο του αντιδημάρχου Παιδείας Γιάννη Μερκούρη: «Η μεταφορά των μαθητών μέχρι 31/12/2011 γίνεται με ευθύνη της αιρετής Περιφέρειας, η οποία έχει υπογράψει σύμβαση με το ΚΤΕΛ Μεσσηνίας. Το ΚΤΕΛ στη συνέχεια ως ανάδοχος έχει επωμισθεί την ευθύνη υλοποίησης αυτής της σύμβασης - υποχρέωσης».
Όπως έχουμε ξαναγράψει, ανεξάρτητα από το ποιος ή ποιοι ευθύνονται για το τεράστιο αυτό πρόβλημα (βεβαίως και πρέπει να αναζητηθούν και να αποδοθούν ευθύνες), αυτό που προέχει είναι να βρεθεί τάχιστα λύση και οι μαθητές ανεμπόδιστα να μεταβαίνουν από τον τόπο διαμονής τους στα σχολεία τους για τα μαθήματά τους, που είναι δικαίωμά τους και υποχρέωση της Πολιτείας και των Αρχών!».

Του Ηλία Γιαννόπουλου

Ευχές για τη νέα σχολική χρονιά

2011-09-20T21:12:00.001+03:00

Προς την:
Δασκάλα και τους μαθητές του
Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας.

Με την ευκαιρία των μαθημάτων της νέας σχολικής χρονιάς 2011-12 εύχομαι στην δασκάλα Ευφροσύνη Ψαροπούλου και τους μαθητές του σχολείου να είναι ΚΑΛΗ & ΑΠΟΔΟΤΙΚΗ με υγεία και πρόοδο.

Αμβρόσιος Καρατζάς.

Έναρξη σχολικού έτους 2011- 2012 και ευχές

2011-09-09T20:34:00.003+03:00

Η έναρξη του σχολικού έτους 2011- 2012 ξεκινά με το αγιασμό τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011 και ώρα 09.00 στο χώρο του σχολείου. Η δασκάλα Ευφροσύνη Ψαροπούλου και οι ιερείς της Αυλώνας και Σιδηροκάστρου θα υποδεχτούν τους μικρούς μαθητές και τους γονείς με χαρά.

Ως πρώην διαχειρίστρια του ιστολογίου, εύχομαι ολόψυχα στους επτά μαθητές του τρέχοντος έτους και στην εκπαιδευτικό που επέστρεψε στα διδακτικά της καθήκοντα και στο σχολείο της Αυλώνας μετά από την άδειά της ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ με έμπνευση και δημιουργικότητα!

Χάρτες της ορεινής Τριφυλίας

2011-09-09T20:00:00.001+03:00

Επί τη ευκαιρία, αφιερώνω στους Τριφύλιους εξερευνητές της περιοχής τους, αλλά ιδιαίτερα στους περσινούς μαθητές του σχολείου και τώρα θα πάνε Γυμνάσιο, αποκόμματα από χάρτες, στα οποία απεικονίζονται με λεπτομέρεια πληροφορίες για τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά τους εδάφους, όπως πηγές, μικρά ποτάμια.. Εκεί φαίνεται με ειδικά σύμβολα και κάθε είδους κτίσμα, όσο παλιό κι αν είναι αυτό. Ξωκλήσια, παλιά σπίτια.. Πολύτιμοι οι χάρτες και για έναν ακόμη λόγο: εκεί καταγράφονται και τα τοπωνύμια, οι ιδιαίτερες ονομασίες δηλαδή που έδιναν οι κάτοικοι σε κάθε περιοχή. Για τους πεζοπόρους, λοιπόν, και τους λάτρεις της φύσης θα αποτελούσε ένα σημαντικό εργαλείο.

Η πρώην διαχειρίστρια του ιστολογίου

Καλό Καλοκαίρι, δια χειρός της μαθήτριάς μου

2011-06-19T19:04:00.008+03:00

Η Βιβλιοθήκη του σχολείου έγινε πράξη... τελικά!

Χαιρετίζω το νέο ξεκίνημα του ιστολογίου της Αυλώνας. Αυτό θα επιμελείται στο εξής η καλή μου μαθήτρια της ΣΤ" Τάξης (πλέον) Μαριγκόνα Ντέντα. Δικαιωματικά θα είναι η διαχειρίστρια του ιστολογίου μιας και όλον αυτόν τον καιρό ήταν πλάι μου σε αυτή την προσπάθεια. Η πρώτη ανάρτηση γίνεται με τη βοήθειά μου λίγο πριν αποχαιρετιστούμε. Και αυτό γιατί ήμουν μια αναπληρώτρια δασκάλα, που δεν ξέρω ακόμη αν το Σεπτέβριο θα είμαι πάλι σε αυτό το ιστορικό σχολείο. Καλή επιτυχία! ! !

"Μια μέρα μετά την λήξη των μαθημάτων μας έφεραν τα έπιπλα δηλαδή τις καινούργιες μας βιβλιοθήκες.

Οι καινούριες βιβλιοθήκες ήταν ωραίες γι΄ αυτό σκεφτήκαμε με τα παιδιά που είχαν έρθει για να μου κάνουν παρέα και έτσι τους είπα να με βοηθήσουν να βάλουμε τα μισά βιβλία και τα άλλα μισά την επόμενη μέρα. Όταν τελειώσαμε να βάζουμε τα βιβλία, και μετά είπαμε να ξεσκονίσουμε λιγάκι και όταν τα τελειώσαμε όλα η καινούργια μας βιβλιοθήκη ήταν φανταστική!
Εγώ ήμουν χαρούμενη γιατί τα παιδιά έκαναν πολύ καλή δουλειά.
Με πολλή αγάπη η μαθήτρια του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας,
Μαριγκόνα Ντεντα."

Η γιορτούλα μας

2011-06-16T00:00:00.002+03:00

Τα συγχαρητήρια που πήραμε από όλους τους επισκέπτες μας ήταν η μεγαλύτερη χαρά. Τα γέλια που άκουγα κατά τη διάρκεια του θεατρικού από όλους τους παρευρισκόμενους ήταν για μένα η πιο μεγάλη ανταμοιβή. Γονείς, χωριανοί και Αυλωνίτες εξ Αθηνών που μας έκαναν την τιμή να έρθουν δεν το μετάνιωσαν, αντιθέτως δεν περίμεναν να ευχαριστηθούν τόσο πολύ μια γιορτή ενός μικρού σχολείου με λίγους μαθητές, όπως έλεγαν και ξανάλεγαν. Δεν υπερβάλλω, άλλωστε έχουμε τους κριτές μας, είναι ο καθένας που γνώρισε το έργο μας.

Η φιλοσοφία μας ήταν να μεταδώσουμε την αισιοδοξία μέσα από το σχολείο. Να ανοίξουμε τα φτερά μας αλλάζοντας πρώτα πρώτα το σχολείο μας, να φέρουμε το "καινούριο", το ευχάριστο, το ελπιδοφόρο... Το αίσθημα της αλλαγής και της καινοτομίας που αναπτύσσεται σε μία σχολική αίθουσα φτιάχνει μέλη της αυριανής κοινωνίας πολύ δημιουργικά. Μέλη της τοπικής κοινωνίας όχι μίζερα και δυστυχισμένα που η μοίρα δεν τους τα έφερε καλά και κατάντησαν να ζουν σε ένα χωριό...

Αυτή η φιλοσοφία μας ήταν η κινητήριος δύναμη για ό,τι κάναμε φέτος. Η τελευταία μας πινελιά ήταν το θεατρικό της γιορτής μας. "Το χωριό μας προοδεύει" είναι ο τίτλος του. Αναπαριστά με κωμικούς αλλά και διδακτικούς διαλόγους την κοινωνία του χωριού πριν από μερικά χρόνια. Εντάσσεται στην κατηγορία της "ηθογραφίας". Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα των χωριών σήμερα. Όλα διαδραματίζονται στο Παντοπωλείο- Καφενείο του χωριού. Ο παντοπώλης δυσαρεστημένος βιώνει την ερήμωση του χωριού του και τις συνέπειες που έχει αυτό στη δουλειά του. Περίοδος μετανάστευσης πληθυσμού στο εξωτερικό. Γονείς που έχουν τα παιδιά τους στην Αμερική ή τη Γερμανία αλλά και οι γυναίκες τους συζύγους τους. Ο πιτσιρικάς που είναι βοηθός στο μαγαζί ασχολείται πιο πολύ με τα νέα τπυ χωριού παρά με τη δουλειά του και αυτό εξοργίζει τον ιδιοκτήτη.. Ο ταχυδρόμος περνάει από το χωριό για να αφήσει τα γράμματα στους γέροντες κατοίκους, αλλά και να φέρει νέα καλά και κακά. Ο νέος του χωριού που θέλει κι αυτός να ξενιτευτεί πουλώντας την περιουσία του τελικά αλλάζει γνώμη γιατί σημαντικά έργα προμηνύονται. Ο πρόεδρος της κοινότητας ενημερώνει τους άντρες στο καφενείο τι πρόκειται να γίνει στο χωριό και όλοι μαζί αποφασίζουν πως δε θα εγκαταλείψουν το χωριό τους αλλά θα αγωνιστούν για μια καλύτερη ποιότητα ζωής των παιδιών τους...

Στοιχεία τοπικής ιστορίας έχουν συμπληρώσει το σύντομο σενάριο, όπου τη δεκαετία του 60 ανοίχτηκε ο δρόμος Αυλώνα- Σιδηρόκαστρο με τον προσωπικό μόχθο των Αυλωνιτών. Ο Σύλλογος Αυλωνιτών της Αμερικής συνδράμει κι αυτός οικονομικά σε έργα αναβάθμισης του χωριού τους, γεγονός που αναφέρεται από τον Πρόεδρο στο καφενείο. Η ύδρευση του χωριού, η τακτική συγκοινωνία με την Κυπαρισσία με λεωφορείο, είναι σταθμοί στην ανάπτυξη της Αυλώνας. Γεγονότα υπαρκτά τα οποία τα παιδιά τα αναβιώνουν μέσα από το θεατρικό.

"'Εχω έναν καφενέ"- Ζειμπέκικο

Ταχυδρόμος και παντοπώλης

Η μικρή ψωνίζει βερεσέ.

Ο νέος του χωριού και ο πιτσιρικάς που βοηθά στο μαγαζί

"Αμπέλι μου πλατύφυλλο"- παραδοσιακός χορός

Στη γιορτή συνδέσαμε το τώρα με το τότε. Μετανάστες τότε, μετανάστες τώρα. Παιδιά τότε, παιδιά τώρα. Τραγούδια του τότε, τραγούδια του τώρα. Κι όλα αυτά γιατί όλο το θεατρικό ήταν η ιστορία που έλεγε ο παππούς στα μικρά παιδάκια της γειτονιάς του. Στο τέλος της ιστορίας αυτής τα κορίτσια του τώρα δείχνουν κι αυτά ένα ωραίο χορευτικό.

Μέρος της γιορτής ήταν να τραγουδήσουν τα παιδιά καλοκαιρινά τραγούδια με θέμα τη θάλασσα, που τόσο κοντά είναι απ΄ αυτά τα ορεινά χωριά. "Σπασμένο καράβι", "Θαλασσογραφία", "'Ενα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι"- Μουσικές καρέκλες, με το οποίο ξεκίνησε και η γιορτή. Ποιήματα αποχαιρετιστήρια, τραγούδια σχολικά παλιά κι ένα καλοκαιρινό μουσικοχορευτικό: Σκηνικό καλοκαιριού το μπλε πανί που κάνουν τα αγόρια να κυματίζει (θάλασσα) και το κίτρινο πανί (ήλιος) που ανατέλει και δύει. Κορδέλες από τα κορίτσια και... περισσή φαντασία.

Ο μπαρμπα Θανάσης ο σοφός γέρος, ο Πρόεδρος, ο Βαγγέλης ο νέος του χωριού και ο παντοπώλης

Τραγούδια- Ποιήματα

Σύγχρονο χορευτικό από τα κορίτσια

"Καλοκαιρικές εικόνες"- Μουσικοχορευτικό

Η γιορτή κλείνει με προβολή βίντεο παρουσιάζοντας το σχολικό έτος 2010- 2011 στους θεατές.

Πρόβες και... βόλτες στην Αυλώνα λίγο πριν τη λήξη...

2011-06-13T00:57:00.001+03:00

Η μεγάλη μέρα της γιορτής λήξης φτάνει, αλλά οι πρόβες έχουν ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Παρά το άγχος για να είμαστε άψογοι, το διασκεδάζουμε αρκετά...

Την τελευταία εβδομάδα στο πρόγραμμα ήταν κι ένας μικρός περίπατος στο χωριό. Πρώτη στάση στο γήπεδο της Αυλώνας, όπου εκεί είναι και το Ιατρείο. Τη μέρα που πήγαμε είχε έρθει και ο γιατρός και δεν παραλείψαμε να απαθανατίσουμε τη στιγμή που οι ασθενείς καταφτάνουν στο ιατρείο για συνταγογραφία...

Δεύτερη στάση η πλατεία της Αυλώνας... Πήραμε παγωτά και καθήσαμε σε τραπεζάκι καφενείου. Τα παιδιά παίζουν κρυφτό. Οι εικόνες που βλέπουν με τους ηλικιωμένους να περπατούν με τις μαγκούρες τους και τις τραγιάσκες για να συναντηθούν στον καφενέ, αλλά και το παραδοσιακό μπακάλικο που ψωνίζουμε δεν είναι παρά η αφορμή για το θεατρικό μας...

Πρόσκληση για τη γιορτή λήξης!

2011-06-06T00:28:00.002+03:00

Με ιδιαίτερη χαρά σάς προσκαλούμε στη γιορτή που ετοιμάζουμε για το τέλος του σχολικού έτους 2010- 2011 και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 14 Ιουνίου στις 19.00 στο προαύλιο του σχολείου. Το θέμα της γιορτής είναι "Ιστορίες από τα παλιά συναντούν το σήμερα", όπου το βασικό μέρος της θα είναι η αναπαράσταση της τοπικής κοινωνίας πριν από 50- 60 χρόνια μέσα από το θεατρικό "Το χωριό μας προοδεύει". Τα παιδιά της σύγχρονης εποχής αναβιώνουν χαρακτήρες που υπήρχαν σε κάθε χωριό της επαρχίας. Συναντούν και συνδέουν το "τότε" του παππού και της γιαγιάς με το "τώρα" το δικό τους. Σας περιμένουμε όλους στο προαύλιό μας για να γιορτάσουμε μαζί!

Φωτογραφικό υλικό από προηγούμενα σχολικά έτη

2011-06-05T00:43:00.004+03:00

Σε αυτή την ανάρτηση θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στους προηγούμενους δασκάλους και δασκάλες που υπηρέτησαν σε τούτο το σχολείο, καθώς και στους μαθητές που πέρασαν από τα θρανία του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας. Παράλληλα, κάνω έκκληση να συνεισφέρετε όλοι όσοι μπορείτε σε αυτή τη συλλογή φωτογραφικού υλικού αποστέλλοντάς μας εικόνες από εκδηλώσεις του σχολείου κατά το παρελθόν. Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από το αρχείο του προέδρου Συλλόγου Αυλωνιτών κ. Σπύρου Τρουπάκη, τον οποίο και ευχαριστούμε.

Της Αναλήψεως στην Αυλώνα

2011-06-03T00:29:00.000+03:00

2 Ιουνίου 2011: Εορτή της Αναλήψεως και εκκλησιασμός... Μία από τις τελευταίες μέρες στο σχολειό μας. Ξεκινήσαμε το πρωί να πάμε στην Άη Γιώργη της Αυλώνας να εκκλησιαστούμε. Τελευταία φορά και με τον ιερέα μας πατέρα Νικόλαο καθώς και αυτός θα φύγει από τη νέα χρονιά, καθώς μάς είπε. Τελευταία φορά και για μένα που δεν θα υπηρετώ και την επόμενη σχολική χρονιά στο όμορφο αυτό χωριό. Τη στενοχώρια όμως διαδέχονται με τρόπο μαγικό η χαρά και τα γέλια.

Μετά τον εκκλησιασμό πήγαμε στο παραδοσιακό μπακάλικο του χωριού για να αγοράσουμε παγωτά. Πόσες φορές έστειλα παιδάκι στην πλατεία να αγοράσει κρουασάν ή άλλα φαγώσιμα! Αυτό το μπακάλικο ήταν η έμπνευσή μας για το θεατρικό που θα παίξουμε σε λίγες μέρες στη γιορτή μας. Εκεί που όλα διαδραματίζονται στο καφενείο- μπακάλικο του χωριού τη δεκαετία του 60.

Ακολούθησε ο καφές με χωριανούς και τον ιερέα σε καφενείο του χωριού, κέρασμα με "μπουκουβάλα" (παραδοσιακό γλύκισμα ψωμιού), τοπικό έθιμο ανήμερα της Αναλήψεως.

Παιχνίδι στα σοκάκια του χωριού μας είναι κάτι περισσότερο από εκδρομή για αυτά. Εδώ δεν υπάρχει φόβος για αυτοκίνητα. Μια παρέα είμαστε όλοι και με κουβέντα και γέλια κατηφορίζουμε για το σχολείο μας, όπου θα κάνουμε και την ετοιμασία για τη γιορτούλα μας...

Ο Κωνσταντίνος με τη "μπουκουβάλα" πεσκέσι

Γέλια και χαρές κατηφορίζοντας για το σχολείο

Το γήπεδο της Αυλώνας, εκεί που προοριζόταν να γίνει παλιά το σχολικό κτίριο...

Αξιόλογη Ημερίδα από το Μορφωτικό Σύλλογο Κυπαρισσίας

2011-05-23T18:28:00.000+03:00

Η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου γράφει:

Στις 21 Μαΐου 2011 ο δραστήριος «Μορφωτικός Σύλλογος Κυπαρισσίας» σε συνεργασία με το Δικηγορικό Σύλλογο της πόλης πραγματοποίησαν Ημερίδα με θέμα «Από τη Χιροσίμα στο Τσέρνομπιλ και τη Φουκουσίμα».

Στην κατάμεστη αίθουσα του Ξενοδοχείου «Κανελλάκη» μίλησαν οι προσκεκλημένοι ειδικά για την εκδήλωση ιάπωνες Χιμπακούσα Toshiki Fujimori και Matsura Hideto οι οποίοι γλαφυρά περιέγραψαν τις επιπτώσεις των πρώτων πυρηνικών βομβών της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη γενιά όσων επιβίωσαν του πρώτου πυρηνικού ολοκαυτώματος και συγκίνησαν το ακροατήριο.

Ο Akira Kawasaki προϊστάμενος της ΜΚΟ «πλοίο της Ειρήνης» το οποίο από το 1982 πραγματοποιεί κάθε χρόνο ταξίδια σε όλη την υφήλιο ενημερώνοντας για τον πυρηνικό κίνδυνο και προωθώντας την Ειρήνη σε όλο τον πλανήτη, μίλησε για τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ιαπωνία και για τη στενή σχέση του Πλοίου της Ειρήνης με την Ελλάδα, αφού κάθε χρόνο περνά από τον Πειραιά και άλλα ελληνικά λιμάνια, όπου σε συνεργασία με τοπικούς φορείς πραγματοποιούνται διάφορες φιλειρηνικές εκδηλώσεις.

Από ελληνικής πλευράς μίλησε ο Νίκος Κατσαρός, ο οποίος μίλησε για την Ιστορία της πυρηνικής εποχής, τα πυρηνικά όπλα, τις πυρηνικές δοκιμές και τα πυρηνικά ατυχήματα τόσο στο Τσέρνομπιλ όσο και στη Φουκούσιμα, ενώ ανέλυσε τους επαπειλούμενους κινδύνους από το γηρασμένο γειτονικό πυρηνικό εργοστάσιο στο Κοζλοντούι και τα επαπειλούμενα στο Ακούγιου και τη Σινώπη.

Η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου μίλησε με προβολές σχετικών εικόνων για τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από την έκθεση στη ραδιενέργεια από τα πυρηνικά ατυχήματα και όχι μόνο.

Η πρόεδρος του συλλόγου Σόνια Τουρκολιά συντόνιζε την υποδειγματική αυτή εκδήλωση, η οποία έκλεισε με ωραίους χορούς από τους νέους του χορευτικού τμήματος του Συλλόγου.

Οι κηπουροί της Αυλώνας- Αποστολή εξετελέσθη!

2011-05-22T17:28:00.000+03:00

Οι λέξεις είναι περιττές όταν το αποτέλεσμα στις εικόνες είναι αυτό που βλέπετε. Η διαμόρφωση του προαυλίου χώρου έχει σχεδόν τελειώσει. Γι αυτό χρειάστηκε μία εβδομάδα σκληρής δουλειάς όλης της ομάδας. Καθαρίσαμε για δεύτερη φορά από τα άγρια χόρτα, σκάψαμε το αδούλευτο χώμα, φυτέψαμε τα λουλούδια και τους θάμνους που μετά χαράς περιμέναμε από την Παρασκευή 13 Μαΐου. Την Πέμπτη 12 Μαΐου παραγγείλαμε τα φυτά και την Δευτέρα παραλάβαμε 10 φωτίνιες μεγάλες, 30 φωτίνιες νανά, 9 σάλβιες, 12 γεράνια, 2 τριανταφυλλιές, 2 κόκκινους καλλιστήμονες μεγάλους, 3 λευκούς καλλιστήμονες μικρούς. Όλα αυτά βρίσκονται τώρα στο προαύλιό μας. Φροντίσαμε για εγκατάσταση αυτόματου ποτίσματος σε όλα τα παρτέρια μας για να μην ξεραθούν το καλοκαίρι που θα λείπουμε. Ο ενθουσιασμός και η αγάπη για την αλλαγή του προαυλίου μας προς το καλύτερο ήταν αυτά που μας έδιναν δύναμη να μην απελπιστούμε μέσα στην κούραση ενώ η συνεργατικότητα αναπτύχθηκε και η επικοινωνία μεταξύ μας βελτιώθηκε ύστερα από αυτό το ολιγοήμερο σεμινάριο κηπουρικής…

ΠΡΙΝ

Μετράμε το μήκος των παρτεριών για την παραγγελία

ΜΕΤΑ

Βήμα βήμα η διαμόρφωση του προαυλίου

Εκδρομή στην Καλαμάτα με το Καλό Νερό

2011-05-22T00:43:00.004+03:00

Τελευταία συνεργασία των εκπαιδευτικών του Καλού Νερού με της Αυλώνας... Η απόφαση για τη μη συνέχιση της λειτουργίας του Δημοτικού τους με λυπεί προσωπικά, αφού με το που ανέλαβα υπηρεσία στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας η βοήθεια που είχα από συνάδελφο ήταν από τον κ. Νίκο Λαμπρόπουλο, Προϊστάμενο του Δημοτικού Σχολείου Καλού Νερού. Παράδοση έχουν τα δυο σχολεία- τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια- να πραγματοποιούν από κοινού εκπαιδευτικές επισκέψεις...

Εφέτος κανονίσαμε- μετά από πολλές συζητήσεις- να επισκεφτούμε το Αρχαιολογικό Μουσείο της Καλαμάτας το Μάιο. Στις 11 Μαΐου ξεκινήσαμε με λεωφορείο από το Καλό Νερό για την Καλαμάτα. Ημέρα απεργίας για πολλούς συναδέλφους, εμάς βρήκε να ταξιδεύουμε για τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Φτάνοντας στο ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας κοντοσταθήκαμε έξω από το μουσείο για τις απαραίτητες συμβουλές από το συνάδελφο δάσκαλο. Για κακή μας τύχη, δεν υπήρχαν Αρχαιολόγοι στο μουσείο για να συμμετάσχουμε σε εκπαιδευτικά προγράμματα για την εξερεύνηση των ευρημάτων. Χωριστήκαμε, λοιπόν, σε ομάδες και οι μαθητές ξεναγούνταν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του με τη βοήθεια των δασκάλων. Εντυπωσιακή η διαρρύθμιση του χώρου, ένας λαβύρινθος μπροστά μας. Τα ευρήματα τοποθετημένα ανά περιοχή που ανασκάφτηκαν. Σταθήκαμε λίγο περισσότερο στα αρχαιολογικά της Τριφυλίας και κυρίως του Κοπανακίου. Και αυτό γιατί πριν καιρό είχαμε ασχοληθεί με το ξεχασμένο κάστρο στο λόφο Στυλάρι...

Μετά από την επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο, πήγαμε στο Πήδημα- χώρος που ενδείκνυται για σχολικές εκδρομές. Γήπεδα, παιδικές χαρές, πηγές με νερά...

Μαριγκόνα και Κωνσταντίνος, τα καμάρια μου

Χαρούμενοι παρέα στο λεωφορείο

Μαριγκόνα και Δήμητρα

Εκδρομή στο ΚΠΕ Κρεστένων το Μάρτιο

2011-05-22T00:13:00.003+03:00

Η ανάρτηση αυτή είναι επεισοδιακή... Το υλικό με τις φωτογραφίες είναι από τους υπεύθυνους του ΚΠΕ Κρεστένων και το παρέλαβα τέλη Μαίου. Κι αυτό λόγω του απολεσθέντος προσωπικού υπολογιστή μου λίγες μέρες μετά τις 28 Μαρτίου, όποτε και πραγματοποιήσαμε την εκπαιδευτική μας επίσκεψη. Για έναν ακόμη λόγο θεωρώ ότι η αναφορά μου σε αυτή την εκδρομή είναι σηματική, αφού είχε αναβληθεί τον Ιανουάριο εξαιτίας της απρόσμενης απουσίας των μαθητών την ίδια μέρα το πρωί. Το Μάρτιο όταν ήταν να κάνω τις απαραίτητες γραφειοκρατικές διαδικασίες να πάμε εκδρομή, δεν επαρκούσε ο χρόνος. Πήρα την απόφαση έγκρισης της εκπαιδευτικής επίσκεψης ανήμερα της εκδρομής... Και τότε ξεκινήσαμε με ταξί να πάμε στα Κρέστενα...

Εκεί συναντήσαμε το διθέσιο Δημοτικό Σχολείο Βροχίτσας Ηλείας και το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε ήταν για το Δάσος.. Έτσι, μετά την πρώτη γνωριμία με τους άλλους συμμετέχοντες στο κτίριο του ΚΠΕ Κρεστένων ξεκινήσαμε για τις καθιερωμένες δραστηριότητες στο γειτονικό πευκοδάσος. Χρήσιμα πράγματα ανακάλυψαν οι μικροί μαθητές μας, όπως το να διαβάζουν την ηλικία ενός δέντρου...

Το Δημοτικό της Αυλώνας 1956- 1962, του παλιού μαθητή Αμβροσίου Καρατζά

2011-05-21T17:17:00.003+03:00

Εξιστόρηση της παιδικής του ηλικίας και των μαθητικών του χρόνων κάνει ο Αμβρόσιος Καρατζάς, Αυλωνίτης στην καταγωγή. Τα όσα περιγράφει στο παρακάτω εκτενές κείμενο έχουν πέρα από ιστορική αξία και συναισθηματική. Εκφράζει, πιστεύω, σε μεγάλο βαθμό αυτά που θα ήθελαν να πουν κι άλλοι παλιοί μαθητές του ιστορικού Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας. Το "σημείωμα", όπως ονομάζει ο ίδιος την καταγραφή που έκανε, μάς το έστειλε προκειμένου να αποτελέσει μια αρχή της καταγραφής της ιστορίας της εκπαίδευσης για την περιοχή. Συνεκτιμάται και συμπληρώνει τα γραφόμενα του Παν. Κανελλόπουλου στο βιβλίο του. Μιλάει για το κοινωνικό περιβάλλον της δεκαετίας του 1960, αναφέρει αναλυτικά τις εμπειρίες από τη σχολική ζωή, γράφει νοσταλγώντας αλλά παράλληλα καταθέτει πολύ χρήσιμα ιστορικά στοιχεία. Με τη σειρά μας, κάνουμε έκκληση και σε άλλους Αυλωνίτες να συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια καταγραφής της ιστορίας του σχολείου.

Το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας Τριφυλίας

Περίοδος: 1956- 1962

Του Αμβροσίου Καρατζά

Τα έξι χρόνια της Δημοτικής Εκπαίδευσης τα πέρασα στο δημοτικό σχολείο του χωριού μου Αυλώνα Τριφυλίας, από το 1956 έως το 1962. Το σχολικό κτήριο ήταν τότε σχετικά καινούριο, και ήταν το καλύτερο συγκρινόμενο με τα κτήρια των γύρω χωριών. Το σχολείο μας λειτουργεί ακόμα και κρίθηκε «διατηρήσιμο» κατά τις πρόσφατες κρίσεις πού έγιναν από την κυβέρνηση για την συγχώνευση των σχολείων, και πρόκειται να εφαρμοστούν από το σχολικό έτος 2011-2012. Το γεγονός αυτό χαροποίησε τους λίγους κατοίκους των χωριών της περιοχής, διότι δικαιώθηκαν ως προς τους πραγματικούς λόγους που ισχυρίστηκαν με το έγγραφο τους και τις λοιπές ενέργειες που έκαναν προς τις αρμόδιες Αρχές. Χαροποίησε τους τωρινούς και επόμενους μαθητές του, διότι δεν θα χρειάζεται να ταξιδεύουν καθημερινά στο Κοπανάκι ή στην Κυπαρισσία να μάθουν γράμματα διακινδυνεύοντας την ζωή τους και καταναλώνοντας πολύ από το χρόνο τους για το πήγαινε-έλα. Χαροποίησε και μας τους παλιούς μαθητές του, που θα βλέπουμε το σχολείο που φοιτήσαμε ανοιχτό με μαθητές, έστω και λίγους, να παίζουν στο προαύλιο του και με τις φωνές τους να δίνουν ζωή στο χωριό μας.

Την ιστορία του σχολείου την έχουν καταγράψει, ο γιατρός Παναγιώτης Θεμ. Κανελλόπουλος, στα βιβλίο του ΚΑΡΑΜΟΥΣΤΑΦΑ - ΤΡΟΥΚΑΚΙ – ΣΚΛΑΒΕΙΚΑ, Ιστορία Λαογραφία, και ο δάσκαλος Γιαννάκης Θεμ. Κανελλόπουλος στο βιβλίο του ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΩΝ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, 35 Χρόνια Λειτουργίας, 1957-1992.

Η περιγραφή του σχολικού κτιρίου.

Το σχολείο μου ευρίσκεται στην ΝΑ πλευρά του χωριού, και απέχει περίπου 100 μέτρα από τον δρόμο που ενώνει την Αυλώνα με το Σιδηρόκαστρο, και μια σύντομη περιγραφή των εγκαταστάσεων του εκείνη την εποχή έχει ως εξής:

Το κτήριο ήδη είχε τελειώσει και οι διαστάσεις του δεν έχουν αλλάξει από τότε. Στην πίσω (δυτική ) πλευρά του κτηρίου υπήρχε ένα υπόστεγο διαστάσεων 5Χ4 μέτρα περίπου, για διάφορες χρήσεις και αριστερά του υπόστεγου στην άκρη (βορειοδυτική) γωνία του οικοπέδου του σχολείου υπήρχε ένα πρόχειρο μικρό κτίριο χωρισμένο στα δύο που χρησίμευε ως αποχωρητήριο (τουαλέτα). Το οικόπεδο το σχολείου δεν ήταν τόσο μεγάλο ούτε ήταν διαμορφωμένο όπως είναι τώρα.

Το προαύλιο τότε περιοριζόταν μόνο στο εμπρός και πίσω μέρος του κτιρίου, ενώ προς την βόρεια και νότια πλευρά του κτιρίου, το προαύλιο εκτεινόταν περίπου 2-3 μέτρα από το κτήριο. Το προαύλιο χώριζε από τα διπλανά χωράφια με χαμηλή πέτρινη μάνδρα και επάνω είχαν τοποθετηθεί ξερά κλαδιά δένδρων, ως φράκτης, για να μην μπαίνουν στο προαύλιο τα πρόβατα που έβοσκαν στα χωράφια. Ο δρόμος που ένωνε το σχολείο με το δημόσιο δρόμο είχε πλάτος περίπου ένα μέτρο. Το 1966 αγοράστηκε από τον ιδιοκτήτη του παρακείμενου χωραφιού, ένα τμήμα προς την νότια πλευρά του προαυλίου καθώς επίσης διαπλατύνθηκε και ο δρόμος και μπορούσε να περνάει αυτοκίνητο.

Το κτίριο εσωτερικά τότε, είχε δύο ισομεγέθεις μεγάλες αίθουσες διδασκαλίας, και στην μέση το γραφείο των δασκάλων. Στη βορινή αίθουσα υπήρχε ένα χώρισμα με τάβλες περίπου τρία μέτρα ύψος με πόρτα και την χώριζε σε δύο μέρη, περίπου ένα προς τρία. Σε αυτό το χώρο έμεναν οι δύο πρώτοι δάσκαλοι που υπηρέτησαν σε αυτό το καινούριο σχολικό κτήριο, ο Ανδρέας Αποστολόπουλος και η σύζυγος του Ιφιγένεια μαζί με τα δύο παιδιά τους.

Το δάπεδο του κτηρίου ήταν από σκυρόδεμα, οι τοίχοι δεν ήταν σοφατισμένοι, και δεν υπήρχε ταβάνι. Ανάμεσα στα πάτερα, τα χελιδόνια έφτιαχναν φωλιές, αλλά τα εμποδίζαμε διότι όταν έκλεινε το σχολείο τον Ιούνιο θα έκλειναν τα παράθυρα και δεν θα μπορούσαν να μπαινοβγαίνουν. Έτσι αναγκάστηκαν να κτίζουν τις φωλιές τους στην ανατολική πλευρά του εξωτερικού τοίχου. Η εξωτερική σκάλα και το μπαλκόνι μπροστά από την κυρία είσοδο ήταν από σανίδες βαμμένες με μπλε χρώμα. Κάτω από το ξύλινο μπαλκόνι τοποθετούσαμε τα ξύλα που πήγαιναν όλοι οι μαθητές για τις ξύλο-θερμάστρες που θέρμαιναν τις αίθουσες του σχολείου. Τα παράθυρα ήταν και αυτά ξύλινα βαμμένα μπλε με τζάμια.

Στο προαύλιο του σχολείου είχαν φυτέψει οι παλαιότεροι μαθητές διάφορα δένδρα, κυρίως λεύκες, ενώ περιμετρικά είχαν φυτέψει διάφορα αναρριχόμενα φυτά, καλλωπιστικούς θάμνους και τριανταφυλλιές. Το κτήριο πρέπει να πρώτο-λειτούργησε το 1950 -1951.

Οι δάσκαλοι.

Μέχρι την λήξη του σχολικού έτους 1955 υπηρετούσαν στο σχολείο μας οι προηγούμενοι δάσκαλοι Ανδρέας Αποστολόπουλος και η σύζυγος του Ιφιγένεια, οι οποίοι μετατέθηκαν από την Αυλώνα για άλλο σχολείο. Θυμάμαι το καλοκαίρι του 1955 ήρθε ένα μεγάλο φορτηγό, και μετέφεραν οι μαθητές όλα τα υπάρχοντα των δασκάλων από το σχολείο στο φορτηγό και αναχώρησαν μέσα σε συγκινησιακό κλίμα.

Στις αρχές Σεπτέμβρη του 1955 ήλθαν οι νέοι δάσκαλοι στο χωριό, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μπρακουμάτσος και η Νικολέτα Καρατζαφέρη, που ήταν νέοι σε ηλικία και ανύπαντροι και οι δύο. Αν θυμάμαι καλά ο δάσκαλος είχε μερικά χρόνια υπηρεσία ενώ η δασκάλα ήταν πρωτοδιόριστη. Ο δάσκαλος εγκαταστάθηκε στο σπίτι του τότε Γραμματέα της κοινότητας Αυλώνας, Κώστα Κάππου που ήταν κάπως ευρύχωρο και είχε και τουαλέτα και λοιπές ευκολίες. Η δασκάλα εγκαταστάθηκε στο σπίτι της γριά –Λυκούργενας, εκεί που είναι τώρα το σπίτι της Αλέξως χήρας Παν. Παναγόπουλου. Τότε εκεί ήταν ένα σπίτι παλιό μεν αλλά πολύ οργανωμένο εσωτερικά, με μαντρότοιχο εξωτερικά και όλες τις ευκολίες, διότι, η γερόντισσα που ήταν χήρα και έμενε μόνη της, είχε ένα γιό στην Αμερική που έστελνε αρκετά χρήματα και μια κόρη παντρεμένη στο χωριό που την φρόντιζε με κάθε επιμέλεια.

Οι δάσκαλοι σιτίζονταν στα σπίτια που έμεναν, όμως οι μανάδες μας όταν έφτιαχναν κάτι καλό μας έστελναν να πάμε και στο δάσκαλο μας ένα κέρασμα ή φρούτα εποχής, οι οποίοι ήταν ευγενέστατοι και καταδεκτικοί.

Αριστερά ο αείμνηστος δάσκαλος μας Κων. Μπρακουμάτσος σε κάποιο σεμινάριο.

Αυτό συνέβη τα πρώτα χρόνια, διότι λίγο αργότερα, όπως ήταν ανύπαντροι και οι δύο, αγαπήθηκαν και έγιναν ζευγάρι. Έτσι νοίκιασαν ένα άδειο σπίτι στο χωριό και έστησαν το νοικοκυριό τους. Θυμάμαι την νεότατη, λεπτοκαμωμένη και μοντέρνα δασκάλα μας όταν ήλθε στην Αυλώνα με τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσης και την ανυπαρξία κοινωνικής ζωής ή διασκέδασης και σκέπτομαι πόσο δύσκολα θα ήταν για αυτή να συνηθίσει στο νέο περιβάλλον. Για τον δάσκαλο δεν είχα τις ίδιες απορίες διότι αυτός είχε την διέξοδο του καφενείου. Πήγαινε συνήθως στο μαγαζί του Τασιούλη, όπου εύρισκε πολλές φορές και εφημερίδα να διαβάσει, ή έπαιζε πρέφα και συζητούσε με τους χωριάτες.

Η παιδεία εκείνα τα χρόνια.

Τότε δεν λειτουργούσαν στα χωριά Νηπιαγωγεία. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας εκείνη την εποχή εργαζόταν στις διάφορες δουλειές του σπιτιού, όπως φυλάγανε τα πρόβατα, ή βοηθούσαν στον τρύγο στα αμπέλια, στο αλώνισμα , μάζευαν καρύδια κτλ. Έτσι όταν ερχόταν η εποχή να ανοίξουν τα σχολεία οι γονείς στενοχωριόνταν που θα έχαναν ένα ή δυο βοηθούς από τις δουλειές τους. Ωστόσο από τότε ήταν υποχρεωτικό να πάει κάποιος στο σχολείο, παρόλο του ότι το κράτος πλήρωνε μόνο τον δάσκαλο. Κάθε χρονιά ο μαθητής έπρεπε να πληρώσει το τέλος εγγραφής για την επόμενη τάξη τον Σεπτέμβρη 20 δραχμές, και το τέλος του ενδεικτικού στο τέλος του σχολικού έτους 10 δραχμές. Την εποχή εκείνη ένα ημερομίσθιο από την ανατολή μέχρι την δύση του ηλίου ήταν γύρω στις 30 δραχμές. Το τέλος για το απολυτήριο ήταν ακριβότερο αλλά δεν θυμάμαι πόσο. Τα βιβλία τα αγόραζαν οι μαθητές με δικά τους έξοδα. Τα βιβλία και τα τετράδια τα αγοράζαμε από το μαγαζί του Χρήστου Λέφα, που λειτουργούσε για πολλά χρόνια στο χωριό. Κάθε βιβλίο κόστιζε περίπου 5 έως 10 δραχμές, ενώ τα τετράδια 12 φύλλων κόστιζαν 50 λεπτά της δραχμής. Προς το τέλος της σχολικής μου θητείας στο χωριό με πρωτοβουλία των δασκάλων μας στήθηκε μια μικρή βιβλιοθήκη στο σχολείο, με δωρητές διάφορους Αυλωνίτες της διασποράς.

Η εγγραφή μου στην Πρώτη τάξη.

Εγώ εγγράφτηκα στην Α΄ τάξη του σχολείου τον Σεπτέμβριο του 1956. Τις πρώτες μέρες που άνοιξαν οι δάσκαλοι το σχολείο, πήγαιναν οι μαθητές να εγγραφούν για την επόμενη τάξη. Θυμάμαι πως η μάνα μου με έπλυνε, μου φόρεσε καθαρά ρούχα, με κούρεψε με το ψαλίδι γουλί, μου έδωσε και ο πατέρας μου το 20άρι που ήταν χάρτινο και είχε απόχρωση μπλε, και πήγα στο σχολείο να εγγραφώ.

Εγώ είχα την τύχη να έχω την δασκάλα γειτόνισσα διότι το σπίτι μας ήταν δίπλα στο σπίτι που έμενε η δασκάλα και η μάνα μου συχνά συζητούσε μαζί της, και της είχε πει ότι θα πάω στην πρώτη τάξη. Κάποια μέρα η μάνα μου με γνώρισε στην δασκάλα μας, και θυμάμαι που της έκανε εντύπωση το όνομα μου, Αμβρόσιος ! !

Έτσι λοιπόν όταν πήγα να εγγραφώ δεν ντρεπόμουν τόσο πολύ διότι η δασκάλα ήδη με γνώριζε. Είχα δει και τον δάσκαλο να περνάει από μακριά, αλλά δεν με γνώριζε. Εξ άλλου και να με γνώριζε δεν ήταν εύκολο να με θυμηθεί διότι τότε στο σχολείο πρέπει να φοιτούσαν γύρω στα 100 παιδιά. Μπήκα δειλά – δειλά στην πόρτα του σχολείου, κάποιοι άλλοι προηγούνταν, και έτσι μπήκαμε όλοι μαζί. Οι δάσκαλοι μας υποδέχτηκαν με καλοσύνη, και άρχισαν την διαδικασία της εγγραφής. Μας ρώτησαν για την οικογένεια μας και άλλα στοιχεία πληροφοριακά. Ο δάσκαλος από ότι μου είπε είχε γνωρίσει τον πατέρα μου στο καφενείο του χωριού.

Εκείνη την χρονιά στην πρώτη τάξη γραφτήκαμε οι εξής: Βουδούρης Σταύρος του Θύμιου, Γκιουμές Περικλής του Δημητρίου, Γεωργακάς Νίκος του Χρόνη, Καπερώνης Διονύσιος του Γεωργίου, Καρατζάς Αμβρόσιος του Αριστείδη, Καρατζά Ντίνα του Γεωργίου, Κολέτσος Επαμεινώνδας του Βασιλείου, Μπούκαλη Δήμητρα του Γεωργίου, Σταυρόπουλος Γιάννης του Γεωργίου, Σταυροπούλου Βικτωρία του Σταύρου, Τσακανίκας Σωτήρης του Θεοδώρου.

Όταν ήλθε η μέρα που θα αρχίζαμε τα μαθήματα ήταν οι μέρες που τρυγούσαμε τα αμπέλια. Ο πατέρας μου είχε μεγάλο αμπέλι και η διαδικασία του τρύγου και της αποθήκευσης του μούστου στα βαρέλια κρατούσε καμιά βδομάδα. Έτσι ο πατέρας μου με κράτησε μερικές μέρες να βοηθήσω στις δουλειές του σπιτιού και δεν πήγα στο σχολείο από την πρώτη μέρα. Το ίδιο συνέβη και με άλλα παιδιά, οπότε η δάσκαλοι υπενθύμισαν στους γονείς μας ότι πρέπει να μας στείλουν στο σχολείο. Μια μέρα με είδε η δασκάλα από μακριά και με φώναξε κοντά της. Πλησίασα ντροπαλός και με ρώτησε, «Αμβρόσιε γιατί δεν έρχεσαι στο σχολείο;» δεν θυμάμαι τι δικαιολογία βρήκα αλλά περίπου με καθυστέρηση 10 ημερών άρχισα την εκπαίδευση μου.

Όταν πήγα την πρώτη μέρα δεν είχα πολλές απορίες ως προς την οργάνωση των τάξεων. Δηλαδή γνώριζα ότι η δασκάλα θα έκανε μάθημα στην Α΄ τάξη, και στην Γ΄ και Δ΄ τάξεις συνδιδασκαλία. Αυτό το διαχωρισμό είχαν από την προηγούμενη χρονιά.

Προσχολική εμπειρία.

Όταν είμαστε στην προσχολική ηλικία πηγαίναμε στο διάλειμμα στο προαύλιο του σχολείου και παίζαμε με τα άλλα παιδιά. Οι δάσκαλοι μας επέτρεπαν εάν θέλαμε να μπούμε στην αίθουσα να παρακολουθήσουμε το μάθημα και να καθίσουμε στο τελευταίο θρανίο των μαθητών της Α΄ τάξης που ήταν κενό και προοριζόταν για αυτές τις περιπτώσεις. Αυτό το είχαμε κάνει κάμποσες φορές με δασκάλα την Ιφιγένεια.

Κάποια φορά προς το τέλος του σχολικού έτους, την ώρα του μαθήματος ήλθε στην αίθουσα μας ο δάσκαλος αείμνηστος Ανδρέας Αποστολόπουλος. Μας είδε που καθόμαστε τρείς στο τελευταίο θρανίο, ήλθε κοντά, μας ρώτησε τα ονόματα μας και μας συνέστησε να ερχόμαστε κάθε μέρα να παρακολουθούμε τα μαθήματα. Εμείς συμφωνήσαμε ότι θα ερχόμαστε συχνά, και αυτός καλαμπουρίζοντας μας είπε πως αυτό πρέπει να τα κατοχυρώσουμε και να δεσμευτούμε. Στα χέρια του κρατούσε ένα μακρύ χάρακα τον οποίο τοποθέτησε επάνω στα κεφάλια μας όπως καθόμαστε στην σειρά και είχαμε περίπου το ίδιο ανάστημα. Άφησε τον χάρακα στα κεφάλια μας και έφυγε προς το γραφείο του λέγοντας πως θα πάει να φέρει το σφυρί και πρόκες για να μας καρφώσει τα κεφάλια έτσι ώστε να δεσμευτούμε ότι θα ερχόμαστε στα μαθήματα και τις επόμενες μέρες.

Εμείς μόλις ακούσαμε αυτά τα λόγια, θορυβηθήκαμε, αλληλοκοιταχτήκαμε και αποφασίσαμε μέχρι να επιστρέψει ο δάσκαλος να φύγουμε από την αίθουσα. Αυτό τελικά κάναμε, είμαστε μάλιστα κοντά στην πόρτα της αίθουσας, και στη στιγμή βρεθήκαμε εκτός αιθούσης. Μέχρι το τέλος και της επόμενης χρονιάς δεν ξαναπήγαμε στο σχολείο γιατί είχαμε φοβηθεί τον δάσκαλο για το καλαμπούρι που μας έκανε.

Η πρώτη ημέρα στο σχολείο.

Τέλος πάντων έστω και με καθυστέρηση μαζεύτηκε όλη η τάξη και αρχίσαμε τα μαθήματα. Στην νότια αίθουσα έκαναν μάθημα η Α΄ τάξη, η Γ΄ και η Δ΄. Η αίθουσα είχε τρεις στήλες θρανία, 8 έως 10 θρανία η κάθε στήλη, στα οποία κάθονταν οι μαθητές ανάλογα ανά δύο ή τρεις. Σε κάθε στήλη καθόταν μία τάξη. Έτσι στην αριστερά της έδρας ήταν η Α΄ τάξη στην μέση η Γ΄ και στα δεξιά η Δ΄ τάξη. Αριστερά της έδρας στην γωνία της αίθουσας υπήρχε μια θερμάστρα που έκαιγε ξύλα για να ζεσταίνει την αίθουσα τους χειμερινούς μήνες. Δεξιά της έδρας ήταν ένας μαυροπίνακας από κόντρα πλακέ. Δεξιά του πίνακα υπήρχε ένας μεγάλος χάρτης της Ελλάδος και περιμετρικά της αίθουσας ψηλά προς την οροφή ήταν ανηρτημένες φωτογραφίες των ηρώων του 1821.Τα πρώτο πράγμα που είχαμε να κάνουμε ήταν να αγοράσουμε το Αναγνωστικό και την Πλάκα με το Κοντήλι. Αργότερα αγοράσαμε ένα τετράδιο αντιγραφής, και ένα αριθμητικής.

Πλάκα ήταν τετράγωνη, μαύρου χρώματος, διαστάσεων 15Χ20 εκατοστά, πάχους περίπου 5 χιλιοστών, και περιμετρικά είχε ξύλινο προστατευτικό περίβλημα πλάτους 1,5 εκατοστά. Δεν θυμάμαι με τι υλικό ήταν φτιαγμένη, αλλά είχε την ιδιότητα να μπορείς να χαράξεις επάνω της με το Κοντήλι, που είχε την μορφή μολυβιού, γράμματα, αριθμούς ή σχέδια και να τα σβήνεις με το σπόγγο που συνήθως ήταν δεμένος με ένα σχοινάκι από την Πλάκα. Η Πλάκα με το Κοντήλι, ήταν ας πούμε το πρόχειρο τετράδιο μας. Όλα τα σχολικά μας βιβλία και τετράδια τα μεταφέραμε μέσα σε ένα υφαντό πολύχρωμο σακούλι, το οποίο φορούσαμε «παραμάσχαλα» στη διαδρομή σπίτι-σχολείο-σπίτι. Ανάλογα με την τάξη και τον αριθμό των βιβλίων μεγάλωνε και το σακούλι.

Το περιεχόμενο σπουδών του Δημοτικού.

Κατά την γνώμη μου, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Α΄ τάξης τότε ήταν πολύ φτωχό σε σχέση με το σημερινό πρόγραμμα. Όλη την χρονιά μαθαίναμε να διαβάζουμε το Αναγνωστικό, να αντιγράφουμε μέρη από το Αναγνωστικό, αριθμητική να μετράμε μέχρι το 100, χωρίς να μαθαίνουμε αριθμητικές πράξεις.

Το ίδιο φτωχό ήταν και στην Β΄ τάξη διότι συνεχιζόταν με ένα πιο προχωρημένο Αναγνωστικό, πάλι αντιγραφή, άρχιζε η ορθογραφία λέξεων, και από αριθμητική μαθαίναμε πρόσθεση και αφαίρεση.

Στην Γ΄ και την Δ΄ άλλαζε εντελώς το πρόγραμμα, διότι εκτός από το Αναγνωστικό και την αντιγραφή, η ορθογραφία δυσκόλεψε διότι, έπρεπε να γράφουμε στο τετράδιο της ορθογραφίας ολόκληρες προτάσεις από το Αναγνωστικό χωρίς λάθη. Στην αριθμητική είχαμε τον πολλαπλασιασμό και την διαίρεση και την επίλυση προβλημάτων. Τέλος προστέθηκαν καινούργια μαθήματα ,όπως, ιστορία, θρησκευτικά, γεωγραφία.

Στις δύο τελευταίες τάξεις που γινόταν μάθημα συνδιδασκαλίας, το πρόγραμμα ήταν πολύ πιο περιεκτικό και αυστηρό διότι το μάθημα το έκανε ό δάσκαλος που είχε περισσότερη πείρα και μόρφωση ( είχε κάνει και σεμινάριο επιμόρφωσης).

Ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα ήταν η Έκθεση. Η δυσκολία μας οφειλόταν στην έλλειψη παραστάσεων για τα θέματα που έπρεπε να αναπτύξουμε. Το περιεχόμενο όλων των βιβλίων ήταν δομημένο για την ζωή των πόλεων, που δεν είχε καμία σχέση με την ζωή του χωριού. Τηλεόραση και εγκυκλοπαίδειες ή άλλα βιβλία δεν υπήρχαν και οι μαθητές είχαν πολύ περιορισμένο ορίζοντα.

Είχαμε ιδιαίτερο τετράδιο εκθέσεων, και αν θυμάμαι καλά γράφαμε μία έκθεση κάθε δύο βδομάδες. Την πρώτη βδομάδα γράφαμε την έκθεση και παραδίναμε τα τετράδια στον Δάσκαλο να τα διορθώσει. Την επόμενη βδομάδα ο δάσκαλος έφερνε τα τετράδια διορθωμένα με κόκκινο χρώμα για να βλέπουμε τα ορθογραφικά ή φραστικά λάθη μας. Για τους μαθητές της Έκτης τάξης τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά διότι μετά το τέλος του σχολικού έτους έπρεπε να δώσουν εισαγωγικές εξετάσεις για το Γυμνάσιο, και αν δεν είχαν καλά προετοιμαστεί δεν θα φοιτούσαν στο Γυμνάσιο, αλλά θα συνέχιζαν την ενασχόληση τους με τα πρόβατα και τις δουλειές του χωριού.

Επίσης στο πρόγραμμα προβλεπόταν χρόνος για γυμναστική, ωδική, χορό κτλ. Τα μαθήματα γυμναστικής άρχιζαν από τα μέσα Μάρτη στο γήπεδο του χωριού τις πρωινές ώρες. Συμμετείχαν αγόρια και κορίτσια που φορούσαν σορτς και άσπρα φανελάκια και μαθαίναμε ασκήσεις του σώματος, της κεφαλής, των χεριών και των ποδιών όπως, κάμψεις, διατάσεις, ανατάσεις με συγχρονισμό. Επίσης κάναμε άλματα απλούν, τριπλούν, ύψους και δρόμους ταχύτητας.

Θυμάμαι ότι από την Γ΄ τάξη και μετά κάναμε μαθήματα ωδικής. Μαθαίναμε κυρίως παιδικά τραγούδια, εθνικά τραγούδια για το 1821 και το 1940, τα κάλαντα, καθώς και τροπάρια των μεγάλων εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα , Τριών Ιεραρχών κτλ. Έτσι καλλιεργούσαμε τη φωνή μας και μαθαίναμε ορθοφωνία και συγχρονισμό με την χορωδία.

Τα μαθήματα χορού γινόταν στο προαύλιο του σχολείου για αγόρια και κορίτσια όταν ο καιρός ήταν καλός. Μάθαμε τσάμικο καλαματιανό και άλλους εθνικούς χορούς. Θυμάμαι πως χορεύαμε ακόμη και το «Μακεδονία ξακουστή» που ήταν ένα πολύ δύσκολος χορός. Εννοείται ότι τα τραγούδια που χορεύαμε, τα τραγουδούσαμε οι ίδιοι οι χορευτές.

Το σχολικό ωράριο.

Εκείνα τα χρόνια τα μαθήματα γινόντουσαν έξι ημέρες την εβδομάδα, Δευτέρα,Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 8.00-13.30 και 14.30 -17.00 ενώ, Τετάρτη και Σάββατο μόνο πρωί. Στο πρωινό πρόγραμμα είχαμε ένα διάλειμμα 30-40 λεπτών, ενώ το απόγευμα ένα διάλλειμα 15-20 λεπτών. Κάθε Τετάρτη απόγευμα είχε Κατηχητικό που γινόταν στον Γυναικωνίτη του Ναού του Αγίου Γεωργίου. Το κατηχητικό είχε διάρκεια μία ώρα, συμμετείχαν μόνο οι μαθητές των τριών τελευταίων τάξεων, και μας το έκανε ο τότε ιερέας του χωριού μας παπά-Τάσης ή μερικές φορές ο γιος του που ήταν αρκετά κατατοπισμένοι με τα θρησκευτικά θέματα. Μισή ώρα πριν αρχίσει το μάθημα, πρωί και απόγευμα, χτύπαγε η μικρή καμπάνα της Εκκλησίας για να πάνε τα παιδιά στο σχολείο, επειδή τότε δεν υπήρχαν ρολόγια στα σπίτια.

Την Κυριακή όλα τα παιδιά υποχρεωτικά έπρεπε να συμμετέχουν στον εκκλησιασμό. Τότε οι καμπάνες των εκκλησιών κτυπούσαν τέσσαρες φορές στην διάρκεια της Θ. Λειτουργίας, ενώ τώρα τρεις φορές. Τότε με το κτύπημα της τρίτης καμπάνας οι μαθητές μαζεύονταν στο προαύλιο του σχολείου. Σε λίγο ερχόταν οι δάσκαλοι και συντασσόμαστε σε δύο ουλαμούς, αγόρια και κορίτσια κατά ανάστημα. Έπρεπε να είμαστε επιμελώς πλυμένοι με καθαρά αυτιά, κουρεμένοι, με καθαρά ρούχα, με κομμένα νύχια κτλ. Οι δάσκαλοι έκαναν «επιθεώρηση» έναν –έναν και όποιος δεν ήταν εντάξει τον έστελναν σπίτι του ως τιμωρία.

Στα χρόνια που πήγαινα εγώ στο σχολείο μια φορά δεν πήγαμε στην εκκλησία. Πρέπει να ήταν γύρω στο 1960 που είχε πολλά χιόνια στο χωριό και το δάπεδο της εκκλησίας του χωριού ήταν υπό κατασκευή. Πιο συγκεκριμένα τότε άλλαξαν οι πέτρινες πλάκες που είχε για δάπεδο, με μωσαϊκό. Η υπόβαση του μωσαϊκού όμως γινόταν με θραυστό χαλίκι, και σε αυτό το στάδιο βρισκόταν ο ναός τότε, δηλαδή είχε δάπεδο από θραυστό χαλίκι. Τότε λόγω της φτώχειας οι περισσότεροι μαθητές δεν είχαν παπούτσια και ήταν ξυπόλητοι καθημερινά και τις Κυριακές.

Τις καθημερινές όμως μόλις μπαίναμε στις αίθουσες ζεσταινόμαστε και το πρόβλημα ήταν μόνο στο πήγαινε-έλα στο σχολείο. Εκείνη την Κυριακή όλοι οι μαθητές παρά το χιόνι ήλθαν στο σχολείο και παίζαμε «αλαμπάρτζα» για να ζεσταθούμε. Έγινε ή στοίχιση και η επιθεώρηση για την καθαριότητα, και μόλις ήταν να ξεκινήσουμε για την εκκλησία ο δάσκαλος μας διερωτήθηκε φωναχτά λέγοντας : «που να σας πάω έτσι με τέτοιο καιρό βρε τάγμα ξυπολιάδων, και εκεί που θα σας πάω πως θα μείνετε όρθιοι πατώντας σε θραυστό χαλίκι;» και αμέσως μας είπε να πάμε στα σπίτια μας.

Το συσσίτιο.

Εκείνα τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε η χώρα μας είχε μείνει πίσω οικονομικά και ο πληθυσμός στην ύπαιθρο δυστυχούσε και πεινούσε. Υπήρχε ένα πρόγραμμα ενίσχυσης των πληθυσμών κυρίως της υπαίθρου με ρούχα και τροφές που διατέθηκαν από ένα Οργανισμό του ΟΗΕ που λεγόταν UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration). Σύμφωνα με αυτό το πρόγραμμα στο σχολείο μας κάθε πρωί παρείχετο σε όλα τα παιδιά ζεστό γάλα το οποίο παρασκευαζόταν στο υπόστεγο που ήταν στο προαύλιο του πίσω μέρους του σχολείου. Το γάλα αυτό ήταν σε μορφή σκόνης και διαλυόταν μέσα σε ζεστό νερό με προκαθορισμένη αναλογία και γινόταν ένα γευστικό πρωινό. Κάθε πρωί ο μαθητής είχε μαζί του συνήθως μια αλουμινένια κούπα και ψωμί και περνούσαν όλοι με την σειρά όπως στο στρατό, και έπαιρναν το ρόφημα τους. Πάντα υπήρχε και περίσσευμα για τους πολύ πεινασμένους.

Στο διάλειμμα οι επιμελητές άνοιγαν μεγάλα κουτιά που περιείχαν τυρί από βοδινό γάλα, το έκοβαν κομμάτια αρκετά μεγάλα και τα τοποθετούσαν σε τραπέζια έξω από την πόρτα της αίθουσας. Ο μαθητής έπαιρνε και το ψωμί που είχε στο σακούλι του και έκανε το κολατσιό του. Στο απογευματινό διάλλειμα μερικά παιδιά έφερναν από το σπίτι τους διάφορα φρούτα, όπως κυδώνια, αχλάδια, μήλα πορτοκάλια κτλ. Συνήθως αυτά τα φρούτα ο κάθε μαθητής τα μοίραζε με τους φίλους του, και μιας και δεν υπήρχαν μαχαίρια, ο καθένας έκοβε από μια «δαγκωνιά» από το φρούτο και μερικές φορές έμεναν τα κουκούτσια για αυτό που έφερε το φρούτο.

Οι επιμελητές.

Στις δύο αίθουσες υπήρχαν διάφορες εργασίες που έπρεπε κάποιος να τις κάνει. Αυτές τις δουλειές τις έκαναν οι επιμελητές. Επιμελητές έκαναν με την σειρά μαθητές και μαθήτριες από τις Τρίτη τάξη και πάνω. Οι δουλειές αυτές ήταν οι εξής.

• Να κτυπούν την καμπάνα την προκαθορισμένη ώρα για να πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο.

• Να ανοίγουν το σχολείο το πρωί και να ανάβουν την θερμάστρα τον χειμώνα ή να ανοίγουν τα παράθυρα το καλοκαίρι.
• Να μεταφέρουν τα ξύλα από τον αποθηκευτικό χώρο στην αίθουσα δίπλα στη θερμάστρα.
• Να σκουπίζουν την αίθουσα μετά το τέλος του μαθήματος.
• Να παρασκευάζουν στο πρωινό ρόφημα (γάλα) ή τη διανομή του τυριού στο πρωινό διάλυμα.

Το κούρεμα.

Όπως είπαμε όλα τα παιδιά τότε είχαμε πρόβλημα στην εμφάνιση μας λόγω του κουρέματος. Μας κούρευαν οι μανάδες μας με το ψαλίδι και το κεφάλι μας ήταν πολύ άσχημο από τις ψαλιδιές. Ο δάσκαλος για να βελτιωθεί αυτή η εικόνα πρότεινε όπως, με τα πρώτα χρήματα που θα συγκεντρώναμε από τα κάλαντα, να αγοράζαμε μία χειροκίνητη κουρευτική μηχανή. Η μηχανή αυτή κόστιζε τότε πάνω από 100 δραχμές και οι εισπράξεις από τα κάλαντα δεν έφταναν για την αγορά της. Ο δάσκαλος πρόσθεσε από δικά του χρήματα και αγοράσαμε την μηχανή. Από εκείνη την ημέρα και μετά όλοι οι μαθητές ήταν κουρεμένοι όμορφα. Τα κουρέματα γινόντουσαν στα διαλείμματα και χρέη κουρέα έκαναν οι μεγαλύτεροι μαθητές. Μάλιστα είχαμε φτιάξει και ειδική θέση από πέτρες στην βόρεια πλευρά του προαυλίου όπου ήταν η έδρα του κουρείου.

Σχολικές εκδηλώσεις.

Οι νέοι δάσκαλοι ήταν πολύ ορεξάτοι και γρήγορα ταυτίστηκαν με του χωριανούς, την κατάσταση που βρήκαν στο χωριό, διέγνωσαν σωστά τις ανάγκες των μαθητών και έκαναν σπουδαίο έργο στην θητεία τους στην Αυλώνα. Το σχολείο δούλευε ρολόι, και τίποτα δεν είχε αφεθεί στην τύχη του. Όλες οι ώρες του σχολικού ωραρίου ήταν πλήρεις από τα μαθήματα και τις σχολικές εκδηλώσεις. Τέτοιες ήταν οι γιορτασμός των Εθνικών Εορτών, οι γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος του σχολικού έτους, ο εορτασμός των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Παραδόξως δεν κάναμε καμία γιορτή για τις Απόκριες. Ίσως τότε να απαγορευόταν από το Υπουργείο Παιδείας, επειδή η επίσημη Εκκλησία διαφωνούσε και διαφωνεί για τις αποκριάτικες εκδηλώσεις, και εκείνη την εποχή η επιρροή της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας ήταν πολύ μεγάλη στα θέματα παιδείας. Στο πρόγραμμα προβλεπόταν χρόνος για την ετοιμασία αυτών των εκδηλώσεων.

Η 25η Μαρτίου 1821

Η εκδήλωση που κάναμε για την γιορτή της 25ης Μαρτίου ήταν η σπουδαιότερη και ήθελε πολύ μεγάλη προετοιμασία.

Το πρωί της 25ης Μαρτίου όλοι οι μαθητές πηγαίναμε συντεταγμένοι στην εκκλησία με επικεφαλής την Σημαία και τους παραστάτες. Στο δρόμο προς την εκκλησία τραγουδούσαμε το τραγούδι της Ελληνικής Σημαίας. Μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας όλοι βγαίναμε έξω από τον Ναό. Αριστερά της κυρίας εισόδου του ναού, επάνω στο «τουράκι», ήταν τοποθετημένη μια μαρμάρινη πλάκα με τα ονόματα των Αυλωνιτών που έπεσαν στα πεδία των μαχών στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Όλο το εκκλησίασμα στρεφόταν προς την πλάκα και ερχόταν ο παπάς και έψελνε ένα τρισάγιο, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων. Μετά ο πρόεδρος της κοινότητας κατέθετε δάφνινο στεφάνι, το ίδιο έκανε και ένας μαθητής για λογαριασμό της μαθητικής κοινότητας. Ο δάσκαλος ή κάποιος άλλος ομιλητής μιλούσε για το εορταστικό γεγονός και κάποιο μαθητές απάγγελναν επίκαιρα ποιήματα και ενδιάμεσα λέγαμε και κάποια επίκαιρα τραγούδια. Έτσι η γιορτή τελείωνε. Όλοι οι μαθητές πάλι συντεταγμένοι και τραγουδώντας συνοδεύαμε την σημαία στο σχολείο και μετά αρχίζαμε τις τελικές προετοιμασίες για την απογευματινή εκδήλωση.

Ανήμερα της εορτής η μεγάλη νότια αίθουσα του σχολείου μετατρεπόταν σε θέατρο με σκηνή, σκηνικά, και παρασκήνια, ηθοποιούς, τεχνικούς και σκηνοθέτη. Στην πλευρά του τοίχου που δεν έχει παράθυρα και είναι ο πίνακας και η έδρα του δάσκαλου κατασκευάζαμε την σκηνή. Η σκηνή ήταν περίπου διαστάσεων 3Χ3 μέτρα, και το δάπεδο της γινόταν σε ύψος 1 έως 1,3 μέτρα από το επίπεδο της αίθουσας. Ως βάση τοποθετούσαμε μερικά θρανία και επάνω για δάπεδο τοποθετούσαμε τις πόρτες των αιθουσών τις οποίες βγάζαμε προσωρινά.

Στην μπροστινή πλευρά της σκηνής τοποθετούσαμε δύο καδρόνια ,στα δύο άκρα, περίπου τρία μέτρα ύψος από το δάπεδο. Σε αυτά τα καδρόνια στηριζόταν τα πλευρικά σεντόνια της σκηνής καθώς και αυτά που ανοιγόκλειναν στην μπροστινή πλευρά με το τέλειωμα της κάθε πράξης. Τα τοιχώματα της σκηνής ήταν από μπλε σεντόνια τα οποία είχαμε αγοράσει από τα έσοδα που είχαμε από τα κάλαντα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Αριστερά και δεξιά της σκηνής υπήρχαν δύο χώροι οι οποίοι ήταν τα παρασκήνια για τους ηθοποιούς και όσους ελάμβαναν μέρος στην παράσταση. Και αυτοί οι χώροι διαχωρίζονταν από την αίθουσα με σεντόνια. Στον κάθε χώρο ευρίσκονταν ανάλογα με την σκηνοθεσία οι ηθοποιοί που είχαν προγραμματισθεί, καθώς επίσης και ένας δάσκαλος.

Η πλειοψηφία των μαθητών του 1958 στο προαύλιο του σχολείου.

Όρθια στη μέση της φωτογραφίας διακρίνεται η δασκάλα μας

Ηθοποιοί ήταν οι μαθητές και οι μαθήτριες, σκηνοθέτης και σκηνογράφος ο δάσκαλος μας, τεχνικοί, δάσκαλος και μαθητές. Η προετοιμασία άρχιζε μετά τα Χριστούγεννα. Ο δάσκαλος αποφάσιζε ποια έργα θα παίζαμε και προσδιόριζε τους ρόλους των ηθοποιών στους μαθητές. Με την σειρά παίρναμε το βιβλίο με το σενάριο του έργου και γράφαμε τα λόγια του ρόλου μας. Αμέσως μετά άρχιζαν οι πρόβες μέχρι να μάθουμε πλήρως το ρόλο μας σύμφωνα με τις οδηγίες του σκηνοθέτη. Συνήθως παίζαμε ένα κύριο έργο σχετικό με την 25η Μαρτίου από μαθητές των δύο τελευταίων τάξεων, ένα-δύο μικρά σκετς από μαθητές της τρίτης και τετάρτης τάξης, και ενδιάμεσα τραγουδούσαμε εθνικά τραγούδια ή απάγγελναν ποιήματα μικρότεροι μαθητές. Τα σκηνικά και τα κοστούμια των ηθοποιών τα συζητούσαμε με το δάσκαλο στις τελικές πρόβες, και όλοι μαζί φροντίζαμε να εξασφαλίσουμε ότι μας χρειαζόταν. Τις εθνικές φορεσιές, φουστανέλες κτλ, βρίσκαμε στο χωριό που υπήρχαν αρκετές. Πολλές φορές μας έδινε και ο παπάς τα ράσα του διότι είχαμε και ιερωμένους ηθοποιούς στα έργα μας.

Όλα τα θρανία της θεατρικής αίθουσας τα μεταφέραμε στην άλλη αίθουσα, και όλοι οι μαθητές έφερναν από το σπίτι τους μια καρέκλα ή δύο για να καθίσουν οι θεατές μας. Το θεατρόφιλο κοινό αποτελούσαν οι επίσημοι του χωριού και οι γονείς μας, οι οποίοι δεν χωρούσαν στην αίθουσα. Ο δάσκαλος έγραφε και το πρόγραμμα της εκδήλωσης σε καμιά δεκαριά αντίγραφα και το μοιράζαμε στους θεατές. Η εκδήλωση αυτή γινόταν το απόγευμα της εορτής και κρατούσε περίπου δύο ώρες.

Αντιλαμβάνεσθε πόσο μεγάλη προσπάθεια και τι χρόνος και κόπος χρειαζόταν για αυτή την εκδήλωση κυρίως από πλευράς των δασκάλων. Διότι έπρεπε να ανεβάσουν το επίπεδο χωριατόπαιδων που δεν είχαν ακούσει ποτέ τι είναι θέατρο ή κινηματογράφος, σε τέτοιο ύψος ώστε να υποδύονται ρόλους πολλές φορές με άριστη αποδοτικότητα. Και τα παιδιά όμως συμμετείχαν με όλη τη ψυχή τους και υπερέβαλαν τον εαυτό τους για το τέλειο αποτέλεσμα και το χειροκρότημα στο τέλος της εκδήλωσης. Εγώ είχα παίξει στις δύο τελευταίες τάξεις στην κύρια παράσταση, την μία φορά το ρόλο του επισκόπου Σαλώνων Ησαΐα, και την άλλη τον ρόλο του Μάρκου Μπότσαρη.

Η 28η Οκτωβρίου 1940

Η εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου ήταν σχεδόν ίδια με της 25ης Μαρτίου, μόνο που δεν είχαμε θεατρική παράσταση στο σχολείο. Επίσης τα ποιήματα και τα τραγούδια που λέγαμε στην εκδήλωση έξω από την εκκλησία ήταν πολύ περισσότερα μιας και δεν είχαμε άλλη εκδήλωση. Οι ομιλητές ήταν άνθρωποι που είχαν λάβει μέρος στο Αλβανικό Έπος που μας μετέφεραν τις αναμνήσεις και την δράση τους, λαμβανομένου υπόψη ότι πρέπει να είχαν επιστρατευτεί τότε από το χωριό μας περίπου 40 έφεδροι για να λάβουν μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις. Έτσι στα καφενεία αυτή την ημέρα συζητιόταν πολύ τα γεγονότα της εποχής του 1940.

Εορτές Χριστουγέννων Πρωτοχρονιάς και Πάσχα.

Όπως και τώρα, οι διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς διαρκούσαν 15 μέρες. Την βδομάδα που προηγείτο των εορτών, μετά το απογευματινό διάλλειμα, όλοι οι μαθητές μαζευόταν στην μεγάλη νότια αίθουσα. Οι περισσότεροι στριμωχνόταν στα θρανία, αλλά είχαμε και αρκετούς όρθιους. Στις συναθροίσεις αυτές οι δάσκαλοι μας ανέλυαν με λεπτομέρεια το περιεχόμενο και τα μηνύματα των αναμενομένων εορτών. Όλοι μαζί μαθαίναμε τα κάλαντα ή τα τροπάρια των Εορτών και τα ψέλναμε, μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα.

Επειδή τις μέρες των διακοπών οι δάσκαλοι πήγαιναν στα χωριά τους, μας έδιναν λεπτομερείς οδηγίες για την δημόσια συμπεριφορά μας στο διάστημα της απουσίας τους, κατά τον εκκλησιασμό ή το παιχνίδι στο γήπεδο και στα ξέφωτα του χωριού.

Επίσης γινόταν η επιλογή δύο χορωδιών των δέκα παιδιών η καθεμία, η μία αποτελείτο από αγόρια και κορίτσια των δύο τελευταίων τάξεων, και η άλλη από αγόρια και κορίτσια της τρίτης και τετάρτης τάξεων, στις οποίες οριζόταν από τον δάσκαλο ο αρχηγός της κάθε χορωδίας . Οι χορωδίες αυτές θα επισκεπτόταν τα σπίτια του χωριού την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και θα έλεγαν τα κάλαντα. Τα φιλοδωρήματα σε είδος ή σε χρήματα τα συγκέντρωναν οι αρχηγοί και τα έφερναν στο σχολείο την πρώτη ημέρα που άνοιγε το σχολείο μετά τις διακοπές. Μεμονωμένοι μαθητές δεν επιτρεπόταν να γυρίζουν στα σπίτια και νε λένε τα κάλαντα.

Οριζόταν το πρόγραμμα των μαθητών που θα έλεγαν το «Πιστεύω» και το «Πάτερ ημών» καθόλες τις θρησκευτικές ακολουθίες των εορτών.

Όλοι οι μαθητές έπρεπε να πάνε το πρωί της Μ. Παρασκευής στα χωράφια για να μαζέψουν αγριολούλουδα με τα οποία θα στολιζόταν ο Επιτάφιος. Όταν τελείωνε ο στολισμός του Επιταφίου γινόταν η αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου από τον ιερέα και τοποθετιόταν στον Επιτάφιο. Το βράδυ οι μεγαλύτεροι μαθητές δημιουργούσαν πρόχειρες χορωδίες μαζί με μαθητές του Γυμνασίου και υπό την καθοδήγηση του πρωτοψάλτη αείμνηστου Πέκου, έψελναν τα εγκώμια του Επιταφίου. Αργότερα στην περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους του χωριού, οι μαθητές του δημοτικού κρατούσαν τον Σταυρό και τα Εξαπτέρυγα που προηγούνταν της πομπής. Καθοριζόταν επίσης τα κορίτσια που θα ντυνόταν «Μυροφόροι» στην ακολουθία του Επιταφίου, που συμμετείχαν και μεγαλύτερα κορίτσια που φοιτούσαν στο Γυμνάσιο.

Οι γυμναστικές επιδείξεις.

Όπως είπαμε και πιο πάνω οι μαθητές από την Γ΄ τάξη και μετά συμμετείχαν στο μάθημα της Γυμναστικής.

Την τελευταία Κυριακή πριν το τέλος του σχολικού έτους, γινόταν οι Γυμναστικές Επιδείξεις. Η εκδήλωση γινόταν στο γήπεδο του χωριού 2-3 ώρες πριν την δύση του ηλίου ,στο οποίο γινόταν ειδική γραμμογράφηση με ασβεστόνερο.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα γινόταν πρώτα ασκήσεις του σώματος, των χεριών και των ποδιών, επικύψεις, διαστάσεις, ανατάσεις κτλ. με ακρίβεια και συγχρονισμό από τους μαθητές και τις μαθήτριες. Τα παραγγέλματα έδινε ο δάσκαλος με σαφήνεια και ακρίβεια επαγγελματία γυμναστή ο οποίος έκανε και αυτός μαζί μας τις ασκήσεις.

Ακολουθούσαν άλματα εις ύψος, απλούν και τριπλούν σε πρόχειρο σκάμμα που ανοιγόταν στην δυτική πλευρά του γηπέδου και αγώνες τρεξίματος. Στον νικητή απονεμόταν στεφάνι ελιάς.

Η εκδήλωση έκλεινε με εθνικούς χορούς από κορίτσια και αγόρια που τραγουδούσαν τα τραγούδια.
Οι θεατές καθόντουσαν σε καρέκλες που έφερναν οι μαθητές από τα σπίτια τους πριν την εκδήλωση. Οι καρέκλες τοποθετούνταν στην πλευρά του γηπέδου προς το παλιό ελαιοτριβείο και κοίταζαν προς το βορά.

Παιχνίδια του διαλλείματος.

Στα διαλλείματα γέμιζε το προαύλιο με τα παιδιά που με τις φωνές τους ακουγόταν πολύ μακριά. Άλλοι έκαναν το κολατσιό τους γρήγορα-γρήγορα για να αρχίσουν το παιχνίδι. Άλλοι πήγαιναν να πιούν νερό στα γύρω σπίτια τα οποία είχαν πηγάδια. Άλλοι έπιαναν σειρά στον κουρέα για κούρεμα.

Το παιχνίδι που έπαιζαν τα αγόρια ήταν «αλαμπάρτζα» που είναι παιχνίδι τρεξίματος. Δεν ξέρω από πού προέρχεται η λέξη, θα προσπαθήσω όμως να περιγράψω το παιχνίδι. Πάντα υπήρχαν δύο ομάδες με ίσο αριθμό αθλητών χωρίς συγκεκριμένο αριθμό. Συνήθως ήταν ισοδύναμες ομάδες διότι διαφορετικά ο νικητής θα ήταν γνωστός από την αρχή. Οι ομάδες είχαν μία βάση εκκίνησης πλάτους 5-6 μέτρων που οριζόταν με δύο πέτρες. Η μία βάση ήταν απέναντι από την άλλη στις δύο πλευρές του ανατολικού προαυλίου του σχολείου. Σύμφωνα με το παιχνίδι ένας αθλητής έβγαινε από την έδρα του τρέχοντας ανάλογα με τις δυνάμεις του, προκαλώντας τους παίχτες της άλλης ομάδας να τον κυνηγήσουν και να τον αγγίξουν. Προϋπόθεση ήταν ότι, ο αντίπαλος αθλητής που θα έφτανε να τον αγγίξει έπρεπε να έχει φύγει από την δική του βάση του μετά από αυτόν. Εάν ο δεύτερος έπιανε τον πρώτο, τότε ο πρώτος προστίθετο στην ομάδα των αντιπάλων του. Όμως εκτός από την αντοχή και την ταχύτητα που είχε ο κυνηγούμενος αθλητής να μην συλληφθεί από τον αντίπαλο του, είχε και άλλους τρόπους να προστατευτεί. Μπορούσε να γυρίσει προς την δική του βάση οπότε ο αντίπαλος, θα σταματούσε να τον κυνηγά επειδή θα τον έπιαναν οι αθλητές της άλλης ομάδας. Μπορούσαν οι αρχηγοί των ομάδων να στείλουν άλλους αθλητές από την ομάδα τους να κυνηγήσουν εκείνους που κυνηγούσαν τους συμπαίκτες του, κτλ. Πολλές φορές τα παιδιά έτρεχαν τόσο μακριά μέχρι του «Τζαφέρι» ή το «Κοκκινόχωμα» και δεν άκουγαν το κουδούνι που σήμαινε την λήξη του διαλλείματος. Έτσι γύριζαν καθυστερημένοι και έτρωγαν μερικές ξυλιές από τον δάσκαλο για την απροσεξία τους.

Τα κορίτσια έπαιζαν άλλα παιχνίδια πιο γυναικεία και δεν μπλέκανε εύκολα με τα αγόρια. Κυρίως καταλάμβαναν το δυτικό προαύλιο μαζί με τους μικρούς μαθητές. Ποδόσφαιρο δεν παίζαμε γιατί δεν είχαμε μπάλα, αλλά δεν το συμπαθούσε και πολύ ο δάσκαλος. Άλλα παιχνίδια όπως «συντρόλια», η «κατρούτσια» απαγορευόταν να παίξουμε διότι ο χώρος ήταν στενός για τόσα παιδιά και μπορεί να γινόταν ατυχήματα.

Εκδρομές ,περίπατοι.

Κάθε χρόνο, συνήθως την άνοιξη, πηγαίναμε μία ημερήσια εκδρομή, κυρίως σε μέρη όπου ήταν κοντά πηγή νερού και επίπεδα χωράφια. Η ημέρα αυτή ήταν ξεχωριστή και από τότε που μας το ανακοίνωνε ο δάσκαλος κάναμε σχέδια για το πώς θα οργανωθούμε καλύτερα. Παίρναμε μαζί μας σε πολύχρωμα υφαντά σακουλάκια, ξηρά τροφή όπως ψωμί, αυγά, τυρί, ελιές κτλ. Θυμάμαι μία χρονιά είχαμε πάει στο «Βαρικό» όπου είχε έλθει και το σχολείο του Σιδηροκάστρου.

Είχε γεμίσει ο κάμπος από παιδιά και τις φωνές τους που με τα κουδούνια των αιγοπροβάτων που έβοσκαν στα γύρο χωράφια έκαναν μια μουσική πανδαισία. Τότε είχαμε παίξει και ποδόσφαιρο με την ομάδα του σχολείου Σιδηροκάστρου, αλλά δεν θυμάμαι το αποτέλεσμα. Τότε όμως γνώρισα τον Σπήλιο Ζαχαρόπουλο από το Σιδηρόκαστρο ,που έπαιζε πολύ καλή μπάλα και έτρεχε πολύ. Όπως είναι γνωστό ο Σπήλιος, με τον οποίο είμαστε και συμμαθητές στο γυμνάσιο Σιδηροκάστρου και αργότερα στην Κυπαρισσία, εξελίχθητε σε μεγάλο αθλητή δρόμων αντοχής με Πανευρωπαϊκές διακρίσεις.

Επίσης κάναμε και απογευματινούς περιπάτους στα γύρω χωράφια. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να κάναμε 4-5 περιπάτους κάθε χρόνο. Πριν επιστρέφαμε στο σχολείο και παίρναμε τα σακούλια με τα βιβλία μας και οι επιμελητές θα μεριμνούσαν για τις δουλειές του προγράμματος.

Το κοινωνικό περιβάλλον του χωριού.

Όπως είπαμε την εποχή εκείνη τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας το μόνο που ήξεραν ήταν να φυλάνε τα πρόβατα να προσέχουν τα αρνιά, να ταΐζουν τις κότες και τα χοιρινά του σπιτιού, να φέρνουν φρέσκο νερό από τις βρύσες του χωριού που ήταν στους πρόποδες του λόφου που είναι κτισμένο το χωριό, και να βοηθούν γενικά στις δουλειές του σπιτιού.

Τα περισσότερα από τα παιδιά , τα καλοκαίρια πήγαιναν στα «γραίκια» που είχαν τα γιδοπρόβατα και τα λοιπά ζωντανά, μακριά από το χωριό και παρέμεναν εκεί πολύ καιρό χωρίς συναναστροφές με άλλα παιδιά, παιχνίδια κτλ. Οι γονείς οι περισσότεροι ήταν αγράμματοι και ούτε γνώριζαν ούτε προλάβαιναν να ασχοληθούνε με τα παιδιά τους, δεδομένου σχεδόν όλα τα νοικοκυριά είχαν κατά μέσο όρο 5-6 παιδιά , και έπρεπε να δουλεύουν συνεχώς για την εξασφάλιση της τροφής τους.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, στο χωριό δεν είχε λυθεί το πρόβλημα της επάρκειας τροφών. Υπήρχαν πολλές οικογένειες που το σιτάρι τελείωνε από τον Μάρτη, και μέχρι τον Ιούνιο που έβγαινε το νέο, η πείνα ήταν το κύριο πρόβλημα. Τα μικρά παιδιά ήταν αδύνατα και καχεκτικά. Ξυπόλυτα χωρίς παπούτσια και χωρίς ρούχα της προκοπής, ακούρευτα πολλές φορές η κακό-κουρεμένα με το ψαλίδι, δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά παιδιά. Δεν γνώριζαν πώς να συμπεριφερθούν, είχαν τραχιά συμπεριφορά και πολύ συχνά τσακώνονταν μεταξύ τους και οι μεν έδερναν τους δε.

Περίπου μια φορά το χρόνο ερχόταν στο χωριό η βοήθεια της φιλανθρωπικής οργάνωσης UNRRA, κυρίως αλεύρι γύρω στο Μάρτη και μεταχειρισμένα ρούχα και παπούτσια για όλες τις ηλικίες. Η σκόνη γάλα και το τυρί για το σχολικό συσσίτιο που προαναφέραμε, ερχόταν μία φορά το μήνα και παραδιδόταν στο σχολείο. Το αλεύρι μοιραζόταν κατά οικογένεια ανάλογα με τα άτομα και υπήρχε σχετική δικαιοσύνη. Για τα ρούχα και τα παπούτσια που ήταν λίγα σε σχέση με τον πληθυσμό του χωριού, η διανομή δεν ήταν τόσο δίκαιη.

Τα πράγματα ερχόντουσαν μέσα σε ξύλινα κουτιά χωρητικότητας του ενός κυβικού μέτρου περίπου και φυλασσόταν μέσα στην Εκκλησία του χωριού. Συνήθως τα μεγαλύτερο μέρος των περιεχόμενων ήταν μεγάλα μεγέθη για μεγάλους ανθρώπους. Για τα παιδιά ήταν λίγα πιο πολλά για κορίτσια και πολύ λίγα για αγόρια. Έτσι λοιπόν, γινόταν σκοτωμός για το ποιός θα πρώτο-διαλέξει από τα κουτιά τα καινουριότερα στο μέγεθος του. Και επειδή στην Ελλάδα πάντα κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους, όπως καταλαβαίνετε κάποιοι διάλεγαν τα καλύτερα και τα περισσότερα. Προσωπικά εγώ μια φορά κατάφερα και πήρα ένα ζευγάρι κοριτσίστικα παπούτσια ροζ χρώμα, με μικρό τακουνάκι. Έκοψα τα τακούνια με το πριόνι και τα φορούσα κάπου – κάπου διότι ντρεπόμουν .

Αμαξιτός δρόμος δεν έφτανε στο χωριό μέχρι το 1955, και έτσι δεν ερχόταν και αυτοκίνητα ή λεωφορείο. Τότε τελείωσε ο δρόμος Σιδηρόκαστρο- Αυλώνα, τον οποίο έφτιαξαν οι κάτοικοι με τους κασμάδες και την προσωπική τους εργασία, στην οποία συμμετείχαν και οι τότε μαθητές του Δημοτικού σχολείου. Ελάχιστα παιδιά είχαν πάει μέχρι το Κοπανάκι. Μετά το 1957 άρχισε η ημερήσια συγκοινωνία με λεωφορείο που ένωνε το χωριό με την Κυπαρισσία, πράγμα που διευκόλυνε στην επικοινωνία με τον αστικό κόσμο.

Έτσι λοιπόν όταν πήγαιναν στην Α΄ τάξη του σχολείου η πλειοψηφία των παιδιών ήταν σε ημιάγρια κατάσταση, χωρίς στοιχειώδεις τρόπους συμπεριφοράς ή συναναστροφής. Αυτά τα παιδιά παρελάμβαναν οι δάσκαλοι και έπρεπε εκτός από το να τα μάθουν γράμματα , να τα βοηθήσουν να αποκτήσουν γρήγορα όσα δεν έμαθαν στην προσχολική ηλικία.

Κανόνες συμπεριφοράς.

Από τα πρώτα πράγματα που μάθαμε ήταν πως έπρεπε να σεβόμαστε και να χαιρετάμε όποιον συναντούσαμε στο δρόμο, ανάλογα με την περίοδο της ημέρας, δηλαδή, να λέμε καλημέρα, χαίρεται, καλησπέρα ή καληνύχτα. Το ίδιο ίσχυε και όταν πηγαίναμε σε κάποιο μαγαζί να ψωνίσουμε κάτι. Όταν μπαίναμε μέσα και όταν φεύγαμε έπρεπε να χαιρετήσουμε.

Έπρεπε να μην τσακωνόμαστε μεταξύ μας ή με οποιονδήποτε, και να μην πετάμε πέτρες ο ένας εναντίον του άλλου. Τότε ήταν σύνηθες να πετάμε πέτρες μεταξύ μας, και λίγοι ήταν αυτοί που δεν είχαν μια τρύπα στο κεφάλι από πετριά αντιπάλου. Κυρίως τσακωμοί γινόταν μεταξύ των παιδιών των γειτονιών του χωριού, που χωριζόταν στις γειτονιές Καμίνια, Πανούργα (Πάνω ρούγα), Λιμάνι, Γκαντζιούλα. Οι τσακωμοί ξεσπούσαν μετά από αγώνες ποδοσφαίρου ή άλλων παιχνιδιών στο γήπεδο μεταξύ ομάδων από τις παραπάνω γειτονιές. Φαίνεται πως από τότε ο χουλιγκανισμός είχε μπει στο ποδόσφαιρο.

Με την έλλειψη τρεχούμενου νερού που υπήρχε στο χωριό, τα παιδιά τα έπλεναν οι μανάδες τους σπάνια. Όμως από τότε που τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο αποκτούσαν άλλη συνήθεια για την καθαριότητα. Όλοι έπρεπε να έχουν καθαρά χέρια πόδια αυτιά , το πρόσωπο και τα νύχια κομμένα.

Λόγω της ανέχειας και της φτώχειας, σχεδόν όλοι πεινούσαν και έτσι όταν γίνονταν τα φρούτα τα παιδιά ορμούσαν στα δένδρα των άλλων και έκοβαν φρούτα για να φάνε. Αυτό όλοι σχεδόν το κάναμε και μάλιστα θεωρείτο και ανδραγάθημα. Αυτό όμως απαγορεύτηκε μόλις πήγαμε στην πρώτη τάξη, και αλλοίμονο για τον δράστη αν έφτανε καταγγελία στο δάσκαλο για κάποια τέτοια πράξη.

Ένα άλλο «σπορ» που είχαμε τότε, ήταν να κυνηγάμε με πέτρες τα σκυλιά τα βράδια. Τότε στο χωριό το κάθε σπίτι είχε ένα ή δυο σκυλιά που κυκλοφορούσαν ελεύθερα στους δρόμους. Αυτό το κάναμε μετά το απογευματινό παιχνίδι που γινόταν για τα παιδιά της Πανούργας, στο χώρο μπροστά από τα χαλασμένο σπίτι του Γιάννη Χριστόπουλου ( Ταλαράκη) ή κάτω από το σπίτι του Γεωργίου Τρουπάκη ( Νταλιάνη), και τα παιδιά των Καμινίων μαζεύονταν μπροστά από το σπίτι του Παναγιώτη Πανόπουλου (Πάπα). Μόλις τελείωνε το παιχνίδι και είχε σουρουπώσει καλά παίρναμε πέτρες και κτυπούσαμε τα σκυλιά, τα οποία κυνηγούσαμε στους δρόμους του χωριού, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος. Αυτό ήταν επικίνδυνο και για μας αλλά και για τους περαστικούς στο δρόμο. Σε μια τέτοια βραδιά ο δάσκαλος έπιασε «επ΄ αυτοφόρω» τους δράστες και τους τιμώρησε με αποβολή 2-3 μέρες από τα μαθήματα για παραδειγματισμό.

Η κοινωνική προσφορά των μαθητών του Δημοτικού σχολείου.

Όπως είπαμε οι μαθητές ήταν αρκετά σκληραγωγημένοι και εργατικοί. Αυτό λοιπόν το είδε ο δάσκαλος και ενέταξε τους μαθητές στην κοινωνική προσφορά.

Μία από τις τακτικές δουλειές που έκαναν οι μαθητές ήταν το καθάρισμα των κεντρικών δρόμων του χωριού από τις πέτρες. Όλοι οι δρόμοι του χωριού ήταν γεμάτοι πέτρες διαστάσεων το πολύ έως 20 εκατοστά. Στη μέση του δρόμου υπήρχε ένα καθαρός διάδρομος στον οποίο βάδιζαν τα μουλάρια και ο υπόλοιπος δρόμος ήταν σχεδόν αδιάβατος. Ακολουθώντας το παράδειγμα παλαιοτέρων μαθητών που δούλευαν στην διάνοιξη του δρόμου Σιδηρόκαστρο-Αυλώνα , ο δάσκαλος μας σκέφθηκε πως μπορούσαμε να προσφέρουμε και μείς κάτι.

Έτσι λοιπόν μία ή δύο φορές το χρόνο όλοι οι μαθητές περνούσαμε από τους κεντρικούς δρόμους του χωριού και πετάγαμε τις πέτρες στις άκρες κοντά στους τοίχους. Έτσι απελευθερωνόντουσαν οι δρόμοι για κάμποσο καιρό ,ήταν όμορφοι και ευκολοδιάβατοι, διότι σιγά-σιγά τα ζωντανά που κυκλοφορούσαν ελεύθερα στους δρόμους ξανά-έσπρωχναν τις πέτρες στη μέση του δρόμου. Οπότε κάναμε πάλι το ίδιο δρομολόγιο μέχρι που κάποτε φόρτωσαν τις πέτρες στα τρακτέρ και τις πέταξαν έξω από το χωριό. Πολύ αργότερα στρώθηκαν με τσιμέντο.

Εξωσχολικά παιχνίδια.

Στην Αυλώνα είμαστε τυχεροί διότι ήταν το μόνο χωριό στην περιοχή που διέθετε γήπεδο αρκετά μεγάλο. Ήταν κατάλληλο και για ποδόσφαιρο όμως δεν είχαμε μπάλες ποδοσφαίρου, αλλά και του δάσκαλου δεν του πολυάρεσε να παίζουμε. Συνήθως παίζαμε ποδόσφαιρο με την φούσκα (ουροδόχο κύστη) του χοιρινού που σφάζανε οι πατεράδες μας γύρω στα Χριστούγεννα. Την φουσκώναμε με αέρα και γινόταν περίπου στρογγυλή και την χρησιμοποιούσαμε για μπάλα. Όμως δεν κρατούσε πολύ και έσπαγε. Στις διακοπές όμως των Χριστουγέννων ,του Πάσχα και το καλοκαίρι που ήταν στο χωριό τα παιδιά του Γυμνασίου που φοιτούσαν στην Κυπαρισσία ή στο Κοπανάκι, χορταίναμε ποδόσφαιρο διότι αυτοί είχαν μπάλες, αλλά και ο δάσκαλος έλειπε και γλυτώναμε την γκρίνια του.

Στο γήπεδο επίσης παίζαμε και όλα τα άλλα ομαδικά παιχνίδια, όπως συντρόλια, κατρούτσι, κρυφτούλι, κλιτσίκια, γουρουνίτσα, βόλους. Το κάτω μέρος του γηπέδου που είναι τώρα τα δένδρα, τότε ήταν ακάλυπτο 4-5 μέτρα από τον δυτικό τοίχο και είχε χαμηλότερη στάθμη από το υπόλοιπο γήπεδο. Εκεί κάτω από τον ίσκιο των δένδρων παίζαμε τα μεσημέρια, χωρίς να μας βλέπουν οι μεγάλοι, με παλιές ή αυτοσχέδιες τράπουλες διάφορα παιχνίδια, όπως κολτσίνα, ξερή, κατεργάρη κτλ.

Εξωσχολική Διασκέδαση.

Η διασκέδαση των μαθητών ήταν ανύπαρκτη. Τηλεόραση δεν υπήρχε, ραδιόφωνα είχαν μόνο τα μαγαζιά και ελάχιστα σπίτια, περιοδικά δεν υπήρχαν και έτσι η διασκεδάσεις των παιδιών γινόταν μόνο με τα παιχνίδια που προαναφέραμε. Όταν γινόταν γάμοι ή βαπτίσεις που ήταν προσκεκλημένοι η οικογένεια μας, μας έπαιρναν μαζί τους οι γονείς μας, αλλά δεν ήταν σίγουρο ότι θα τρώγαμε, διότι πολλές φορές δεν υπήρχε αρκετό φαγητό ή χώρος να καθίσουμε ή πιάτα και πιρούνια. Κάπου-κάπου τα καλοκαίρια, ερχόταν κανένας καραγκιοζοπαίχτης που έδινε παράσταση μέσα στο μαγαζί του Χρ. Λέφα, που τότε είχε νοικιάσει του Σαραντόπουλου το μαγαζί που είναι κοντά στο γήπεδο. Ο χώρος αυτός ήταν αρκετά μεγάλος και το εισιτήριο για τα παιδιά ήταν ένα αυγό κότας. Επίσης ερχόταν κανένας κινηματογραφιστής, που έδινε παράσταση στην κάτω πλατεία του χωριού. Ένα μέρος της κάτω πλατείας ( η πλατεία ενοποιήθηκε το 1962) το έκλεινε γύρω-γύρω με μεγάλα πανιά από λινάτσα για να μη βλέπουν οι τζαμπατζήδες και όσοι έμπαιναν μέσα πλήρωναν εισιτήριο 1-2 δραχμές και έφερναν κάθισμα από το σπίτι τους. Θυμάμαι ότι πρωτοείδαμε τον Τάσο και την Γκόλφω, αλλά και τα υπόλοιπα έργα που έφερνε ήταν περίπου του ίδιου περιεχομένου.

Στο πανηγύρι του χωριού τον Δεκαπενταύγουστο τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να αγοράσουν παστέλι από ένα περιοδεύοντα παστελά που έστηνε το πρόχειρο πάγκο του έξω από το εξωκκλήσι της Παναγίας το πρωί, και το απόγευμα στην πλατεία του χωριού. Το απόγευμα γύρω στις 5-6 άρχιζε το πανηγύρι στην πλατεία. Η ορχήστρα αποτελείτο από 3-4 όργανα με προεξάρχον το κλαρίνο. Ο κόσμος καθόταν στα τραπεζάκια της πλατείας που έβγαζαν όλα τα μαγαζιά και έπαιρνε το αναψυκτικό τους, ή υποβρύχιο, η γλυκό κουταλιού. Οι μεγαλύτεροι και κυρίως οι νέοι και οι νέες χόρευαν τσάμικο και καλαματιανό διασκεδάζοντας. Μπροστά από την ορχήστρα υπήρχε ένα κουτί που έριχναν εκεί κυρίως οι άνδρες συνοδοί την αμοιβή της ορχήστρας ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες ή την επιδειξιμανία που τους διακατείχε. Μόλις σουρούπωνε για τα καλά το πανηγύρι σχόλαγε διότι δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και τα γυναικόπαιδα πήγαιναν σπίτι, ενώ οι μεγάλοι συνέχιζαν στα μαγαζιά με κρασί και μεζέ έως αργά.

Την Πρωτοχρονιά υπήρχε η συνήθεια οι γονείς οι μεγάλοι να δίνουν «μποναμά» στους μικρούς. Με αυτό τον τρόπο μαζεύαμε από 3 -5 δραχμές ο καθένας και αγοράζαμε κανένα μπαλόνι. Πολλά παιδιά όμως σπανίως είχαν τέτοια δυνατότητα. Έτσι συνέβη και με κάποιο παιδί που ήθελε να αγοράσει ένα μπαλόνι και χρειαζόταν ένα πενηνταράκι ( 50 λεπτά της δραχμής). Πίεζε την μάνα του να του δώσει ένα πενηνταράκι, η οποία βέβαια δεν το είχε. Οπότε κάποια στιγμή αγανακτισμένη του απάντησε: «Άμα είχα εγώ πενηνταράκι παιδί μου δεν θα έπαιρνα τον πατέρα το δικό σου». Εμένα μου έδινε η γιαγιά μου η Ελένη 5 δραχμές ως μποναμά, διότι έπαιρνε μια μικρή σύνταξη από το Δημόσιο, επειδή ο γιός της ο Κώστας πέθανε εν υπηρεσία ως χωροφύλακας. Συνολικά μάζευα το πολύ 10 δραχμές που δεν ήξερα τι να τις πρώτο-κάνω.

Για γενέθλια και παιδικές γιορτές δεν τίθεται θέμα, διότι τότε δεν γνωρίζαμε ότι οι άνθρωποι εορτάζουν τα γενέθλια τους.

Οι καλοκαιρινές διακοπές

Οι καλοκαιρινές διακοπές για τους μαθητές της εποχής εκείνης δεν ήταν και τόσο ευπρόσδεκτες διότι από την επομένη που έκλεινε το σχολείο τα παιδιά άρχιζαν δουλειά με το πρόγραμμα της οικογένειας. Όλο τα καλοκαίρι βοηθούσαν σε όλες τις δουλειές του σπιτιού.

Αρχίζαμε με τον θερισμό και το αλώνισμα των σιτηρών, συνεχιζόταν όλο το καλοκαίρι με την φροντίδα των αιγοπροβάτων και έκλεινε τον Σεπτέμβρη με τον τρύγο των αμπελιών.

Το φύλαγμα και η φροντίδα των προβάτων ήταν κοινή απασχόληση όλων μας, διότι όλα τα σπίτια είχαν λίγα ή πολλά πρόβατα ή γίδες. Η καλύτερη εποχή για αυτή τη δουλειά ήταν το κατακαλόκαιρο που τα χωράφια ήταν ξερά και επιτρεπόταν να βόσκεις τα πρόβατα σου όπου ήθελες. Τότε τα περισσότερα γιδοπρόβατα διανυκτέρευαν ελεύθερα στο βουνό στην Κορφή. Πρωί-πρωί κατά τις 5-6 ,οι νεαροί τσοπάνηδες ανεβαίναμε στο βουνό να βρούμε το κοπάδι μας και να το πάμε για πότισμα πριν πιάσει η ζέστη. Μόλις βρίσκαμε το κοπάδι τα μετρούσαμε να δούμε ότι δεν λείπει κανένα, και τα πηγαίναμε στην περιοχή Μεγάλη Λάκκα. Εκεί είχε πολλά δένδρα και τα πρόβατα όταν τα «έπιανε» η ζέστη καθόταν στον ίσκιο τους και «σταλίζανε». Οι νεαροί τσοπάνηδες μαζευόμασταν στον ίσκιο της συκιάς του Κουρέα και παίζαμε με την τράπουλα. Θυμάμαι ότι την εποχή του 1960 μαζευόμαστε 15-20 νεαροί τσοπάνηδες ή και περισσότεροι. Μερικά κοπάδια πήγαιναν σε άλλα μακρινά βουνά και δεν βλεπόμαστε με αυτά τα παιδιά διότι έμεναν εκεί στα «γραίκια». Κατά τις 9.30-10.00 οδηγούσαμε το κοπάδι στου Κουλά το ρέμα ή στου Μπούρμπουλα η στις Μουτσιάρες για να πιούν νερό. Μόλις έπιναν νερό τα πρόβατα λόγω ζέστης στάλιζαν στον ίσκιο μέχρι τις 17.00.

Από τις 10.30 έως τις 16.30 ήμαστε ελεύθεροι από τα πρόβατα αλλά είχαμε να πάμε να ποτίσουμε του μουλάρια και να φέρουμε νερό από την πηγή του Λεύκου ή την Μεγάλη Βρύση.

Μόλις τελειώναμε όλες τις υποχρεώσεις μαζευόμαστε στο γήπεδο και μέσα στο καταμεσήμερο παίζαμε μπάλα. Διακόπταμε για φαγητό και επιστρέφαμε πάλι στο γήπεδο, όπου κάτω από τον ίσκιο των δένδρων παίζαμε με την τράπουλα ή πηγαίναμε στου Αντ . Χριστόπουλου το μαγαζί που είχε προαύλιο και μας επέτρεπε να καθόμαστε και να ακούμε το ραδιόφωνο που έπαιζε συνήθως λαϊκά τραγούδια ,Καζαντζίδη κτλ, από τον ΡΣ του Πύργου Ηλείας. Κατά τις 16.30 ξαναπηγαίναμε εκεί που είχαμε αφήσει τα πρόβατα για να τα οδηγήσουμε στο βουνό. Όσοι τα είχαμε πάει στου Κουλά το ρέμα, τα φέρναμε μέχρι την Σκάλα το ρέμα και τα κάναμε πάνω προς το βουνό και τα αφήναμε ελεύθερα και πηγαίναμε καρφωτοί στο γήπεδο γύρω στις 18.30-19.00.

Το γήπεδο αυτές τις ώρες έπαιζαν οι μεγάλοι μαθητές του γυμνασίου ή και μεγαλύτεροι, ιδίως τον Αύγουστο που έρχονταν και πολλοί από την Αθήνα. Τότε που εγώ ήμουν 8-10 χρονών μόνιμος αρχηγός στο γήπεδο ήταν ο Κώστας Β. Τσαμούλης. Ο Κώστας έχε τότε σαμαράδικο δηλαδή έφτιαχνε καινούργια και επισκεύαζε σαμάρια για τα αλογομούλαρα. Είχε το μαγαζί του δίπλα στου Χριστόπουλου το καφενείο και πολλά μεσημέρια γέμιζε από νέα παιδιά που συζητούσαμε ποδοσφαιρικά νέα. Μάλιστα του έστελναν καθημερινά από την Κυπαρισσία με το λεωφορείο την αθλητική εφημερίδα «ΤΟ ΦΩΣ». Ήταν «βαμμένος» Ολυμπιακός και ήταν η αιτία που η πλειοψηφία της τότε νεολαίας ήταν ολυμπιακοί. Κάθε απόγευμα σταμάταγε την δουλειά και κατέβαινε στο γήπεδο για ποδόσφαιρο. Κανόνιζε τις ομάδες και μας έδινε οδηγίες για τον τρόπο που θα παίζαμε το παιχνίδι. Όσο ζούσε όλοι τον θεωρούσαμε αρχηγό και πάντα συμμετείχε στο μάτς, όσο το επέτρεπε η υγεία του. Τότε καλοί ποδοσφαιριστές ήταν οι μεγαλύτεροι από μας Νώντας Θανασάς, Βασίλης Μ. Τρουπάκης, Βασίλης Α. Κολέτσος, Κώστας Σαραντόπουλος, Κώστας Ι. Γεωργακάς, Γιαννάκης Γ. Κολέτσος, Δημήτιος & Γεώργιος Ι. Βουδούρης Τάκης Κ. Κάππος και πολλοί άλλοι. Τα καλοκαίρια γινόταν ποδοσφαιρικά παιχνίδια μεταξύ των ομάδων των γειτονικών χωριών, πάντα στο δικό μας γήπεδο διότι τα άλλα χωριά δεν είχαν, στα οποία οι δική μας ομάδα πάντα κέρδιζε.

Η αποτίμηση του έργου των δασκάλων μας 1956-1962

Η προσφορά των δασκάλων, αείμνηστου Κωνσταντίνου Μπρακουμάτσου και της Νικολέτας Καρατζαφέρη, προσωπικά θεωρώ ότι ήταν πολύ μεγάλη, και με την πολύχρονη παραμονή τους στο χωριό μας πρόσθεσαν μια μεγάλη μορφωτική και πολιτισμική υπεραξία στην πρόοδο του χωριού μας.

Στον τομέα της κοινωνικής συμπεριφοράς, της συναναστροφής και της συνύπαρξης με το εργασιακό τους περιβάλλον και τους κατοίκους του χωριού είχαν πλήρη προσαρμοστικότητα. Με την συμπεριφορά τους στην καθημερινότητα, την συμμετοχή τους στην κοινωνική ζωή του χωριού, με την καταδεκτικότητα και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο τους προσπάθησαν να παρασύρουν προς τα πάνω τις ανθρώπινες συμπεριφορές και να βελτιώσουν την επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων. Ιδιαίτερα μετά τον γάμο τους που έγινε γύρω στο 1959, έδεσαν πιο πολύ με την τοπική κοινωνία πράγμα που τους άρεσε και έμειναν δέκα χρόνια στο χωριό μας.

Για μερικά χρόνια είχαν δημιουργήσει βραδινά τμήματα για τους μεγάλους αναλφάβητους κατοίκους του χωριού, προκειμένου να τους μάθουν ανάγνωση και γραφή.

Στον εκπαιδευτικό τομέα, θεωρώ πως είχαν υπερβάλλει τον εαυτό τους και πως καλύτερα δεν μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα με τα μέσα της εποχής. Από τα χέρια τους πέρασαν πάρα πολλοί μαθητές που τελείωσαν τα πανεπιστήμια ή έγιναν στρατιωτικοί και κατέλαβαν μεγάλες θέσεις στην εκπαιδευτική, οικονομική και παραγωγική κοινότητα. Ως δάσκαλοι ενέπνεαν τους μαθητές, είχαν το χάρισμα της μεταδοτικότητας, ήταν πολύ αυστηροί και δίκαιοι στην κρίση τους. Χρησιμοποιούσαν πολλές φορές και την βέργα για σωφρονισμό, αλλά μάλλον ήταν απαραίτητο. Δεν δίσταζαν πολλές φορές να αφήσουν παιδιά στην ίδια τάξη, διότι ήταν αμελείς ή αδιάφοροι. Από την άλλη πλευρά παρότρυναν τους γονείς των παιδιών να τα στείλουν στο Γυμνάσιο, όταν έβλεπαν ότι ο μαθητής είχε τα προσόντα.

Στον πολιτισμικό και τα λοιπά όπως, μαθήματα χορού, ωδικής ,θεάτρου, γυμναστικής, συμπεριφοράς, κοινωνικής προσφοράς , αναφέρθηκα πιο πάνω αναλυτικά. Συνεχώς κάτι είχαμε σε εξέλιξη και το σχολείο ήταν ένα κέντρο και κύτταρο εκπαίδευσης και πολιτισμού.

Ας είναι αιώνια η μνήμη του δασκάλου μας Κωνσταντίνου Μπρακουμάτσου που μας έμαθε τα πρώτα γράμματα, τον Πολιτισμό και γενικά το «ευ ζην», «ξοδεύοντας» τα καλύτερα χρόνια της ζωής του μαζί μας.

Την δασκάλα μας κ. Νικολέτα Μπρακουμάτσου είχαμε την ευκαιρία να την πληροφορήσουμε για αυτό το σημείωμα με τον κ. Θεόδωρο Κολέτσο με τον οποίο έχει επικοινωνία. Της θυμίσαμε εκείνες τις εποχές και ζητήσαμε να μας πει μετά από τόσα χρόνια τις αναμνήσεις της και να μας δώσει αν έχει κάποια φωτογραφία από εκείνα τα χρόνια. Η κ. Νικολέτα μας έστειλε τις δύο φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνουμε στο σημείωμα μας και μας παρήγγειλε πως θυμάται πολύ καλά τα χρόνια που έζησαν με την οικογένεια της στη Αυλώνα, με τις καλύτερες αναμνήσεις, και πως θυμάται όλους τους μαθητές της. Όσον αφορά τα σχόλια μου για την μεγάλη, κατά την γνώμη μου, προσφορά τους στα παιδιά της Αυλώνας, μας παρήγγειλε με μετριοφροσύνη, ότι αυτοί έκαναν το καθήκον τους με ευσυνειδησία και αγάπη.

Της ευχόμαστε και εμείς όπως ο Θεός της χαρίζει υγεία και μακροημέρευση, να χαίρεται τα παιδιά της, και τις υποσχόμαστε πως πάντα θα θυμόμαστε την προσφορά της με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Αμβρόσιος Αρ. Καρατζάς

Ηλιούπολη Αττικής

Απρίλιος 2011

Για το σεμινάριο του ΚΠΕ στα Φιλιατρά

2011-05-17T18:48:00.001+03:00

Το πρώτο επιμορφωτικό σεμινάριο σε επαρχιακή πόλη της Μεσσηνίας είναι γεγονός. Διοργανώθηκε με επιτυχία. Οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί των σχολείων της Τριφυλίας ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση με επιθυμία. Στο σεμινάριο παρέστη και η Σχολική Σύμβουλος 6ης Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Μεσσηνίας, κα. Σιούτη Θεοφανία. Το κλίμα στη συνάντηση ήταν ιδιαίτερα φιλικό και ευχάριστο. Οι μικρές ομάδες που δημιουργήθηκαν και η συνεργασία σε αυτές βοήθησε στην κατανόηση του εκπαιδευτικού δράματος. Η επιμορφώτρια προσέγγισε με έναν ιδιαίτερο τρόπο το θέμα, αναλύοντας και βασικά θεωρητικά στοιχεία του εκπαιδευτικού δράματος αλλά και κάνοντας πράξη τα όσα έλεγε μέσα από τις δραστηριότητες. Διαβάστε παρακάτω μέρος από την πρόσκληση (στοχοθεσία- πρόγραμμα) του σεμιναρίου.

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καλαμάτας σε συνεργασία με το 1ο Γραφείο Π.Ε. και το Γραφείο Σχολικού Συμβούλου της 6ης Περιφέρειας ν. Μεσσηνίας διοργάνωσαν σεμινάριο με θέμα:

«ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΙ, ΣΚΗΝΙΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ: Όταν η Σκηνή υποδέχεται και αποδέχεται… τα Απορρίμματα!»

Το σεμινάριο απευθυνόταν σε όλους τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Μεσσηνίας και πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14 Μαΐου 2011 στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών από τις 9.30 – 14.15. Το ΚΠΕ Καλαμάτας ξεκίνησε την υλοποίηση σεμιναρίων και στην περιφέρεια του νομού ανταποκρινόμενο και στην επιθυμία πολλών συναδέλφων.

Το σεμινάριο ήταν βιωματικό και δόθηκε η δυνατότητα στους συμμετέχοντες εκπαιδευτικούς, μιας και πλησιάζουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς, να επιμορφωθούν σε διαφορετικούς τρόπους σχεδιασμού σκηνικών παρουσιάσεων με τους μαθητές τους στο πλαίσιο των προγραμμάτων που υλοποιούν και των υπόλοιπων σχολικών δραστηριοτήτων. Αξιοποιήθηκε το Εκπαιδευτικό Δράμα και ως ενδεικτικό θέμα του εργαστηρίου ορίστηκαν τα απορρίμματα και η οικολογική ανησυχία.

Σκοπός του σεμιναρίου ήταν η ενίσχυση των δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών για το σχεδιασμό σκηνικών δράσεων, μέσα από τον πειραματισμό, την ενεργητική συμμετοχή και τη δημιουργική διαχείριση των εμπειριών. Στο εργαστήριο, οι συμμετέχοντες αρχικά ενεργοποιήθηκαν με σχετικές ασκήσεις και στη συνέχεια, κλήθηκαν να λάβουν μέρος σε ένα Εκπαιδευτικό Δράμα. Κατά την διάρκειά του πήραν ρόλους, αναπαράστηασνν καταστάσεις και εργάστηκαν ομαδικά. Ταυτόχρονα, γινόταν ανάλυση των σταδίων εφαρμογής του δράματος καιεξετάζονταν οι διδακτικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε στάδιο. Με την ολοκλήρωση του εργαστηρίου, οι συμμετέχοντες ενθαρρύνθηκαν να στοχαστούν πάνω σε αυτό, να αξιολογήσουν το Ε.Δ. ως αναπαραστατική μέθοδο και να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με την εφαρμογή του σε σκηνικά δρώμενα. Η συνάντηση έκλεισε με συζήτηση-αξιολόγηση της διαδικασίας. Βασική συντονίστρια του εργαστηρίου ήταν η κ. Αγγελική Σπινθάκη, δασκάλα, εμψυχώτρια, θεατροπαιδαγωγός.

Το πρόγραμμα του σεμιναρίου είχε ως ακολούθως:

Πρόγραμμα

Σάββατο 14 Μαΐου 2011

1. «Η ανακύκλωση μέσα από τα μάτια των παιδιών», παρουσίαση με οπτικοακουστικό υλικό από δραστηριότητες σχολείων ,

Πλακονούρη Διονυσία και Στραβάκου Ελένη, Αναπληρώτρια Υπεύθυνη ΚΠΕ Καλαμάτας

2. Εργαστήριο: «Θεατροπαιδαγωγικοί ,σκηνικοί σχεδιασμοί προγραμμάτων» Συντονίστρια: Αγγελική Σπινθάκη

3. Εργαστήριο: «Θεατροπαιδαγωγικοί ,σκηνικοί σχεδιασμοί προγραμμάτων».

Συντονίστρια: Αγγελική Σπινθάκη

Ένα μικρό σχολείο, μια μεγάλη οικογένεια

2011-05-07T00:44:00.000+03:00

Πότε πέρασε μια χρονιά. Πόσο γρήγορα πέρασε. Νιώθω το χρόνο να με κυνηγάει και το θέλω μου να πω μερικά λόγια για το σχολείο που γνώρισα είναι η αφορμή γι' αυτή την ανάρτηση. Λοιπόν, σε τούτες εδώ τις σειρές θέλω να εκφράσω πώς νιώθω σαν δασκάλα αυτού του σχολείου.

Είμαι μια "μάνα" με εννέα παιδιά. Άλλο παιδί είναι πιο ζωηρό, άλλο είναι τεμπέλικο, άλλο έχει αγάπη για τα μαθήματα, άλλο ζηλεύει, άλλο όλο είναι χαμογελαστό. . . Όλα είναι μέλη της ομάδας. Όλα μεταξύ τους είναι δεμένα.

Είναι η πρώτη χρονιά που δε θέλω να τελειώσει το σχολικό έτος. Δεν ξέρω αν του χρόνου θα υπηρετώ σε αυτό το σχολείο. Αυτό που ξέρω είναι ότι το μόνο που έχω στο μυαλό μου είναι το σχολείο μου. Με νοιάζει η μετάδοση κάθε είδους γνώσης στα παιδιά μέσα από την αισιοδοξία. Με ανησυχεί το γεγονός ότι πολλές φορές πιάνομαι απροετοίμαστη από τις ερωτήσεις των παιδιών. Με συγκινεί το ενδιαφέρον τους για να μάθουν, η λάμψη στα αγνά προσωπάκια τους, η αθωότητα και η υπακοή.

Για πρώτη φορά αισθάνομαι ότι αυτά που δίνω στα παιδιά μέσα από τις εργασίες για το σχολείο μας βρίσκουν ανταπόκριση. Ενθουσιάζονται τα ίδια με την έρευνα, με ρωτούν το πώς να δουλέψουν. Έχουν απορίες και δε διστάζουν να εκφραστούν ελέυθερα.

Παιδιά που δέχονται ό,τι κι αν τους πω. Ξέρουν ότι τα αγαπάω και ότι ακόμα κι όταν γίνομαι σκληρή και τα φωνάζω είναι για το καλό τους. Ομολογώ ότι εκεί που έδωσα μεγάλη σημασία και επέμενα ήταν τα πέντε μεγαλύτερα παιδιά. Γιατί αυτά είναι που θα φύγουν του χρόνου για το γυμνάσιο. Αυτά είναι που θα αντιμετωπίσουν την ανταγωνιστική πραγματικότητα του επόμενου σχολείου. Αν δεν ξέρουν να σκέφτονται, να εκφράζονται γραπτώς, να κρίνουν και να αξιολογούν, θα είναι ζημιωμένα. Δε θα έχουν φύγει από το δημοτικό με σωστές βάσεις. Πόσες φορές δεν τα παρακάλεσα να προσέχουν τι λένε και τι γράφουν στην τάξη; Πόσες φορές δεν επέμενα σε "αυτονόητα" πράγματα; Έχει μείνει ένας μήνας περίπου και τώρα είναι που πρέπει να τους θυμίζω τι λέγαμε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Τώρα είναι που δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε κάθε προσπάθεια και να εφησυχάσουμε.

Μονοθέσιο σχολείο. . . Νομίζετε ότι στο γραφείο του δασκάλου κάθομαι μόνη μου στα διαλείμματα; Εκεί είναι που κάνουμε όλες τις συζητήσεις μας. Εκεί είναι που με ρωτούν γύρω από οποιοδήποτε θέμα, εκεί είναι που τους μιλάω κι εγώ. Χαίρομαι που δε διστάζουν να πάρουν καρέκλα και να καθίσουν για να μιλήσουμε, δείχνοντας πάντα ένα βαθμό σεβασμού. Άλλοτε όλοι μαζί, άλλοτε ανά παρέες, άλλοτε κατ' ιδίαν. Και γελάμε όταν θέλοντας να συζητήσω με ένα απ' όλα τους λέω: "Βγείτε οι άλλοι έξω, έχει σειρά ο τάδε να εξομολογηθεί!". Χαρές και γέλια ακούγονται στο μικρό σχολειό μας.

Κι όταν σκέφτομαι τις στιγμές μου με τα παιδιά είμαι χαρούμενη, γιατί οι σκέψεις αυτές είναι ευχάριστες. Πόσο μάλλον όταν χαραχτούν στις ψυχές τους τέτοιες εικόνες.

Μουσείο-Τοπικό Αρχείο και Bιβλιοθήκη σε αίθουσα του σχολείου μας!

2011-05-04T10:38:00.003+03:00

Πριν γίνει το σχολείο 2/θ, στεγαζόταν εκεί το μουσείο.

Μία όμορφη σκέψη αν αυτή δε μείνει στα λόγια και βρεθεί η όρεξη για δημιουργία τότε μπορεί να αλλάξει πολλά σε ένα μικρό χωριό. . . Από την αρχή της χρονιάς προσπαθήσαμε να έρθουμε σε επαφή με τον πρόεδρο του Συλλόγου Αυλωνιτών κ. Σπύρο Τρουπάκη και τον Αυλωνίτη συνάδελφο δάσκαλο κ. Γιάννη Χριστόπουλο. Η ιδέα της επαναλειτουργίας του λαογραφικού μουσείου στο χώρο που πρωτοσυστάθηκε (κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνας) τούς ενθουσίασε.

Με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα που θα έχουμε στη δεύτερη αίθουσα του σχολείου μας ύστερα από τις εργασίες. Ο Αυλωνίτης επιχειρηματίας κ. Γιώργος Αδαμόπουλος ανέλεβε τη μελέτη και τη διαμόρφωση του εσωτερικού χώρου για να δημιουργηθεί ένας ενιαίος χώρος βιβλιοθήκης ως χώρος μελέτης και λαογραφικό μουσείο με την έκθεση των αντικειμένων από το εγκαταλελειμμένο πια μουσείο που υπήρχε στο χωριό. Η κατασκευή επίπλων και η κατασκευή βάσεων όπου θα στηριχθούν τα εκθέματα στο χώρο της αίθουσας είναι το ξεκίνημα της λειτουργίας ενός πολιτιστικού κέντρου στην Αυλώνα. Τα κοινοτικά αρχεία μπορούν να προστατευτούν στην αρχειοθήκη μας καθώς και άλλα κειμήλια. Έτσι, μπορεί να μελετηθεί και το πλούσιο τοπικό αρχείο που διαθέτει το χωριό.

Τα αντικείμενα τώρα βρίσκονται σε άλλο χώρο, αλλά δεν είναι όλα σε καλή κατάσταση. Η μεταφορά τους εκεί θα γίνει με τη συμβολή των Αυλωνιτών οι οποίοι κι αυτοί έχουν την πρόθεση να συνεισφέρουν.

Οι χρηματικοί πόροι για το έργο θα είναι κατά ένα μέρος από τη Σχολική Επιτροπή και ευελπιστούμε στη συγκέντρωση του ποσού να βοηθήσουν και ο Σύλλογος Αυλωνιτών αλλά και ιδιώτες.

Προσωπικά πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά και μέχρι το τέλος της χρονιάς ο κύριος Αδαμόπουλος θα έχει καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο.

Έπαινος στο σχολείο μας σε διαγωνισμό!

2011-05-02T12:38:00.002+03:00

Η προσπάθεια ανταμείβεται. . Με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς δημιουργήσαμε με πολύ μεράκι και κόπο το σχολικό μας ιστότοπο. Δεν άργησε να διαθοθεί η ύπαρξή του και η λειτουργία του στον κυβερνοχώρο. Η τοπική κοινωνία μάς αγκάλιασε και η συμμετοχή μας στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εκπαιδευτικών Διαδικτυακών Ιστοτόπων μας ανέδειξε ως 1 από τα 11 καλύτερα ιστολόγια στη χώρα μας. Την 1η Μαΐου ολοκληρώθηκε και η γ' φάση. Βρισκόμαστε στην 10η θέση με βαθμολογία 71,30 % και θα μας απονεμηθεί έπαινος. Επισκεφτείτε και τα υπόλοιπα ιστολόγια που διαγωνίστηκαν. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά. Έχουμε να ευχηθούμε μέσα από την καρδιά μας συγχαρητήρια στις τρεις πρώτες ιστοσελίδες που πήραν βραβείο και θα παρευρεθούν στη Σύρο για την απονομή.

Αποτελέσματα 5ου Διαγωνισμού

Καλό Πάσχα!

2011-04-17T17:44:00.000+03:00

Τελευταία μέρα πριν από τις διακοπές του Πάσχα φτιάξαμε με πολλή φαντασία τις δικές μας λαμπάδες. Το αποτέλεσμα ικανοποίησε όλους και επιλέξαμε αυτή τη φωτογραφία για να σας δώσουμε κι εμείς τις ευχές μας.
Μαθητές και δασκάλα σάς ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

Πρόσκληση για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στα σχολεία της Τριφυλίας

2011-04-13T00:53:00.002+03:00

Ενημέρωση από τους αρμόδιους Δημοτικούς Συμβούλους και Αντιδήμαρχο Τριφυλίας είχαμε οι Διευθυντές και Προϊστάμενοι Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Τριφυλίας στο Δημοτικό Κατάστημα Φιλιατρών τη Δευτέρα 11-04-2011 στις 19.00. Ο κύριος Γεώργιος Γκόνης (Προϊστάμενος Τεχνικής Υπηρεσίας) ανέφερε την Πρόσκληση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στους Δήμους για ένταξη στο επιδοτούμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα "Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη", με τη συμμετοχή σε αυτό των σχολικών μονάδων. Παρακάλεσε για την άμεση ανταπόκριση από τους διαχειριστές των σχολείων για να συμπληρωθεί εγκαίρως η φόρμα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά κάθε μονάδας για να προχωρίσουν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες. Όποια σχολεία επιλεγούν, θα εγκατασταθούν εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών στο χώρο τους- για κάλυψη των ενεργειακών τους αναγκών- ενώ θα βελτιωθούν με διαφόρων μορφών παρεμβάσεις οι εγκαταστάσεις των σχολείων με σκοπό την εξοικονόμηση ενέργειας.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

ΑΞΟΝΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 1 «Προστασία Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος &
Αστικές Μεταφορές –Αντιμετώπιση Κλιματικής Αλλαγής – Ανανεώσιμες Πηγές
Ενέργειας»
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΟΧΗΣ
ΚΩΔΙΚΟΙ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ:
40 Ανανεώσιμη Ενέργεια: Ηλιακή
41 Ανανεώσιμη ενέργεια: βιομάζα
42 Ανανεώσιμη ενέργεια: υδροηλεκτρική, γεωθερμική κα.
43 Ενεργειακή απόδοση, συμπαραγωγή, διαχείριση ενέργειας

Η Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Έχοντας υπόψη:

1. Το άρθρο 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα» που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.(. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α/22.4.2005).

2. Το Ν. 3614/2007 «(ιαχείριση, έλεγχος και εφαρμογή αναπτυξιακών παρεμβάσεων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013» (ΦΕΚ 267/Α/03.12.2007), όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 3840/2010 (ΦΕΚ 53/Α/31.03.2010).

3. Την Πρωθυπουργική Απόφαση με αρ. 2876 / 7.10.09 (ΦΕΚ 2234/07.10.09) αλλαγής τίτλου Υπουργείων, που μετονομάζει το Υ.ΠΕ.Χ@.(.Ε. σε Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

4. Το Π.(. 189/2009 (ΦΕΚ Α’ 221/05.11.2009) «Καθορισμός και ανακατανομή αρμοδιοτήτων των Υπουργείων» όπως τροποποιήθηκε με το Π.(. 24/2010 (ΦΕΚ Α’ 56/15.4.2010).

5. Την 3797/28.1.10 κοινή Απόφαση του Πρωθυπουργού και της Υπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με την οποία διορίστηκε ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

6. Την Κοινή Υπουργική Απόφαση με αριθ. Οικ. 121308 (ΦΕΚ 1499/Β/2008) με την οποία αναδιαρθρώθηκε η Ειδική Υπηρεσία (ιαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» και μετονομάστηκε σε Ε.Υ.(. Ε.Π. «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».

7. Την Απόφαση της Επιτροπής των ΕΚ με αριθμό Ε (2007) 5442/5.11.2007 που αφορά την έγκριση του Ε.Π. «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

8. Τη με αρ. πρωτ. 14053/ ΕΥΣ1749 /27.03.08 Υπουργική Απόφαση Συστήματος διαχείρισης, όπως τροποποιήθηκε με τη με αρ. πρωτ. 43804/ΕΥΘΥ2041/07.09.09 και 28020/ΕΥΘΥ 1212/30.6.2010 Υπουργική Απόφαση Συστήματος διαχείρισης.

9. Την με αρ. πρωτ 127573/10.8.2007 Κοινή Υπουργική Απόφαση Έγκρισης της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του Ε.Π. «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».

10. Την από 06.04.2009 απόφαση της Επιτροπής Παρακολούθησης του Ε.Π. «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ», με την οποία εγκρίθηκαν τα κριτήρια επιλογής των πράξεων των Αξόνων Προτεραιότητας, όπως περιγράφονται και εξειδικεύονται στο συνημμένο στην πρόσκληση έγγραφο.

Κ Α Λ Ε Ι

Τους φορείς που εμπίπτουν στις παρακάτω κατηγορίες δυνητικών δικαιούχων:

1. Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης

2. Υπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

3. O.Σ.Κ. (Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων)

για την υποβολή προτάσεων πράξεων προκειμένου να ενταχθούν και

χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του παραπάνω Άξονα Προτεραιότητας του Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ».

Με την παρούσα πρόσκληση δύνανται να χρηματοδοτηθούν πρότυπα επιδεικτικά έργα αξιοποίησης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας σε υφιστάμενα δημόσια σχολικά κτίρια πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. εν δύνανται να χρηματοδοτηθούν δράσεις για νέα ή υπό ανέγερση σχολικά κτίρια, για τα οποία έχει εκδοθεί η με αρ. Πρ. 181525/ Π62 / 2.9.2010 Πρόσκληση του ΕΠΠΕΡΑΑ.

Ειδικότερα με την παρούσα πρόσκληση και για τις κατηγορίες πράξεων «Έργα αξιοποίησης ΑΠΕ από φορείς του ημόσιου και Ευρύτερου ημόσιου Τομέα», «Προώθηση συστημάτων ΑΠΕ – βιομάζα», «Πρότυπα επιδεικτικά έργα αξιοποίησης ΑΠΕ σε δημόσια κτίρια» και « ράσεις για τη βελτίωση της

ενεργειακής απόδοσης και την ορθολογική διαχείριση της ενέργειας», δύναται να χρηματοδοτηθούν οι ακόλουθες δράσεις, προκειμένου να περιοριστούν οι ενεργειακές απαιτήσεις των σχολικών κτιρίων για θέρμανση, ψύξη, φωτισμό και Ζεστό Νερό Χρήσης (ΖΝΧ) και να ενθαρρυνθεί η χρήση ΑΠΕ:

Α. δράσεις ΑΠΕ:

1. Φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις

2. Εγκαταστάσεις αβαθούς γεωθερμίας

3. Εγκαταστάσεις καύσης βιομάζας

4. Μονάδες θερμικών ηλιακών συστημάτων

5. Άλλα συστήματα εκμετάλλευσης ΑΠΕ, συστήματα θέρμανσης ή ψύξης, καθώς και αντλίες θερμότητας

6. Συνδέσεις με (ημόσιο (ίκτυο διανομής ηλεκτρισμού

7. Παρεμβάσεις μετατροπής υφιστάμενων Η/Μ εγκαταστάσεων με σκοπό την

προσαρμογή των λειτουργικών τους παραμέτρων στα δεδομένα των ΑΠΕ και την εν

γένει βελτίωση των λειτουργικών τους χαρακτηριστικών και της απόδοσής τους

Β. (ράσεις Ενεργειακής Αναβάθμισης και Εξοικονόμησης Ενέργειας:

1. Προσθήκη θερμομόνωσης κελύφους, σκιάστρων, συστημάτων ηλιοπροστασίας και

άλλων στοιχείων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης του κτιριακού κελύφους

2. Χρήση ειδικών επιχρισμάτων -ψυχρών υλικών- σε δώματα

3. Αντικατάσταση κουφωμάτων και υαλοπινάκων με νέα πιστοποιημένα, υψηλής

ενεργειακής απόδοσης

4. Παθητικά ηλιακά συστήματα θέρμανσης

5. Συστήματα φυσικού και τεχνητού φωτισμού

6. Συστήματα και τεχνικές φυσικού ή/και υβριδικού αερισμού και δροσισμού

7. Φυτεύσεις δωμάτων (πράσινες στέγες) κατάλληλου τύπου σε σχέση με τη βέλτιστη ενεργειακή απόδοση και τη στατική επάρκεια του κτιρίου

8. Βιοκλιματικές παρεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο (έως ποσοστού 10% επί του συνολικού προϋπολογισμού της πρότασης)

9. Παρεμβάσεις αναβάθμισης και τροποποίησης υφισταμένων εγκαταστάσεων κεντρικής θέρμανσης ή/και κλιματισμού, χώρων και εγκαταστάσεων ΖΝΧ σχολικών κτιρίων, με

στόχο τη βελτίωση της ενεργειακής τους απόδοσης

10. Συνδέσεις με (ημόσιο (ίκτυο διανομής φυσικού αερίου

Γ. Υποστηρικτικές και λοιπές δράσεις:

1. Υπηρεσίες Τεχνικού - Ενεργειακού Συμβούλου

2. Τεχνικές Μελέτες (προμελέτες, μελέτες, τεύχη δημοπράτησης, μελέτες εφαρμογής)

3. Μελέτες Ενεργειακής Απόδοσης κτιρίου με βάση τον Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (ΚΕΝΑΚ)

4. Ενεργειακές επιθεωρήσεις με βάση την ισχύουσα νομοθεσία - Πιστοποιητικά

Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίου (πριν την έναρξη και μετά την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων)

5. Συστήματα μετρήσεων, παρακολούθησης, καταγραφής, επεξεργασίας και προβολής

-επιτόπου και διαδικτυακώς- των λειτουργικών στοιχείων και αποτελεσμάτων των ενεργειακών συστημάτων του κτιρίου, (όπως ολοκληρωμένων συστημάτων διαχείρισης ενέργειας σε κτίρια (BEMS))

6. Συστήματα ελέγχου και διαχείρισης λειτουργίας των Η/Μ εγκαταστάσεων, με τη δυνατότητα μετρήσεων, συλλογής και καταγραφής των απαραίτητων δεδομένων και παραμέτρων όπως: εσωτερικές συνθήκες (θερμοκρασία, υγρασία, συγκέντρωση CO2 και άλλων ρύπων κ.λ.π.), μετεωρολογικά δεδομένα (ηλιακή ακτινοβολία, θερμοκρασία κ.α.), αποδόσεις λειτουργίας εγκαταστάσεων (κατανάλωση καυσίμου, απόδοση λειτουργίας), ενεργειακές καταναλώσεις κ.α.

7. Δράσεις δημοσιότητας (Πινακίδες έργου, Φυλλάδια ενημέρωσης και προβολής, Οδηγοί, Εγχειρίδια, Ιστότοποι κλπ) και

8. Δράσεις για την ευαισθητοποίηση των μαθητών και του κοινού.

H διασφάλιση του επιδεικτικού χαρακτήρα ενός συστήματος και η προώθηση στις μαθητικές κοινότητες και, μέσω αυτών, στην κοινωνία, αρχών και τεχνολογιών της αειφόρου ανάπτυξης και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, θα επιτευχθεί μέσω της διασφάλισης επισκεψιμότητας των νέων εγκαταστάσεων από τους μαθητές, της αναγραφής επ’ αυτών ή επί Πινακίδων των λειτουργικών αρχών και των τεχνικών χαρακτηριστικών τους, της εγκατάστασης Συστημάτων καταγραφής και παρουσίασης της ανά πάσα στιγμή και σωρευτικά παραγόμενης ενέργειας, των ποσοστών εξοικονόμησης ενέργειας και μέτρησης του αποτυπώματος διοξειδίου του άνθρακα, της εκπόνησης Οδηγών λειτουργίας και της κυκλοφορίας Φυλλαδίων, της δημιουργίας και συντήρησης Ιστοσελίδων κλπ.

Η ολοκλήρωση του Συνεδρίου επιτυχής

2011-04-12T23:42:00.051+03:00

Εισήγηση από το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας

Τα Εκπαιδευτήρια Μπουγά, που διοργάνωσαν και συντόνισαν το Συνέδριο, πραγματοποίησαν με επιτυχία τη διήμερη επιμορφωτική εκδήλωση. Η φιλοξενία εκπαιδευτικών και μαθητών στο χώρο του σχολείου άφησε θετικές εντυπώσεις σε όλους τους συμμετέχοντες.

Οι εργασίες παρουσιάστηκαν τόσο από τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από σχολεία της χώρας μας, μαθητές από τη Μεσσηνία συμμετείχαν και στις εισηγήσεις ενώ μεγάλο μέρος των μαθητών δήλωσε το παρόν στα βιωματικά εργαστήρια του Σαββάτου. Επιστημονικοί συνεργάτες από τη ΡΑΕ, το ΚΑΠΕ, το ΚΠΕ Καλαμάτας και μαθητικές ομάδες από τα Εκπαιδευτήρια Μπουγά ανέλαβαν να καθοδηγήσουν τους μικρούς μαθητές στη γνώση μέσα από διάφορες δραστηριότητες. Ο χώρος των Εκπαιδευτηρίων παρουσίαζε κατασκευές για την ενέργεια, οι οποίες παρατηρούνταν από το κοινό και γινόταν επίδειξη από τους κατασκευστές.

Η ιδέα του σχεδιασμού του πρώτου μαθητικού συνεδρίου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και η υλοποίηση θα αποτελέσουν σημαντικό μάθημα για τους διοργανωτές στην στοχοθεσία ενός επόμενου συνεδρίου στην Καλαμάτα. Οι συνδιοργανωτές ευελπιστούν να καθιερωθεί ένα συνέδριο στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας ανά δύο χρόνια, συζήτησαν μετά το πέρας των εργασιών για τις δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν από το ξεκίνημα και εκφράζουν το όραμα για την παιδαγωγική χροιά που πρέπει να έχει μια τέτοια εκδήλωση ως βασικό άξονα.

Τα βιωματικά εργαστήρια Μέρος 1ο

Κατασκευές και πειράματα στον προαύλιο χώρο

Παιδαγωγικό παιχνίδι για την εξοικονόμηση ενέργειας από το ΚΠΕ Καλαμάτας

Εισηγήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών

Το μεσημεριανό γεύμα (παρέα από την Αυλώνα)

Τα βιωματικά εργαστήρια Μέρος 2ο

Ξενάγηση από τους μαθητές των Εκπαιδευτηρίων και τον κύριο Μπουγά στα φωτοβολταϊκά του σχολείου

Κατασκευές από τους μικρούς μαθητές με θέμα τις ΑΠΕ

Τα βιωματικά εργαστήρια Μέρος 3ο (Μετάβαση στις βιοκλιματικές κατοικίες της Καλαμάτας)

Απογευματινή συνεδρία Σαββάτου (χαιρετισμός από τον κύριο Μαλαπάνη)

Εκπρόσωπος της ΡΑΕ Παπαχρήστου Διονύσης

Εισήγηση από το Δημοτικό Σχολείο Λείκων

Ο κύριος Μπουγάς (διευθυντής) και η κυρία Σπυροπούλου (συντονίστρια) ευχαριστούν τους συμμετέχοντες

Το ντοκιμαντέρ της συμμετοχής μας στο συνέδριο

2011-04-11T08:34:00.001+03:00

Η εργασία «Εγκαταστάσεις με φωτοβολταικά στη βόρεια Μεσσηνία» είναι μία σύνθεση δραστηριοτήτων που εντάσσονται στα πλαίσια του προγράμματος για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στο νομό μας.

Στόχος της μελέτης μας ήταν να μάθουμε τους λόγους για τους οποίους αυτή η μορφή ΑΠΕ προτιμάται στη βόρεια Μεσσηνία και μέσα από αυτή να ενημερωθούν οι πολίτες για τα οφέλη από την ύπαρξη και λειτουργία φωτοβολταϊκών πάρκων για το περιβάλλον, πώς συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη και τι όφελος έχουν οι ίδιοι.

Αφορμή μας για τη μελάτη υπήρξε η αναφορά από το ΚΑΠΕ: ««Ο Νομός Μεσσηνίας αποτελεί από τις πιο ελπιδοφόρες ελληνικές περιοχές για την ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας. Συγκεκριμένη μελέτη κατέδειξε ότι τα κλιματολογικά δεδομένα, η θέση, τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά και οι υποδομές του νομού καθιστούν τα έργα φωτοβολταϊκών, όλων των κατηγοριών ιδιαίτερα ελκυστικά.»

Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται φωτογραφικό υλικό από την Άνω Μεσσηνία, όπου διακρίνεται ένα μεγάλο μέρος Φωτοβολταϊκών πάρκων, βίντεο από την έρευνα πεδίου στο Φωτοβολταϊκό Πάρκο Μαντζαρίου Οιχαλίας που επισκέφτηκε η σχολική ομάδα, αποσπάσματα από τη συνέντευξη με τον Αντιδήμαρχο Οιχαλίας κ. Σταυρόπουλο Ηλία που μας απαντά σε ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη των φωτοβολταϊκών πάρκων σε όλο το εύρος του Δήμου και ενημερώνει για τα προβλήματα που υπάρχουν γύρω από το θέμα.

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου Περιβαλλοντικής στην Καλαμάτα

2011-03-31T23:53:00.002+03:00

Οι ετοιμασίες των σχολείων για τη συμμετοχή τους στο Πανελλήνιο Συνέδριο Περιβαλλοντικής στην Καλαμάτα 9-10 Απριλίου 2011 είναι στην τελική ευθεία. Το πρόγραμμα αναρτήθηκε και με ιδιαίτερη χαρά είδαμε ότι η δική μας εισήγηση είναι στο τέλος της πρωινής συνεδρίας του Σαββάτου. Το δικό μας σχολείο θα παρουσιάσει ντοκιμαντέρ για τις εγκαταστάσεις με φωτοβολταϊκά στη βόρεια Μεσσηνία (Άνω Μεσσηνία), για το λογαριασμό του οποίου μελετήσαμε τη λειτουργία των φωτοβολταϊκών πάρκων στην περιοχή της γειτονικής Οιχαλίας. Επισκεφτήκαμε φωτοβολταϊκό πάρκο στο Μαντζάρι, πήραμε συνέντευξη από τον ιδιοκτήτη κ. Κώστα Κύρου και από τον αντιδήμαρχο Οιχαλίας κ. Ηλία Σταυρόπουλο. Δραστηριότητες με φωτοβολταϊκά στο χώρο του σχολείου μας που βιντεσκοπήθηκαν μαζί με το υλικό που συλλέξαμε από την έρευνα στο πεδίο συνθέτουν το 15λεπτο βίντεό μας. Οι μαθητές που θα συμμετέχουν στα βιωματικά εργαστήρια είναι ο μαθητής της ΣΤ' Τάξης Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος και η μαθήτρια της Ε' Τάξης Μαριγκόνα Ντέντα. Ευχόμαστε σε όλους τους συμμετέχοντες να έχουν καλή επιτυχία!
Το πρόγραμμα του Συνεδρίου έχει ως εξής:

Σ ά β β α τ ο 9 Α π ρ ι λ ί ο υ 2011

ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

9.00 – 9.20 Προσέλευση – Εγγραφές
9.20 – 9.30 Στοχοθεσία συνεδρίου, Φώτιος Δ. Μπουγάς, Διευθυντής Εκπαιδευτηρίων Μπουγά
9.30 – 9.45 «Ελληνικά Νησιά : Σύνθεση ΑΠΕ με ήπια τουριστική παρέμβαση - Αγροτουρισμός»
Δρ. Λεωνίδας Α. Παπακωνσταντινίδης,
Καθηγητής Περιφερειακής Ανάπτυξης Τμήματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Α.Τ.Ε.Ι. Καλαμάτας
9.45 – 10.00 «Εκπαίδευση για την ενέργεια: η προσέγγιση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων»
Ευτυχία Μαύρου, Περιβαλλοντολόγος Μ.Δ.Ε.
Ειδικός Επιστήμονας Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ)
10.00 – 10.15 «Εξοικονόμηση Ηλεκτρικής Ενέργειας»
Παναγής Βασιλάτος - Οικονομολόγος, 1ο ΓΕΛ Αργοστολίου
10.15 – 10.30 «Ενέργεια: πηγές, εναλλακτικές μορφές και εξοικονόμηση ενέργειας»
Καλλιόπη Καλποδήμου, Φιλόλογος, 1ο ΕΠΑΛ Άργους
10.30 – 10.45 «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου – Κλιματική Αλλαγή: διδασκαλία και αντιλήψεις μαθητών»
Ευάγγελος Χίσσας, Χημικός, 2ο Γυμνάσιο Ηγουμενίτσας
10.45 – 11.00 «Οι κλιματικές αλλαγές ως αιτία δημιουργίας περιβαλλοντικών προσφύγων»
Ιωάννης Στάγιας, Καθηγητής Τεχνολογίας, Γυμνάσιο Ερμιόνης
11.00 – 11.30 Διάλειμμα
11.30 – 13.00 Βιωματικά Εργαστήρια:

1ο Εργαστήριο: «Εργαστήριο Ενεργειακής Τεχνολογίας» Χρήστος Κανελλόπουλος, Καθηγητής Μηχανολογίας, 4ο ΕΠΑΛ Καλαμάτας

2ο Εργαστήριο: «SOS Energy» Εργαστήριο Η/Υ με διαδραστικό παιχνίδι εξοικονόμησης ενέργειας, ΚΠΕ Καλαμάτας
3ο Εργαστήριο: «Ο Φαέθοντας παράγει καύσιμο» Άρις Νικολαΐδης, Φυσικός - Ελένη Λεμπέση, Χημικός, Εκπαιδευτήρια Μπουγά
4ο Εργαστήριο: «Φιδάκι Οικολογικής Μετακίνησης» Ευτυχία Μαύρου, Περιβαλλοντολόγος Μ.Δ.Ε. Ειδικός Επιστήμονας ΚΑΠΕ
5ο Εργαστήριο: «Κατασκευές» Εργαστήριο Επιστημών Γαλιλαίος

13.00 – 13.15 «Ήλιος: Ευλογία ή Ευλογιά»
Δέσποινα Καλλιπέτη, Βιολόγος, ΓΕΛ Τυμπακίου, Φαιστού Κρήτης
13.15 – 13.30 «Η ενέργεια μέσα από τη συστημική σκέψη»
Άγγελος Σολδάτος, Καθηγητής Οικιακής Οικονομίας, Γυμνάσιο Πύλου
13.30 – 13.45 «Το φυσικό λιμανάκι του Αποστόλου Παύλου στη Λίνδο Ρόδου»
Αναστασία Χατζαντωνίου, Δασκάλα, Δημ.Σχ. Φανών Ρόδου
13.45 – 14.00 «Εγκαταστάσεις με φωτοβολταϊκά στη βόρεια Μεσσηνία»
Ευτυχία Τούλιου, Δασκάλα, Δημ.Σχ. Αυλώνας
14.00 – 16.00 Γεύμα
16.00 – 18.00 Βιωματικά Εργαστήρια – Εργασία Πεδίου:

1o Εργαστήριο: «Φωτοβολταϊκά» Δρ. Διονύσης Παπαχρήστου, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ΕΜΠ, Ειδ. Επιστήμονας Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) και Ελένη Στεργιοπούλου, Ειδ. Επιστήμονας ΡΑΕ
2o Εργαστήριο: «Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική» - Θεωρητική Προσέγγιση και Έρευνα Πεδίου στις «Βιοκλιματικές Κατοικίες Καλαμάτας» ΚΠΕ Καλαμάτας

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

19.30 – 19.45 Προσέλευση – Χαιρετισμοί
19.45 – 20.05 «Το φυσικό περιβάλλον προστατευόμενο μεταξύ πρόληψης και καταστολής»
20.05 – 20.25 «Ενέργεια, κτήριο και νοικοκυριό: δυνατότητες εξοικονόμησης»
Ευτυχία Μαύρου, Περιβαλλοντολόγος Μ.Δ.Ε. Ειδικός Επιστήμονας ΚΑΠΕ
20.25 – 20.45 «Ο εθνικός στόχος του 2020 για την Κλιματική Αλλαγή. Υφιστάμενη
κατάσταση και προοπτικές ανάπτυξης των έργων ΑΠΕ στην Ελλάδα»
Δρ. Διονύσης Παπαχρήστου, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ΕΜΠ, Ειδ. Επιστήμονας ΡΑΕ
20.45 – 21.00 Συζήτηση
21.00 – 21.15 Τραγούδια από το Μουσικό Σχολείο Καλαμάτας

Κ υ ρ ι α κ ή 10 Α π ρ ι λ ί ο υ 2011

10.00 – 10.15 «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και Εξοικονόμηση Ενέργειας χθες, σήμερα, αύριο»
Μαρία Σταθέα, Φιλόλογος -
Παναγιώτα Ψυχογυιοπούλου, Φιλόλογος - Βιβλιοθηκονόμος, 6ο ΓΕΛ Καλαμάτας
Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ι.Μ. Ζακύνθου
10.15 – 10.30 Α.Π.Ε. – Πράσινα Σπίτια: «Εφαρμογές στην Τοπική Κοινωνία»
Απόστολος Παναγιώτου, Ηλεκτρολόγος -
Σοφία Σαρρή, Φιλόλογος, Υπεύθυνη Περ/κης Εκπ/σης Β/θμιας Εκπ/σης ν. Αργολίδας
10.30 – 10.45 «Ηλιακή Ενέργεια»
Ιωάννα Αποστολοπούλου, Καθηγήτρια Τεχνολογίας, 4ο Γυμνάσιο Πύργου
10.45 – 11.00 «Το νερό ως πηγή ενέργειας και τρόποι εξοικονόμησης νερού»
Ηλίας Κυρίος, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, 12ο Δημ.Σχ. Αγρινίου
11.00 – 11.15 «Ανακύκλωση και Ενέργεια»
Αθανάσιος Ψαρρέας, Δάσκαλος, 18ο Δημ. Σχ. Καλαμάτας
11.15 – 11.30 «Γύρνα φτερωτή του μύλου (από τον ανεμόμυλο και το νερόμυλο στα πάρκα
αιολικής ενέργειας)»
Μαρία Πουλάκου, Δασκάλα, Δημ. Σχ. Λαιίκων
11.30- 11.45 «Κατασκευές με θέμα την Ενέργεια»
Σταυρούλα Νικολετσέα, Νηπιαγωγός, 4ο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο Καλαμάτας
11.45 – 12.00 «Παίζουμε με τον αέρα»
Χριστίνα Βλαχοπούλου, Ελένη Κουλούρη, Γιώτα Κωνσταντινέα, Νηπιαγωγοί,
Εκπαιδευτήρια Μπουγά
12.00 – 12.15 Διάλειμμα
12.15 – 12.40 Παρουσιάσεις εργασιών βιωματικών εργαστηρίων - Συμπεράσματα
13.00 Λήξη Εργασιών Συνεδρίου

Τις εργασίες του Συνεδρίου συντονίζουν τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής:
Σταυρούλα Αλεξανδροπούλου, Υπεύθυνη Π.Ε. Β/θμιας Εκπ/σης ν. Μεσσηνίας,
Φωτεινή Αργυροπούλου, Καθηγήτρια Εφαρμογών ΑΤΕΙ Καλαμάτας,
Γεώργιος Παναγόπουλος, Υπεύθυνος Π.Ε. Α/θμιας Εκπ/σης ν. Μεσσηνίας,
Γεώργιος Πανταζόπουλος, Καθηγητής Ηλεκτρολογίας ΚΠΕ Καλαμάτας,
Αλίσσια Σπυροπούλου, Φιλόλογος-Υπεύθυνη Εκπ/κών Προγρ/των Εκπ/ρίων Μπουγά,
π. Αθανάσιος Χατζής, Εφημ. Ενορ. Ι.Ν. Αναλήψεως του Χριστού Καλαμάτας, Υπεύθ. Νεότητας Ι.Μ.Μ.

Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου στην Αυλώνα

2011-03-30T23:35:00.000+03:00

Παρασκευή 25ης Μαρτίου 2011. Μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα. Η καθιερωμένη επέτειος της εθνικής μας εορτής πραγματοποιήθηκε όπως είχε προγραμματιστεί, στο ηρώο. Το πρωί παρακολουθήσαμε Θεία Λειτουργία κι έπειτα έγινε η Δοξολογία για τους ήρωες του 1821. Η κατάθεση στεφάνων από τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνας και τη μαθήτρια της ΣΤ' Τάξης Αλεξάνδρα Πανοπούλου. Αρκετοί ήταν αυτοί που μας παρακολούθησαν, μας ενθάρρυναν με τα χειροκροτήματά τους και τα συγχαρητήριά τους μετά το πέρας της εκδήλωσης. Μπορεί να μην ήμασταν τόσο καλοί όσο στις πρόβες, ωστόσο η προετοιμασία του σκηνικού δεν πρέπει να άφησε ασυγκίνητους τους Τριφύλιους που παρακολούθησαν. Στα βίντεο και τις φωτογραφίες που παρουσιάζουμε είναι αποσπάσματα από τα ποιήματα και τραγούδια, η κατάθεση στεφάνων και μέρος του θεατρικού "Ο Δήμος και το καριοφίλι του".

Μαριγκόνα Ντέντα, μαθήτρια Ε' Τάξης

Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος, μαθητής ΣΤ' Τάξης

Αλέξανδρος Παναγόπουλος, μαθητής ΣΤ' Τάξης

Από το θεατρικό

Ο καφές μετά τη γιορτή στην πλατεία

Το Καλό Νερό διαμαρτύρεται. .

2011-03-29T19:20:00.003+03:00

Το Καλό Νερό δεν μένει άπραγο μπροστά στην απόφαση συγχώνευσης του δημοτικού σχολείου του. Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου στο χώρο του σχολείου με σκοπό να πάρουν κοινή απόφαση για το πώς θα αντιδράσουν. Οι γονείς, την εβδομάδα που πέρασε, δεν έστειλαν τα παιδιά τους στο σχολείο και δήλωναν ανυποχώρητοι να μην εορτάσουν την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου ήρθε, το σχολείο δαφνοστολισμένο όπως ποτέ άλλοτε. Μια άλλη γεύση, χαρά αλλά και μίσος μαζί. Πανό από γονείς και μαθητές, δίπλα στα γεμάτα δάφνες κάγκελα του προαυλίου. Ένα όμορφο σχολειό, πλήρως ανακαινισμένο, που σε τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από το 12/θ 1ο Δημοτικό Σχολείο Κυπαρισσίας. Τα δίκαια αιτήματα των γονέων και ο μόχθος τους συνεχίζεται.

Όταν επισκεπτόμαστε το σχολείο, αυτή την εικόνα αντικρύζουμε. . .

Οι εσωτερικοί χώροι του Δημοτικού Σχολείου Σταθμού Καλού Νερού

Τα πράγματα δεν είναι ήρεμα, τόσο για το Καλό Νερό όσο και για τη Μάραθο και το Κοπανάκι, που τα διοικητικά συμβούλια των Συλλόγων Γονέων συνεχίζουν με καταλήψεις. Ο Δήμαρχος Τριφυλίας, κος Κώστας Κόλλιας, προεδρεύει της Επιτροπής Αγώνα για το δήμο με απώτερο σκοπό την ανάκληση συγχώνευσης και κατάργησης των σχολείων. Αποτέλεσμα της συνάντησης που έγινε στη Μάραθο ήταν η παρακάτω επιστολή που απέστειλε η Επιτροπή Αγώνα στην Υπουργό Παιδείας. Τώρα όλοι περιμένουμε ανταπόκριση από την κα Διαμαντοπούλου.

Κυρία Υπουργέ,

Επανερχόμαστε στο θέμα των συγχωνεύσεων των Σχολικών Μονάδων του Δήμου μας, διαμαρτυρόμενοι, διότι δεν λάβατε υπόψη τα αρίθμ. 4364/26.03.2011 και 5383/15.03.2011 έγγραφα του Δήμου Τριφυλίας σχετικά με το ανωτέρω θέμα.

Δυστυχώς, η απόφαση που πήρατε αγνοώντας τις προτάσεις τόσο του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας όσο και των Τοπικών κοινωνιών μας προσβάλλει βάναυσα στερούμενη κάθε ίχνος ουσιαστικής διαβούλευσης και διαλόγου.

Επειδή το θέμα είναι μείζον για τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, ήδη συγκροτήθηκε 15μελής Επιτροπή έργο της οποίας είναι ο προγραμματισμός δράσεων με σκοπό να μην περάσουν οι επιχειρούμενες αλλαγές.

Δεν θα επιχειρηματολογήσουμε πάλι για την αντίθεσή μας στη συγχώνευση των σχολικών μονάδων αλλά θα απαιτήσουμε συνάντηση μαζί σας για να εκθέσουμε τους λόγους για τους οποίους, δικαιολογημένα, είμαστε αντίθετοι στην πρότασή σας.

Διαφορετικά, είμαστε υποχρεωμένοι να διεκδικήσουμε δυναμικά το παρόν και το μέλλον των παιδιών και του τόπου μας.

Περιμένουμε τον ορισμό ημερομηνίας για την πραγματοποίηση της αιτούμενης συνάντησης.

Η Επιτροπή Αγώνα:

1. Κόλλιας Κων/νος , Δήμαρχος Τριφυλίας

2. Ιωάννης Μερκούρης, Αντιδήμαρχος Παιδείας,

3. Δημήτριος Σωτηρόπουλος, επικεφαλής μείζονος μειοψηφίας

4. Κουκούμης Σαράντος, επικεφαλής ελάσσονος μειοψηφίας

5. Γρηγόριος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος τοπικής Κοινότητας Κοπανακίου,

6. Σπύρος Παπαηλιού, Πρόεδρος τοπικής Κοινότητας Καλού Νερού,

7. Μίγγας Γεώργιος, Πρόεδρο τοπικής Κοινότητας Μαραθόπολης,

8. Δημήτρης Στυλιανός, Πρόεδρος Β’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας,

9. Νικόλαος Τζώνης, Πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Τριφυλίας,

10. Νικολακόπουλος Γρηγόριος, Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου Κοπανακίου,

11. Γιαννακόπουλος Δήμος, πρόεδρος συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Κοπανακίου,

12. Αδαμόπουλος Μάριος, πρόεδρος συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Καλού Νερού,

13. Πολίτης Σπύρος, πρόεδρο συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Μαραθόπολης,

14. Βιβή Παντελάκη, Εκπρόσωπο Εκπαιδευτικών Α’θμιας Εκπαίδευσης,

15. Γκόγκα Χριστίνα, εκπρόσωπο Γονέων και Κηδεμόνων Δημ. Σχολείου Καλού Νερού.

Επιμορφωτικό σεμινάριο για τα κάστρα από το ΚΠΕ Μολάων

2011-03-29T15:37:00.001+03:00

Το ΚΠΕ Μολάων στο πλαίσιο των δράσεων του επιχειρησιακού προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», στη πράξη: «ΚΕΝΤΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΙΑ –ΔΡΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ» προγραμματίζει την διοργάνωση διήμερου σεμιναρίου επιμόρφωσης, στις 2-3/04/ 2011, στους Μολάους και στη Μονεμβασιά, με θέμα: « Tου Κάστρου …τα μαθήματα»
Το σεμινάριο θα απευθύνεται:
Α) Σε εκπαιδευτικούς που εκπονούν προγράμματα Π.Ε. με θέμα τα κάστρα και το σχολείο τους είναι στο Εθνικό θεματικό δίκτυο «Κάστρο: Ο τόπος το ορίζει και ο άνθρωπος το χτίζει»
Β) Σε εκπαιδευτικούς που είναι υπεύθυνοι Π.Ε. και συμμετέχουν ως μέλη του συντονιστικού του δικτύου ή της Παιδαγωγικής ομάδας, καθώς επίσης και οι Υπεύθυνοι στην Δ/νση των οποίων ανήκουν σχολεία του δικτύου.
Γ) Μέλη Π.Ο. των ΚΠΕ, που ανήκουν στα συντονιστικά ΚΠΕ του δικτύου.
Το σεμινάριο απευθύνεται σε ένα συντονιστή των σχολείων του δικτύου, σε δύο μέλη των συνεργαζόμενων και των συντονιστικών ΚΠΕ, στα τακτικά και τα αναπληρωματικά μέλη του συντονιστικού και στα μέλη της Παιδαγωγικής ομάδας του δικτύου.

Το πρόγραμμα του σεμιναρίου

	Σάββατο 2-4-2011
09:00	Προσέλευση – Παραλαβή υλικού
09:15-09:30	Χαιρετισμοί – Παρουσίαση ΚΠΕ Μολάων Παπαδάκης Νίκος Υπεύθυνος ΚΠΕ Μολάων
9:30-10:30	Παρουσίαση Δικτύου Μυλωνά Μαρία, Λέντζα Ευαγγελία Η Διαθεματική προσέγγιση ενός κάστρου
10:30 – 11:30	Κάστρο και χρήση της Τεχνολογίας. Στα σπλάχνα ενός κάστρου. Χονδρογιάννης Ελευθέριος
11:30-11:45	Συζήτηση
11:45-12:00	Διάλειμμα - καφές
12:00 – 13:30	Απομεινάρια των ανθρώπων στα κάστρα. Μελετώντας τα μαθηματικά σε ένα κάστρο. Παναγόπουλος Γεώργιος Υπ. Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας
13:00-14:00	Συζήτηση
14:00	Ελαφρύ γεύμα
15:30	Μετάβαση στο χώρο του Κάστρου Μονεμβασίας
16:00-19:00	Βιωματικές δραστηριότητες στο πεδίο
19:00-20:00	Παρουσίαση των δραστηριοτήτων των ομάδων

	Κυριακή 3-4-2011
09:00 -10:30	«Ζούμε όσο θυμόμαστε» Δρ. Κακούρου –Χρόνη Γεωργία Επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης
10:30-12:30	Εργασρήρι Οικονόμου Μαρία Εικαστικός Εκπαιδευτικός
13:00- 14:00	Συζήτηση – Αξιολόγηση σεμιναρίου – Παραλαβή βεβαιώσεων

Πρόσκληση και Πρόγραμμα για την 25η Μαρτίου

2011-03-24T02:43:00.001+02:00

Πρόγραμμα σχολικής εορτής

08.00- 10.00 Θεία Λειτουργία- Δοξολογία
10.00 Κατάθεση Στεφάνων στο ηρώο
10.15 Έναρξη σχολικής Εορτής

Εθνικός Ύμνος
Κοντάκιο Ευαγγελισμού "Τη Υπερμάχω"
Ομιλία από τη δασκάλα Τούλιου Ευτυχία "Το νόημα της Επανάστασης του 1821 και η συμβολή των Τριφύλιων στο Εθνικό Αγώνα"
Πατριωτικός Διάλογος "Χαιρετισμός στους Ήρωες" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "Ο Ευαγγελισμός" (μαθήτρια της ΣΤ' Τάξης Αλεξάνδρα Πανοπούλου)
Τραγούδι "25η Μαρτίου" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "25η Μαρτίου" (μαθητής της Γ' Τάξης Δημήτρης Ζαχαρόπουλος)
Ποίημα "Στην Εθνική Γιορτή" (μαθητής της Γ' Τάξης Δημοσθένης Λιακάκης)
Ποίημα "Ζήτω το Εικοσιένα" (μαθήτρια της Δ' Τάξης Δήμητρα Γεωργακοπούλου)
Τραγούδι "Το Σούλι" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "Ο βράχος και το κύμα" (μαθητής της ΣΤ' Τάξης Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος)
Ποίημα "'Αγια Μέρα" (μαθήτρια της Ε' Τάξης Μαριγκόνα Ντέντα)
Τραγούδι "Τα κλεφτόπουλα" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "Τραγούδι κλέφτικο" (μαθητής της ΣΤ' Τάξης Δημήτρης Λιακάκης)
Τραγούδι "Σαράντα παλικάρια" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "Ξύπνα καημένε μου Μωριά" (μαθητής της Β' Τάξης Θεόδωρος Γκόγκας)
Τραγούδι "Κλέφτικη Ζωή" (όλοι οι μαθητές)
Ποίημα "Ο Θούριος του Ρήγα" (μαθητής της ΣΤ' Τάξης Αλέξανδρος Παναγόπουλος)
Τραγούδι "Ο χορός του Ζαλόγγου" (μαθήτριες)
Θεατρικό "Ο Δήμος και το καριοφίλι του" (όλοι οι μαθητές)

Εθελοντικό Πρόγραμμα Επαναχρησιμοποίησης Σχολικών Βιβλίων

2011-03-24T00:59:00.001+02:00

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. . Η μέρα μας σήμερα ήταν θαυμάσια! Τα παιδιά με καλημέρισαν όλο χαρά. Με το που ξεκινήσαμε τους έδειξα τι είχα πάρει από το βιβλιοπωλείο για να φτιάξουμε το σκηνικό της γιορτούλας μας και τα δωράκια τους. Όταν ακούς από τα παιδιά ευχαριστώ, είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να έχεις. Το πρόγραμμα καθορίστηκε ως εξής:

Τα παιδιά ασχολήθηκαν πρώτα με το πρόγραμμα επαναχρησιμοποίησης σχολικών βιβλίων. Μια δεμένη ομάδα, αποτελούμενη από 9 μαθητές διαφορετικής ηλικίας, μέτρησαν, κατέγραψαν και ταξινόμησαν τα σχολικά βιβλία που έχουμε σε απόθεμα. Τα τακτοποίησαν έπειτα στα ράφια. Ύστερα από αυτό, κατέγραψαν τις λίστες με τα βιβλία στους υπολογιστές απ' όπου θα τα έπαιρνα σε ηλεκτρονική μορφή για να στείλω τον ενιαίο πίνακα με τα αποθέματα σε βιβλία που έχει το σχολείο μας στον Υπεύθυνο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α/θμιας Μεσσηνίας, μέσω του οποίου θα αποσταλλεί στο Υπουργείο Παιδείας. Η συμμετοχή μας σε αυτό το πρόγραμμα μάς προσφέρει πολλά. Ας αναφέρουμε στη συνέχεια μερικά στοιχεία για το Εθελοντικό Πρόγραμμα Επαναχρησιμοποίησης Σχολικών Βιβλίων.

Το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σε συνεργασία με τον Ο.Ε.Δ.Β., έχει σχεδιάσει αυτό το πρόγραμμα με έναρξη υλοποίησης από το σχολικό έτος 2010- 2011.

Άμεσος στόχος του προγράμματος Συλλογής και Επαναχρησιμοποίησης Σχολικών Βιβλίων είναι η συστηματική συγκέντρωση βιβλίων των μαθητών μετά το πέρας της χρήσης τους, ώστε να επαναχρησιμοποιηθούν από τους μαθητές κατά το επόμενο σχολικό έτος ή να επιστραφούν στον Ο.Ε.Δ.Β. για πολτοποίηση.
Ευρύτερα, οι στόχοι του προγράμματος αυτού σχετίζονται με την καλλιέργεια στους μαθητές μιας νέας αντίληψης και συνακόλουθα μιας νέας στάσης απέναντι στο σχολικό τους βιβλίο, μιας αντίληψης που θα βασίζεται στη συνειδητοποίηση της αξίας (οικονομικής, χρηστικής, περιβαλλοντικής, συναισθηματικής. Στο πλαίσιο αυτό, στόχοι του προγράμματος είναι:
Η ανάπτυξη και εδραίωση του σεβασμού στο σχολικό βιβλίο,
Η ανάπτυξη αίσθησης ευθύνης απέναντι στη διαχείριση και αξιοποίηση ενός δημόσιου αγαθού,
Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των μαθητών,
Η ενίσχυση του εθελοντισμού στα σχολεία και
Η εξοικονόμηση πόρων.
Παράλληλα, μέσα από τη διαδικασία του προγράμματος επιδιώκονται και επιμέρους στόχοι, όπως η ανάπτυξη συνεργατικής ικανότητας, η εξοικείωση με τη λειτουργία ομάδων και η δημιουργία κλίματος συντροφικότητας και δημιουργικότητας μέσα στην τάξη, στο σχολείο, αλλά και ανάμεσα σε σχολεία.
Βασικό στοιχείο του προγράμματος είναι ο εθελοντικός του χαρακτήρας. Ειδικότερα, το πρόγραμμα θα λειτουργήσει με σχολεία ή τάξεις που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον για συμμετοχή. Εκτιμάται ότι σε αυτό το πλαίσιο οι μαθητές λειτουργώντας αυτόνομα, με αυτενέργεια και διάθεση συμμετοχής θα συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και της οικονομίας και θα αποκομίσουν μια σημαντική εμπειρία εθελοντισμού.
Η προτεινόμενη διαδικασία υλοποίησης του προγράμματος (σχολική χρονιά 2010- 2011) εξελίσσεται ως εξής:
Α. Ενημέρωση των σχολείων για το πρόγραμμα
Β. Ορισμός υπευθύνων για τη συλλογή βιβλίων στο τέλος της χρονιάς
Γ. Παραλαβή από τις σχολικές μονάδες των βιβλίων που δεν χρησιμοποιήθηκαν και όσων είναι σε άριστη κατάσταση
Δ. Διαμόρφωση της παραγγελίας για τη νέα σχολική χρονιά με βάση τα αποθέματα (όπως διαμορφώθηκαν από τη συνετή διαχείριση και τα βιβλία που επεστράφηκαν)
Ε. Ανάδειξη των σχολείων με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση παραγγελίας βιβλίων σε σχέση με τον αριθμό των μαθητών
ΣΤ. Επιβράβευση
Καθ’ όλη τη διάρκεια της υλοποίησης του προγράμματος, είναι απαραίτητη η εποπτεία και η στήριξη των μαθητών, ώστε τα βιβλία να διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Για το σκοπό αυτό προτείνεται η σύσταση επιτροπής αποτελούμενης από το Δ/ντή του σχολείου, δύο ή τρεις εκπαιδευτικούς, ένα μέλος του συλλόγου γονέων και δύο (2) μαθητές. Προτείνεται επίσης να υπάρχουν τρία (3) στάδια αξιολόγησης της πορείας υλοποίησης του προγράμματος. Τα στάδια αυτά θα είναι:
α) Πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων,
β) Μέσα Μαρτίου και
γ)Τέλος Σχολικής Χρονιάς. Στο τελικό στάδιο, τα βιβλία θα συγκεντρώνονται από τις μαθητικές κοινότητες σε προκαθορισμένο χώρο, θα ταξινομούνται ανά τάξη .
Επιπρόσθετες δράσεις εμπλουτισμού του περιεχομένου του προγράμματος, επικοινωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων και του Ο.Ε.Δ.Β. μπορούν να είναι:
- Η δημιουργία αφισών για την προώθηση του Προγράμματος.
- Η συγγραφή από τους μαθητές μίας επιστολής, η οποία θα συνοδεύει κάθε αντίτυπο βιβλίου.
- Η διαδικτυακή ενημέρωση και επικοινωνία με άλλα σχολεία, ώστε να δημιουργηθούν σχολικά δίκτυα τα οποία θα δράσουν συλλογικά και πολλαπλασιαστικά.
- Καθιέρωση ημέρας παράδοσης των χρησιμοποιημένων βιβλίων.
Η βράβευση των σχολείων θα γίνει για τα πρώτα πενήντα (50) σχολεία με παροχή εκπαιδευτικού υλικού από τον ΟΕΔΒ και με την απονομή τιμητικού διπλώματος για όλα τα σχολεία που θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα.. Θα βραβευθεί επίσης και η καλύτερη αφίσα, η οποία θα ανατυπωθεί από τον ΟΕΔΒ για να σταλεί στα σχολεία για την επόμενη σχολική χρονιά. Η βράβευση των σχολείων θα γίνει σε ημερίδα την οποία θα οργανώσει το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων σε συνεργασία με τον ΟΕΔΒ. (Εγκύκλιος 149991/Γ7/26-11-2010)

Προετοιμασία του σκηνικού της 25ης Μαρτίου

2011-03-24T00:41:00.002+02:00

Με περισσή χαρά και όρεξη οι μαθητές ασχολήθηκαν με την κατασκευή του σκηνικού της γιορτής μας. Ακούγοντας και τραγουδώντας επετειακά κομμάτια εργαστήκαμε όλοι μαζί ώστε να φτιαχτεί κατάλληλα μια απεικόνιση των λημεριών των κλεφτών, για λογαριασμό του θεατρικού μας "Ο Δήμος και το καριοφίλι του". Παρατηρώντας το βίντεο θα καταλάβετε τι εννοώ!

Επισκέπτες στο σχολείο μας!

2011-03-24T00:40:00.000+02:00

Μπήκαν τα γίδια στο. . . σχολειό. Δεν πρόκειται για ασυνήθιστο γεγονός, μιας και η κυρά Λόλα γερόντισσα από την απέναντι πλευρά αφήνει τις κατσίκες της και βόσκουν στο χωράφι δίπλα από το προαύλιό μας. Αυτή την εποχή έχουμε και μικρά κατσικάκια και τα βλέπουμε να τρέχουν πάνω κάτω στο χωράφι, αλλά και στο χώρο του σχολείου! Τρυπώνουν, λοιπόν, από τα κενά ανάμεσα στα κάγκελα ή μπαίνουν από την καγκελόπορτα του σχολείου μας για να φάνε λίγο αγριοχόρταρο από τα ακαλλιέργητα- μέχρι τώρα- παρτέρια. Η συμπάθεια που έχουμε όλοι στα συμπαθητικά αυτά ζωάκια, μάς έκανε να θέλουμε να απαθανατήσουμε τέτοιες εικόνες. Τα παιδιά τρέχουν να πιάσουν τα κατσίκια ή τα κυνηγάνε να βγουν έξω. Τι αυθόρμητα και τι αθώα γέλια από παιδικές ψυχούλες, αγαπητοί μου! Τι όμορφα που νιώθει ένα παιδί όταν ζει στη φύση και στην ομορφιά! Γελάνε και νιώθουν ευτυχισμένα με πράγματα τόσο απλά! Εκείνη την ώρα δεν ξέρω αν πρέπει να δακρύζω από συγκίνηση για τους αγνούς μαθητές μου ή αν πρέπει να δακρύζω από λύπη για τα παιδιά των πόλεων που στερούνται τέτοιων εμπειριών με το φυσικό μας περιβάλλον.

Περιβαλλοντικές ανησυχίες στα μικρά σχολεία

2011-03-22T18:52:00.002+02:00

Απολαύστε το παρακάτω κείμενο διαβάζοντάς το προσεκτικά. Πρόκειται για μια σάτυρα στην πολιτική του Υπουργείου Παιδείας να κλείσει τα σχολειά στα μικρά ορεινά χωριά. Είναι πέρα για πέρα αντιπροσωπευτικό της δεδομένης κατάστασης, καυστικό καθώς εμφανίζεται δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο. Συμφωνώ και επαυξάνω για τις δυνατότητες που δίνουν τα μικρά σχολεία για περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Παλιοσχολεία.......

Πολλά έχουν γραφτεί και άλλα τόσα έχουν ακουστεί για τις επικείμενες αλλαγές με τις συγχωνεύσεις και συνενώσεις σχολείων που προγραμματίζει το Υπουργείο Παιδείας. Mε το νέο σχολικό χάρτη της χώρας συγχωνεύονται ή καταργούνται περισσότερα από 300 ολιγοθέσια σχολεία στα μικρά και απομονωμένα χωριά της πατριδας μας. Δυστυχώς οι λογικές φωνές που υποστηρίζουν τις μεταρρυθμίσεις του Υπουργείου είναι ελάχιστες. Oι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια κάνουν ότι μπορούν για την αποκάλυψη τηϛ αλήθειας αλλά το τελευταίο καιρό λόγω φόρτου εργασίας η δουλειά που κάνουν είναι ανεπαρκής. Eτσι αναλαμβάνουμε από μόνοι μας να υπερασπιστούμε το εγχείρημα της καταργήσης των μικρών σχολείων με ατράνταχτα επιχειρήματα και συγκεκριμένες προτάσεις.

Οι μικροί μαθητές θα μετακινούνται μακριά από το σπίτι τους και θα γνωρίσουν από κοντά νέα μέρη με σκοπό την εξερεύνηση της πανέμορφης πατρίδας μας, μακρυά από τη μονοτονία και τη μιζέρια του χωριού που γεννήθηκαν. Στο νέο σχολείο τους περιμένει το απροσδόκητο, το άγνωστο, η έκπληξη και η περιπέτεια.

Λόγω των γνωστών δυσκολιών που περνά αυτή την περίοδο η χώρα μας, δεν μπορεί να καλυφθεί οικονομικά το κόστος της μεταφοράς. Για το λόγο αυτό οι μικροί μαθητές θα μεταφέρονται στο καινούργιο τους σχολείο στην πόλη, με ευθύνη των γονέων τους. H μετακίνηση αυτή θα περιλαμβάνει:

Περιπλανήσεις σε άγνωστες περιοχές, αναβάσεις σε κορυφές βουνών και διασχίσεις ορεινών όγκων. Στα σύντομα διαλείμματα για ξεκούραση μπορούν να γίνουν περιβαλλοντικά παιχνίδια και ασκήσεις προσανατολισμού. Στις αναρριχήσεις σε βράχους, για λόγους ασφάλειας σε περίπτωσης πτώσης χρησιμοποιείται ειδικός εξοπλισμός και ειδικές τεχνικές.
Kωπηλασία σε ορμητικούς ποταμούς, κατάβαση ποταμού με φουσκωτά σκάφη. Σε αυτό το σημείο καλό θα είναι να γίνουν και οι απαραίτητες ιστορικές αναφορές. Στα νερά του Eυρώτα πλένονταν τα αγόρια και τα κορίτσια της αρχαίας Σπάρτης και στον Λούσιο λούστηκε ο Δίας.
Πτήσεις με ειδικό αλεξίπτωτο πλαγιάς, «παραπέντε», από ένα ψηλό σημείο απογείωσης προς ένα χαμηλότερο, με την εκμετάλλευση των ανοδικών ρευμάτων,(ευκαιρία για αναφορά στην δυναμική άνωση και το φαινόμενο Magnum που αναπτύσσεται στο κάτω μέρος των πτερυγίων).
Πεζοπορία σε μονοπάτια και διαδρομές στο βουνό, “ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει“. Eκεί κάθε παιδί στο δρόμο για το σχολείο του θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει το μεγαλείο του καταπράσινου βουνού και την αξεπέραστη ομορφιά του.
Διάσχιση φαραγγιών με εναέριο πέρασμα χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό καταρρίχησης.
Ποδηλασία σε δασικές διαδρομές, (Mountain bike) με ποδήλατα 28 ταχυτήτων με δισκόφρενα και πλήρη ανάρτηση (η προμήθεια των ποδηλάτων θα γίνει δωρεάν από το Υπουργείο, ο εισαγωγέας είναι δικός μας άνθρωπος).
Kατάβαση με ειδικά πέδιλα σε χιονισμένες πλαγιές τo χειμώνα. Στην διάρκεια της καθόδου τα παιδιά των μικρών τάξεων μπορούν να τραγουδούν το: “Βρέχει, βρέχει και χιονίζει και το μάρμαρο ποτίζει και η γάτα μαγειρεύει και ο ποντικός χορεύει“.

H μεταφορά των μαθητών από το χωριό τους στο σχολείο θα γίνεται πάντα κάτω από την συνοδεία και την καθοδήγηση πεπειραμένων δασκάλων που θα επιμορφωθούν κατάλληλα σε ένα τετραήμερο σε μη εργάσιμες ημέρες και ώρες. Tα παιδιά κατά τη μεταφορά τους οφείλουν να έχουν μαζί τους ορειβατικα σακίδια, ξηρά τροφή, κονσέρβες και κουτί πρώτων βοηθειών που θα το κρατάει ο σημαιοφόρος του σχολείου της προηγούμενης χρονιάς. Mια καλή ιδέα είναι να χαρτογραφηθεί η διαδρομή εκ των προτέρων.

Το τέλος του σχολικού έτους θα βρεί το κάθε παιδί πιο ώριμο, με περισσότερη αυτοπεποίθηση και διάθεση για δημιουργία. θα μαθουν να υποστηρίζουν τον εαυτό τους, να μην φοβούνται το σκοτάδι και τις ερημιές, να είναι προσεκτικά και υπεύθυνα, και να νιώθουν στη φύση «σαν στο σπίτι τους». Tο παραμύθι του Χάνσεν και της Γκρέτελ που δεν χάθηκαν στο μαγικό δάσος και επέστρεψαν στο σπίτι τους μπορεί να αποτελέσει διδακτικό βίωμα για αυτά.

Tα σχολικά κτίρια στα μικρά και απομονωμένα χωριά μπορούν κάλλιστα να μετατραπούν σε Μουσεία Φυσικής Ιστορίας, με συλλογές αρθροπόδων, κολεοπτέρων, χερσαίων σαλιγκαριών, αμφιβίων, ερπετών, νυχτερίδες και αράχνες που λέει και το τραγούδι του Στέλιου Καζαντζίδη. Mε τα ίδια τα χωριά όμως τι θα γίνει; Δεν πρέπει να ανησυχεί κανένας, η υπηρεσία θα μεριμνήσει και για αυτό. Oι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών κατάφεραν να ρημάξουν και να γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος το oλυμπιακό χωριό που είναι στην Aττική. Για τα φτωχά μικρά χωριουδάκια μας θα κάνουν κάτι περισσότερο….

Από το περιοδικό Έσπερος το 1881: Η Νέδα

2011-03-21T00:23:00.001+02:00

Στην περιοδική έκδοση "ΕΣΠΕΡΟΣ", που επιμελούνταν στη Λειψία, δημοσιεύονταν άρθρα για τον πολιτισμό της Ελλάδας, για τη γεωγραφία της, αλλά και επίκαιρα θέματα. Το Α' έτος έκδοσης, το 1881, με ημερομηνία τεύχους 15/27 Σεπτεμβρίου 1881, αρ. φύλ. 10 εντοπίζουμε στο πρωτοσέλιδο ένα μικρό αφιέρωμα στη Νέδα. Ο σκοπός ήταν να προσελκύσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών ώστε να επισκεφτούν και να γνωρίσουν από κοντά το θρυλικό αυτό ποτάμι. Εν Αρκαδία, γιατί Αρκαδινοί ήταν οι Τριφύλιοι. Μυθολογία, Ιστορία, Γεωγραφία είναι οι άξονες του ανώνυμου αρθρογράφου να προσεγγίσει με την περιγραφή του τον πανέμορφο αυτό ποταμό. Δεν παραλείπει να αναφέρει και τα κακώς κείμενα, σχετικά με τα μολυσμένα νερά του παραποτάμου Λύμακα. Διαβάστε αυτούσιο το άρθρο:

Ωραίαι τοποθεσίαι εν Ελλάδι

"Η Νέδα, Ποταμός εν Αρκαδία"

Η Αρκαδία, η τόσον γραφική επαρχία της Ελλάδος, η τόσον πλουσία εις θέσεις ρομαντικάς, περιβρέχεται και υπό ρυάκων και ποταμών, οίτινες δια των χαριεστάτων αυτών ελιγμών καθωραίζουσιν έτι άλλον την χώραν.

Εις των ποταμών τούτων ίνα και η Νέδα, όστις έχουσα τας πηγάς αυτής εν τω Κεραυσίω όρει ρέει πλησίον της πόλεως Φιγαλίας. Κατά την αρχαιότητα ο ποταμός ούτος επλεέετο υπό μικρών πλοιαρίων εθαυμάζετο δε δια τας πέστροφας αυτού. Η σωζομένη σήμερον γέφυρα, ην παριστά η ημετέρα εικών, είναι έργον των τουρκικών χρόνων, αρχούντως δε στερεώς κατεσκευασμένη και ουσιωδώς την συγκοινωνίαν των μερών διευκολύνουσα. Εν καιρώ χειμώνος και κυρίως εν έτεσι πολυομβρίας η Νέδα έχει ορμητικόν το ρεύμα, υπερπηδά ενίοτε τας όχθας αυτής και κατρακλύζει τα ταπεινότερα μέρη. Το ύδωρ της είναι διαυγέστατον και ευχάριστον εις την πόσιν. Εις απόστασιν περίπου μιας ώρας από της γέφυρας ταύτης η Νέδα δέχεται τον μικρότερον ποταμόν Λύμακα, όστις κατά τον Όμηρον έλαβε την ονομασίαν ταύτην εκ του ότι παύσαντος πότε εν Ελλάδι δεινού λοιμού οι κάτοικοι έρριψαν τα μολύσματα της νόσου εις τον ποταμόν, όπως δι αυτού διοχετευθώσι μακράν εις την θάλασσαν, ήτοι με άλλους λόγους μετεχειρίσθησαν τον ποταμόν ως οχετόν των ακαθαρσιών και μολυσματικών ουσιών. Τις οίδε εάν και τότε δεν εύρον βακτήρια, ή σχιζομύκητας εις τα πόσιμα αυτών ύδατα;

Εν τη θέσει, καθ' ην οι δύο ούτοι ποταμοί ενούνται ευρίσκετο άλλοτε ναός της Ευρυνόμης, αρχαίος πολύ και σεβαστός. Περί δε τον ναόν τούτον υπήρχε πυκνόν δάσος κυπαρίσσων. Κατά τη μυθολογίαν η Ευρινόμη ήτο θυγάτηρ του Ωκεανού, ως και ο Όμηρος μαρτυρεί. Απόδειξις της καταγωγής της ήτο και το άγαλμά της εν τω ναώ, το οποίον παρίστα την Ευρυνόμην, έχουσαν το μεν άνω μέρος του σώματος γυναικός, το δε κάτω μέρος ιχθύος.

Σήμερον ούτε ναός πλέον υπάρχει, ούτε άγαλμα, ούτε δάσος κυπαρίσσων' μένει μόνον η ανάμνησις των αρχαίων παραδόσεων και η ωραία φύσις, η αναλλοίωτος και αθάνατος!

Μάθημα Περιβαλλοντικής στον προαύλιο χώρο

2011-03-20T22:33:00.000+02:00

Στις 18 Μαρτίου, ημέρα Παρασκευή, ασχοληθήκαμε ένα δίωρο με τη διαμόρφωση του προαύλιου χώρου μας, αλλά και με το πρόγραμμα κομποστοποίησης. Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη και η διάθεση των μαθητών για δραστηριότητα έξω από τη σχολική μας αίθουσα μεγάλη. Στα βίντεο που ακολουθούν παρουσιάζεται η ομαδική εργασία των μαθητών στο καθάρισμα του προαυλίου, ενώ συνδυάζεται με τον κατάλληλο τρόπο και με την κομποστοποίηση. Έτσι, τα χλωρά και τα ξερά φύλλα από τα δέντρα μαζί με φλούδες από φρούτα και λαχανικά, τσόφλια αυγών και κατακάθια καφέ που ρίχνονται στον κάδο από τα παιδιά, είναι στην ουσία ένα βιωματικό σεμινάριο για τους μικρούς μαθητές μας!

Πρόσκληση σε εκδήλωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

2011-03-18T10:12:00.000+02:00

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Ρατσισμού στις 21 Μαρτίου, σας ενημερώνουμε ότι την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011 στην Κεντρική Πλατεία της Καλαμάτας και ώρα από 7:00μμ έως 10:00μμ, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με σκοπό την ενημέρωση των συμπολιτών μας για τα δικαιώματά τους.

Στην εκδήλωση αυτή θα προβληθούν video σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς επίσης και θα διανεμηθεί σχετικό ενημερωτικό υλικό.

Διοργανωτές: -Δημοτική Κοινότητα Καλαμάτας
-Νεολαία Υπέρ των Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων Διεθνώς
-Κέντρο Νέων Καλαμάτας
-Γραφείο Αγωγής Υγείας Π.Ε. Μεσσηνίας
-Γραφείο Πολιτιστικών Θεμάτων Π.Ε. Μεσσηνίας

Βραδιές αφήγησης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας

2011-03-18T08:24:00.000+02:00

           Η ΛΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της και της επικοινωνίας της με το κοινό, οργανώνει βραδιές αφήγησης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας την Παρασκευή στις 18, το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011. Τις αφηγήσεις θα προλογίσει την Παρασκευή η Διευθύντρια της ΛΗ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, κ. Ξένη Αραπογιάννη Δρ. Αρχαιολογίας.
          Συγκεκριμένα, την Παρασκευή στις 18 και την Κυριακή 20 Μαρτίου θα πραγματοποιηθούν αφηγήσεις τριών ιστοριών από τον Ηρόδοτο «Ο Αρίων και το δελφίνι», «η Γυναίκα του Κανδαύλη» και «πως ο Δαρείος έγινε βασιλιάς» για ενήλικες και εφήβους από 13 ετών και άνω, από τις αφηγήτριες Κατερίνα Γυφτάκη και Λίλλυ Τριαντάρη. Τις αφηγήσεις θα συνοδεύει μουσικά ο Νίκος Παλαιολόγος. Η διάρκεια των αφηγήσεων είναι μια ώρα .
         Το Σάββατο στις 19 Μαρτίου θα πραγματοποιηθούν αφηγήσεις ιστοριών για ενήλικες και παιδιά με τίτλο «Τότε που τα ζώα μιλούσαν». Πρόκειται για τα παραμύθια «το μαγικό άλογο του Χαν – Γκαν», «η μουσούδα της καμήλας», «πως ασχήμυνε ο ιπποπόταμος», «η σοφία του κόσμου» και «ο ποντικός και η θυγατέρα του». Τα παραμύθια θα αφηγηθεί η «συντροφιά των αφηγητών» που αποτελείται από τις Βέρα Αισώπου, Σύνη Αστρά, Κατερίνα Γυφτάκη, Λίλλυ Τριαντάρη και τον Γιώργο Μακρυγιάννη. Η διάρκεια των αφηγήσεων είναι μιάμιση ώρα.
Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, Παλαιά Δημοτική Αγορά, Μπενάκη και Αγίου Ιωάννου Θεολόγου.
Ώρα έναρξης: 6:00μ.μ
Είσοδος για το κοινό ελεύθερη. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων.
Πληροφορίες 27210- 63100/ 26410
Υπεύθυνες: Μαίρη Τσουλάκου, Κατερίνα Τζαμουράνη

Λίγα λόγια για το τριήμερο σεμινάριο "Ελιά" του ΚΠΕ Καλαμάτας

2011-03-17T07:25:00.001+02:00

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το τριήμερο σεμινάριο με θέμα: «Ελιά: η ρίζα του ελληνικού πολιτισμού στην εκπαίδευση για την Αειφορία» που διοργανώθηκε από το ΚΠΕ Καλαμάτας στις 11,12,13 Μαρτίου 2011. Συμμετείχαν τα μέλη του εθνικού δικτύου Π.Ε. «ΕΛΙΑ» από όλη τη χώρα, αλλά και Υπεύθυνοι Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης νομών και μέλη ΚΠΕ που στηρίζουν το Δίκτυο. Η προσέλευση έγινε την Παρασκευή στις 17.00 και η έναρξη πραγματοποιήθηκε με το καλωσόρισμα των εκπαιδευτικών στη Μεσσηνία. Ακολούθησαν εισηγήσεις από επιμορφωτές (κ. Μπάικα Καλλιόπη, κ. Καμαρινού Δήμητρα) που είχαν θέμα ιστορικά στοιχεία για το εμπόριο του ελαιολάδου και παραγώγων στην αρχαία Ελλάδα αλλά και προσέγγιση της ιστορικότητας μέσα από βιωματικά εργαστήρια των εκπαιδευτικών ανά ομάδες 8- 9 ατόμων που συντόνιζαν οι ίδιες.

Το Σάββατο το πρωί, ύστερα από θεωρητική προσέγγιση για τη μεθοδολογία της έρευνας πεδίου στο χώρο του ΚΠΕ Καλαμάτας από την κ. Καμαρινού Δήμητρα, μετέβηκαν οι επιμορφωτές και επιμορφώμενοι στην Πύλο και στη Χώρα με μισθωμένο λεωφορείο. Εκεί, μελετήθηκε το μυκηναϊκό ανάκτορο της Πύλου και τα αρχαιολογικά ευρήματα του πολιτισμού της ελιάς μέσα από ομαδική δραστηριότητα, κατά την οποία οι εκπαιδευτικοί ανά ζευγάρια είχαν το ρόλο του Φοίνικα έμπορου και το ρόλο του ντόπιου Μεσσήνιου που πραγματευόταν την ανταλλαγή των αγαθών. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας, όπου επίσης με δραστηριότητα πεδίου οι επιμορφώμενοι ξεναγήθηκαν μόνοι τους μελετώντας τα αρχαία αγγεία με τα οποία γινόταν το εμπόριο. Η επιστροφή στο ΚΠΕ Καλαμάτας και το γεύμα που παρατέθηκε από τους υπευθύνους στον ίδιο χώρο, τόνωσε τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της κάθε ομάδας. Το Απόγευμα συνεχίστηκε κανονικά το πρόγραμμα που περιελάμβανε αρχικά εισήγηση για την «ελληνική παράδοση των αρωματικών ελαίων» , ενώ ακολούθως αφιερώθηκε αρκετός χρόνος στην πραγματοποίηση των βιωματικών εργαστηρίων, που περιελάμβαναν την Παρασκευή αρωματικών ελαίων, κατασκευές, δρώμενα με τεχνικές διαφήμισης των προϊόντων της κάθε ομάδας. Στο τέλος, μετά από εισήγηση περί μεθοδολογίας των προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης πραγματοποιήθηκε το τελευταίο βιωματικό εργαστήριο κατά τη διάρκεια του οποίου σε κάθε ομάδα συζητούνταν θέματα για το πώς πρέπει να υλοποιείται ένα πρόγραμμα στο σχολείο με τις μαθητικές ομάδες.

Την Κυριακή η είσοδος στο κοινό ήταν ανοιχτή και οι εισηγήσεις είχαν να κάνουν περισσότερο με το τώρα του ελαιολάδου και της ελιάς. Έτσι, ξεκινώντας με την πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση του επίκουρου καθηγητή ΤΕΙ Καλαμάτας, κ. Δημόπουλου Βασίλη: «Ελιά και σύγχρονες προκλήσεις» αλλά και με την εισήγηση του γεωπόνου κ. Δημητριάδη Δημήτρη: «Ελαιόλαδο, φρουτοχυμός- ελιξίριο ζωής» αναλύθηκαν ποιοτικά χαρακτηριστικά του ελαιολάδου.

Ο σκηνοθέτης Τσακίρης Σταύρος ανέλυσε «Το στοιχείο της ελιάς στην αρχαία Τραγωδία», θέμα που αιχμαλώτισε την προσοχή του ακροατηρίου.

Το εργαστήριο Γαστρονομίας που πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Γαστρονομίας Λακωνίας και με επικεφαλή της τριμελούς ομάδας τον κ. Ρουμπάκο Βασίλη, προσέλκυσε τους επιμορφώμενους, οι οποίοι πέρα από τη γευσιγνωσία τους είχαν και τις σχετικές ερωτήσεις.

Στο τέλος του σεμιναρίου, συζητήθηκε και το θέμα για τις «Συμπράξεις σχολείων του Δικτύου ΕΛΙΑ», αλλά και με την κατατοπιστική εισήγηση της κ. Ξυλόκοτα Αναστασίας, Τμηματάρχου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Αγωγής Υγείας του ΥΠΔΒΜΘ: «Δίκτυα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης» έγινε μια αναδρομή στο τώρα των εθνικών δικτύων και στην αποδοτικότητά τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τόνισε ότι όλα τα δίκτυα έχουν να ζηλέψουν από το πετυχημένο Δίκτυο «Ελιά» που βρίσκεται υπό την επιμέλεια του ΚΠΕ Καλαμάτας. Απέδωσε εύσημα στους εκπαιδευτικούς που με δικά τους έξοδα από τη βόρεια Ελλάδα μέχρι την Κρήτη ήρθαν στην Καλαμάτα για την επιμόρφωσή τους, εθελοντικά για επαγγελματικούς λόγους και έδωσε θάρρος στους φιλότιμους εκπαιδευτικούς για το έργο που επιτελούν στην Περιβαλλοντική Αγωγή.

Ωστόσο, αξίζει να αναφέρω ότι η άψογη διοργάνωση του τριήμερου από τα μέλη του ΚΠΕ Καλαμάτας ικανοποίησε τους επιμορφωτές και επιμορφώμενους. Ένα ευχαριστήριο για την ωραία διαμονή στο ξενοδοχείο, τα πλούσια γεύματα και την εκπαιδευτική επίσκεψη στους αρχαιολογικούς χώρους της Πύλου και της Χώρας.

"Της μόδας" η κουβέντα για τα μονοθέσια της Ελλάδας

2011-03-14T01:07:00.003+02:00

Στην επικαιρότητα το θέμα των μονοθεσίων σχολείων. Αν και η απόφαση από το Υπουργείο Παιδείας έχει παρθεί, άρα και θα εφαρμοστεί, τι μέλλει τους δημοσιογράφους που μάχονται να υπερασπιστούν τα δίκαια της κατάργησης των έρμων απομονωμένων μονοθεσίων; Ποιος ζήτησε δικηγόρους, συνηγόρους ή. . κατήγορους; Διαβάστε προσεκτικά τι λένε οι κάτοικοι των πόλεων για την επαρχία μας και τα σχολειά μας.

Γιώργος Ρωμαίος, "Μονοτάξια... μοναξιά", Το Βήμα, 13-03-2011.
Αστειότητες. Ουδεμία αναφορά γίνεται στο μνημόνιο για τη μείωση του αριθμού των σχολείων. Βεβαίως υπάρχει το πρόβλημα της μείωσης των δημοσίων δαπανών. Και είναι γεγονός ότι τα ολιγοθέσια σχολεία είναι αντιοικονομικά. Είναι, όμως, και αναποτελεσματικά. Εχω ζήσει τη μοναξιά του μονοτάξιου δημοτικού σχολείου. Ηταν μονόδρομος. Μόνο με γαϊδούρι μπορούσε κανείς να πάει στο διπλανό χωριό και σχεδόν μισή μέρα με το κάρο για να πάει στην πόλη. Τότε, ο δάσκαλος και η δασκάλα πρόσφεραν και κοινωνικό έργο. Ηταν οι μόνοι μορφωμένοι και «πρωτευουσιάνοι» και πρότυπα για τους μαθητές και τους γονείς. Μας βοήθησαν όχι μόνο με τη διδασκαλία, αλλά και με την προσωπικότητά τους, για να αποδεχθούμε τη μοναξιά του μονοτάξιου, αλλά και να αναζητήσουμε τρόπους για να αποδράσουμε και να τους «μοιάσουμε».
Σήμερα τα πάντα έχουν αλλάξει. Εχουν εντυπωσιακά βελτιωθεί. Από 8.956 ολιγοθέσια δημοτικά σχολεία τη δεκαετία του ΄60 έχουν μείνει 2.000. Δεν μειώθηκαν εξαιτίας της μείωσης του πληθυσμού στα χωριά, αλλά και της σημαντικής βελτίωσης της συγκοινωνίας με τα πλησιέστερα μικρά ή μεγάλα αστικά κέντρα, όπου στα σχολεία η κάθε τάξη έχει τον δικό της δάσκαλο και σύγχρονη τεχνολογία. Αλλά και άλλο πολιτιστικό και κοινωνικό περιβάλλον.
Και ένας απλός πολίτης μπορεί να κατανοήσει τη διαφορά στην ποιότητα των σπουδών σε ένα μονοτάξιο σχολείο των πέντε και δέκα μαθητών- αυτή είναι η πλειοψηφία των 2.000 ολιγοθέσιων σχολείων - και σε ένα εξατάξιο με 30 μαθητές σε κάθε τάξη. Δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτό το επιχείρημα ότι η κατάργηση αυτών των σχολείων υποβαθμίζει την εκπαίδευση.

Τα ονόματα των σχολείων της Μεσσηνίας που καταργούνται- συγχωνεύονται

2011-03-14T00:19:00.001+02:00

Η διαδικασία των συνενώσεων – ιδρύσεων σχολικών μονάδων ολοκληρώνεται τώρα, έπειτα από δυο μήνες διαβουλεύσεων και ενδελεχούς μελέτης της κάθε περίπτωσης, του κάθε σχολείου. Εφαρμόζοντας το υπάρχον νομικό πλαίσιο, το Υπουργείο προχώρησε στις συνενώσεις και ιδρύσεις σχολείων προς όφελος του μαθητή, με κριτήρια πρωτίστως παιδαγωγικά.

Το Υπουργείο αλλάζει το σχολικό χάρτη της χώρας, με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας στη Δημόσια Εκπαίδευση. Στην περιφέρεια δίνεται έμφαση στις συνενώσεις ολιγοθέσιων σχολείων, μόνο εκεί όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν.

Αναλυτικά για το Νομό Μεσσηνίας έχουμε τα εξής:

Υποβιβασμός στο Δημοτικό:

Από 5ο 8/Θ Δ.ΣΧ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ σε 5ο 6/Θ Δ.ΣΧ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Συγχωνεύσεις στα Δημοτικά:

17ο 6/Θ ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ+ 9/Θ 12ο ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ σε 12ο 12/Θ ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
6/Θ 3ο ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ+6/Θ 2ο ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ + 2/Θ ΔΗΜ ΜΑΡΑΘΟΠΟΛΗΣ σε 2ο 12/Θ ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ
4ο 6/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ+ 2ο 7/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 2ο 12/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
2/Θ ΔΗΜ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ+ 1ο 12/Θ ΔΗΜ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ σε12/Θ 1ο ΔΗΜ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ
2/Θ ΔΗΜ ΣΤ. ΚΑΛΟΥ ΝΕΡΟΥ+1ο 12/Θ ΔΗΜ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ σε12/Θ 1ο ΔΗΜ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ
2/Θ ΔΗΜ ΨΑΡΙΟΥ+6/Θ ΔΗΜ ΔΩΡΙΟΥ σε 6/Θ ΔΗΜ ΔΩΡΙΟΥ
1/Θ ΔΗΜ ΑΒΡΑΜΙΟΥ+3ο 12/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 12/Θ 3ο ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
1/Θ ΔΗΜ ΚΑΡΤΕΡΟΛΙΟΥ+1ο 7/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 7/Θ 1ο ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
1/Θ ΔΗΜ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ+7/Θ ΔΗΜ ΘΟΥΡΙΑΣ σε 7/Θ ΔΗΜ ΘΟΥΡΙΑΣ
1/Θ ΔΗΜ ΚΟΡΥΦΑΣΙΟΥ+1ο 9/Θ ΔΗΜ ΠΥΛΟΥ σε 6/Θ 1ο ΔΗΜ ΠΥΛΟΥ
1/Θ ΔΗΜ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ+2ο 6/Θ ΔΗΜ ΧΩΡΑΣ σε 6/Θ 2ο ΔΗΜ ΧΩΡΑΣ
1/Θ ΔΗΜ ΝΕΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ+4/Θ ΔΗΜ ΛΟΓΓΑΣ σε 4/Θ ΔΗΜ ΛΟΓΓΑΣ
1/Θ ΔΗΜ ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ+2/Θ ΔΗΜ ΣΤΕΝΩΣΙΑΣ+4/Θ ΔΗΜ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ σε 5/Θ ΔΗΜ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ
1/Θ ΔΗΜ ΧΡΥΣΟΚΕΛΛΑΡΙΑΣ+6/Θ ΔΗΜ ΧΑΡΑΚΟΠΙΟΥ σε 6/Θ ΔΗΜ ΧΑΡΑΚΟΠΙΟΥ

Συγχωνεύσεις στα Νηπιαγωγεία:

1/Θ ΝΗΠ ΑΒΡΑΜΙΟΥ+2/Θ 2ο ΝΗΠ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 2ο 2/Θ ΝΗΠ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
1/Θ ΝΗΠ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ+1/Θ ΝΗΠ ΘΟΥΡΙΑΣ σε 1/Θ ΝΗΠ ΘΟΥΡΙΑΣ
1/Θ ΝΗΠ ΣΤΕΝΩΣΙΑΣ+1/Θ ΝΗΠ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ+1/Θ ΝΗΠ ΧΑΤΖΗ +1/Θ ΝΗΠ. ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ σε 2/Θ ΝΗΠ ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ

Καταργούνται τα Νηπιαγωγεία:

1/Θ ΝΗΠ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ
1/Θ ΝΗΠ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ
1/Θ ΝΗΠ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ

Συνενώνονται στη Δευτεροβάθμια:

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΡΟΠΗΣ +ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ σε ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ+ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ σε ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ
ΛΥΚΕΙΑΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΛΟΓΓΑΣ+ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΕΤΑΛΙΔΙΟΥ σε ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΕΤΑΛΙΔΙΟΥ
ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΔΙΑΒΟΛΙΤΣΙΟΥ +ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ σε ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
2ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ+1ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 1ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ

Με αφορμή τον αγώνα στο Πυργάκι

2011-03-11T14:51:00.001+02:00

Με λυπεί που τα σχολειά της Τριφυλίας απειλούνται. Με λυπεί που έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος μεταξύ γονέων και διοικητών της εκπαίδευσης, αλλά και τοπικών αρχόντων. Με λυπεί που άλλοι μάχονται και άλλοι αποθαρρύνουν. Με λυπεί που οι εκπαιδευτικοί ποτέ δεν ερωτήθηκαν την άποψή τους. Με λυπεί όλη η κατάσταση. Όπως και να έχει, τα "παιδαγωγικά" κριτήρια του Υπουργείου Παιδείας θα είναι η αιτία της εγκατάλειψης περαιτέρω της ελληνικής επαρχίας. Δεν υπάρχουν ιδεολογίες και λογική. Δυστυχώς.

Διδασκαλία στη Φυσική μέσα από πειράματα

2011-03-09T16:24:00.002+02:00

Σήμερα Τετάρτη, 09-03-2011 κάναμε Φυσική της Ε'. Οι πέντε από τους εννιά μαθητές συνολικά κάνουν συνδιδασκαλία στα γλωσσικά μαθήματα, όπως και στα Φυσικά. Μπορεί να μην είμαστε πολύ μπροστά στην ύλη αλλά ότι μάθημα κάνουμε οι μαθητές το κατανοούν και με ασκήσεις και με "πειράματα κατά φαντασία" γιατί δεν προλαβαίνουμε κατά τη διάρκεια της διδακτικής ώρας. Παρακάτω, όμως, θα δείτε που στο κεφάλαιο Ηλεκτρισμός εκμεταλλευτήκαμε την καλή διάθεση και των παιδιών και τη δική μου, αλλά και κατασκευές που συμπληρώνουν το εποπτικό μας υλικό για τις Φυσικές Επιστήμες και δοκιμάσαμε να κάνουμε κάποια πειραματάκια για το ρεύμα. Όλοι οι μαθητές συμμετέχουν με χαρά, ενώ οι μικρότεροι σε ηλικία παρατηρούν με πολλή προσοχή! Να ευχαριστήσω και τη μαθήτριά μου τη Μαριγκόνα, που δοκίμασε να βιντεοσκοπίσει τα πειράματα ώστε να φαίνεται η δασκάλα της. .